writer1

Qismət

Məqalə sayı

186
clock17:34 calendar-gray 12 Avqust 2015 view-gray285 dəfə oxunub
view-gray285 dəfə oxunub

Səni cırıq-cırıq eləyərəm...

Kulis Qismətin "İkinci şəxsin təkində" essesini təqdim edir.

"Səni cırıq-cırıq eləyərəm, sən bilirsən mən kiməm ?!"

Yağış pəncərini döyəcləyir və sən avtobusun birnəfərlik oturacağından çölə boylanıb, yolu keçən, evə tələsən adamlara baxa-baxa yorğun günün son akkordu olan bu qəzəbli vətəndaş nidasına qulağını tıxamaq istəyirsən, alınmır. Sürücü maşını saxlayıb düşür, tutaşırlar, söyüşürlər, yağışınsa bütün bunlar vecinə deyil. Sən fikirləşirsən ki, niyə yağış kimi ola bilmirsən?

"Səni butulkada otuzduraram."

Camaat çölə tökülüşür, sən yerindən tərpənmirsən, tərpənmək istəmirsən, gözlərini yummaq istəyirsən. İstəyirsən gözlərini yumub-açasan və görəsən ki, gördüklərin yuxuymuş, alınmır. Gözlərin yumub-açırsan ki, əməkdar eynəyin burnunun üstündədir, həmin yerdəsən – o sınıq-salxaq avtobusun birnəfərlik oturacağında. Düşüb metroya minmək istəyirsən, amma fikirləşirsən ki, bu saatlarda metroda dəhşət qələbəlik olur, həm də düşünürsən: axı niyə düşməliyəm? İyirmi qəpiyimi verib sakitcə evimə getmək istəyirəm. Olmazmı?

"Nəslindəki bütün oturub i...."

Ürəyin köksündə çırpınmağa başlayır. Düşüb düz maşın yolunun ortası ilə qaçmaq istəyirsən, qışqırmaq istəyirsən. Qışqırmaq istəyirsən ki, susun!

Telefonuna mesaj gəlir: "Gələndə çörək al." Bu üç cümləlik mesaja baxırsan, baxırsan və nəsə sənə elə gəlir ki, tez bu mesajı silmək lazımdı; silmək lazımdı ki, çörək sözü kirlənməsin. Tez mesajı silirsən, sonra özünə gülməyin gəlir.

"Sənin ananı..."

"Sənin nəslini..."

"Sənin ağzını..."

Gülüşünün ömrü çox çəkmir. Eşitmək istəmirsən, gözlərini yolun o tayındakı binaya zilləyirsən, eyvanda bir kişi məhəccərə söykənib siqaret çəkir. Balası yanına gəlir, kişi uşağın başını tumarlayır, birazdan əlində idman köynəyi bir qadın da gəlir eyvana. Köynəyi kişinin çiyninə atır, uşağı içəri aparır. Gözlərin dolur. Səbəbini bilmirsən. Dava səngiyir, adamlar təzədən içəri doluşur, şofer deyinə-deyinə sürməyə başlayır. Kələ-kötür yollarla gedirsiniz, yağışsa etinazsızca yağmağa davam edir. İki sərnişinin söhbətinə qulaq müsafiri olursan.

"Uşağın dişi çıxıb? Hədik bişirin."

Hədik sözünü eşidən kimi uzaq dünənlərdəki biri günü xatırlayırsan. Bir həyət xatırlayırsan, bir gecə xatırlayırsan. "Saxla" – deyirsən şoferə, düşürsən. Sonra birdən ayılan kimi olursan, baxırsan ki, evə hələ bir dayanacaq var. Siqaret yandırıb dərin bir qullab vurursan. İçində bir şeirin cücərdiyi hiss eləyirsən. Tez özünü bir kafeyə verirsən, yalandan nəsə sifariş edirsən, bir ömür kimi uzun gələn on dəqiqəyə yazırsan içindəkini.

Evdə yadına düşür ki, çörək almalıydın. Qayıdırsan, çörəyi alırsan, yağışda ləzzətlə bir siqaret də çəkirsən.

Evdə yeməyini yeyən kimi düşürsən kitabların canına. Gecə yarıya qədər oxuyursan, sonra yorulursan, amma yuxun da gəlmir, pəncərədən baxmağa başlayırsan.

Mətbəx pəncərəsindən baxanda şəhərin işıqları ucuz teatr dekorasiyasına bənzəyir və bu dekorasiya, bu solğun işıq topası sənə həmişəkindən uzaq, çox uzaq görünür. Düşünürsən ki, beş yaşın olanda bəzi gecələr taburetin üstünə çıxar, pəncərədən şəhərin işıqlarına baxardın və onlar sənə daha yaxın, daha doğma, daha isti gələrdi; sonra get-gedə böyüdün, boyun uzandı, taburetə ehtiyacın qalmadı və nədənsə şəhərin işıqları sənə yaxınlaşmaq əvəzinə günbəgün uzaqlaşmağa başladılar. Onda – beş yaşın olanda gözlərində işaran, baxa-baxa xəyal qurduğun şəhərin işıqlarını sən ağ pişik balasına bənzədirdin və dodağının altında “gəl, pisi-pisi” deyə-deyə o işıqları daha yaxına çağırmaq, tumarlamaq istəyirdin. İndisə, bax, elə bu gecə, o işıqların sənə bu qədər uzaq görünməsinə heyrətəbənzər hisslər keçirsən də, elə bil bu uzaqlığa sevinirsən; çünki qorxursan, qorxursan ki, birdən işıqlar beş yaşındakı kimi sənə yaxın olsalar, sən onları tumarlamaq yox, ağlaya-ağlaya, söyə-söyə yumruqlamaq istəyərsən. Amma çox da dərd eləmirsən, bilirsən ki, bu qorxunu içindən qovmaq üçün bir yol tapmısan: bir az içən kimi pəncərəni açır, şəhərin işıqlarına baxa-baxa siqaret çəkməyə başlayırsan və özünü inandırmağa çalışırsan ki, o uzaqdakılar işıq deyil, sənin kimi mətbəx pəncərəsindən şəhəri seyr edə-edə siqaret çəkən yuxusuz və sərxoş tənhaların siqaretlərinin közərən yeridir.

REKLAM

Yazarın digər yazıları

Xəbər lenti

“Qətibə İnanc” tamaşası nümayiş olunacaq
18:55 22 Yanvar 2021
Məşhur aparıcılar AzTV-də "ər-arvad" oldu - Foto
18:16 22 Yanvar 2021
Nizami Gəncəviyə həsr olunmuş sərgi açılıb
17:35 22 Yanvar 2021
Hayl Hitler! - Qısa hekayə
16:55 22 Yanvar 2021
Zəfər Muzeyi harda olacaq? - Rəsmi açıqlama
16:23 22 Yanvar 2021
Bakıda Fransa filmləri festivalı başladı
15:55 22 Yanvar 2021
Birinci yerə layiq görülən yazar: “Bizdə müsabiqələr hamının könlünü almağa hesablanır” – Müsahibə
15:18 22 Yanvar 2021
Məşhur aktrisa vəfat etdi
14:37 22 Yanvar 2021
Bağırov onu Müdafiə naziri təyin etdi, erməni general sui-qəsd törətdi, vəzifəyə gəlməyinə bir gün qalmış qətlə yetirdilər – Həzi Aslanovun müəmmalı ölümü
14:02 22 Yanvar 2021
Ceyms Bond silsiləsindən yeni filmin premyerası yenə təxirə salındı
13:29 22 Yanvar 2021
Azərbaycanda Böyük Britaniya film festivalı başlayır
12:44 22 Yanvar 2021
Tənqidin tənqidi – Ağalar Qutdan yeni esse
12:08 22 Yanvar 2021
Yazıçılar Donald Trampa kitab qadağası qoydular
11:32 22 Yanvar 2021
Seks dəlisi olan qadınlar haqqında bir neçə cümlə
10:58 22 Yanvar 2021
Alen Delonun xanımı dünyasını dəyişdi
10:30 22 Yanvar 2021
Şairimiz Özbəkistanda qalib oldu - Ölümündən sonra
09:59 22 Yanvar 2021
Mirzə Cəlilin əsəri əsasında çəkilmiş serial – Sevda Sultanova İTV-nin yeni layihəsini tənqid etdi
09:00 22 Yanvar 2021
Oğlunun ölümünü ondan 40 gün gizlədilər – Xalq artisti haqqında maraqlı faktlar
21:13 21 Yanvar 2021
Xalq şairinin oğlu: “Atamın xəstəliyini hamıdan gizlətdim” - Müsahibə
20:00 21 Yanvar 2021
Tarix Muzeyinə direktor təyin edildi
18:59 21 Yanvar 2021