Kulis.az Lui Araqonun "Xoşbəxt sevgi yoxdu ki, bu xaraba dünyada..." şeirini təqdim edir.

Qazanc deyil insana, heç bir şey qazanc deyil,
Nə gücü, gücsüzlüyü, nə də yanar ürəyi.
Qucaq açsa kölgəsi xaça dönür elə bil,
Və bağrına basanda qırar sevdiyi şeyi.
Qəribədir ayrılıq, zülmət çökür hər yana,
Xoşbəxt sevgi yoxdu ki, bu xaraba dünyada...

Nədi ömür dediyin? Silahsız əsgərik biz -
taleyi özgələrin qələmiylə yazılan.
Boşunadır hər səhər güzgüyə gülməyimiz,
Hər gecə əhvalımız bir az daha pərişan.
Ömrümü danışıram, dinlə, fəqət, ağlama,
Xoşbəxt sevgi yoxdu ki, bu xaraba dünyada...

Sevgilim, canım-gözüm, mənim qanayan yaram,
Qəlbimdəsən sən mənim yaralı bir quş kimi.
Bizə göz qoyub gedir bizi görən hər adam,
Eşidirlər səninçün oxuduğum nəğməni.
Sözlər həya eləyir gözlərinin yanında,
Xoşbəxt sevgi yoxdur ki, bu xaraba dünyada...

Bundan sonra ta çətin öyrənək yaşamağı,
Qoy qəlbimiz ağlasın səhərdən axşamadək.
Ağrısız başa gəlmir nəğmənin doğulmağı,
Əgər ocaq sönürsə, közərtməyə ah gərək,
Gitaranın naləsi çatsın gərək imdada,
Xoşbəxt sevgi yoxdur ki, bu xaraba dünyada...

Bircə sevgi də yoxdur iztirabsız, kədərsiz,
Bircə sevgi də yoxdur şad-xürrəm, gülə-gülə.
Bircə sevgi də yoxdur ötüb keçsin zədəsiz,
Bil, səndən artıq deyil vətən sevgisi belə.
Bircə sevgi də yoxdur göz yaşına biganə,
Xoşbəxt sevgi yoxdu ki, bu xaraba dünyada,
Amma biz yorulmadan sevəcəyik yenə də.

Tərcümə: Qismət Rüstəmov

• "Paxıllığa kimsə haqq qazandıra bilərmi?" - "Master və Marqarita"dan bir hissə
• Azərbaycanlı yazıçının hekayəsi ABŞ-ın nüfuzlu jurnalının müsabiqəsində uzun siyahıya düşdü
• Xaqani Şirvaninin 900 illiyinə həsr olunan videomaterial hazırlandı