Ayağı dahinin başından cəlbedici olan tumsatan
Hər gün səhər tezdən oğlumu məktəbə aparanda metronun “28 may” stansiyasının yaxınlığında, dəmir yol vağzalının tinində oturub tum satan bir kişi görürəm.
Əslində həmin ərazidə tum satan yalnız o deyil.
Amma bu kişini başqalarından fərqləndirən, tumu insanlar üçün deyil, göyərçinlər üçün satmasıdır....
Adı Şöhlətdir. 64 yaşı var. Dünyaya Qazax rayonundan gəlib. Paytaxta qədər irəliləyə bilib. Özü də hansısa ənənəvi nailiyyətlər üçün yox, sadəcə göyərçinləri yemləmək üçün.
Bir sözlə, onun yaradıcılığı kitablarda yox, asfaltın üstündədir. Yəni ortalıqda...
Deyir 16 ildir Bakıda yaşayır. Hər gün səhər tezdən gəlib oturur vağzalın qarşısında, göyərçinlər üçün tum satır.
Kənardan dayanıb müşahidə edirəm.
Ətrafında göyərçinlər gəzişən bu ağsaçlı adam hərdən yanındakı torbadan bir ovuc tum götürüb yerə səpələyir. Quşlar da elə belə olmalıymış kimi dənlənməyə başlayırlar.
Oradan keçib gedənlər, hələ reysə çıxmağa bir neçə dəqiqəsi qalmış avtobus sürücüləri tez-tez Şöhlətə yaxınlaşıb 20 qəpik verir, tum alıb göyərçinlərə atırlar.
Şöhlətin ətrafında göyərçinlər insana o qədər etibar edirlər ki, bəzən hətta adamın əlinə qonub arxayıncasına ovcundakı tumları yeməkdən də çəkinmirlər....
Tələsənlər yanından keçəndə, sadəcə, pulu verib ötürlər. Şöhlət də məbləğə uyğun olaraq quşlara tum səpir...
Yaxınlaşıb göyərçinlərin hesabına bir manat da mən köçürdürəm.
Stəkanı beş dəfə tumla doldurub tələsik yerə səpir. Deyir hamısını səpməsəm, Allah mənə qənim olar.
Bir də deyir ki, illərdi hər gün səhər tezdən gəlib axşam saat onun yarısınadək burada oturur.
O, göyərçinləri yedirdir, göyərçinlər də onu dolandırır...
- Bəs qışda, o qarda çovğunda nə edirsiniz?-soruşuram. Cavab verir ki, heç nə, üşüyürəm...
- Nə vaxtadək belə olacaq?
- Hələ ki, gəlib gedirik də....
Qulağı çox ağır eşitdiyi üçün onunla rahat söhbət eləmək olmur.
Halallaşıb ayrılıram. Bir qədər gedəndən sonra Cəfər Cabbarlının əzəmətli heykəlinin yanında dayanıram.
Baxıram və düşünürəm ki, Cabbarlının başında və ciynlərində oturan göyərçinlərin Şöhlətin ayaqlarının altındakı kefdən xəbərləri yoxdu...
Bu da sizə adı bir insanın ayağını dahinin başından daha cəlbedici edən hadisə...
Əslində həmin ərazidə tum satan yalnız o deyil.
Amma bu kişini başqalarından fərqləndirən, tumu insanlar üçün deyil, göyərçinlər üçün satmasıdır....
Adı Şöhlətdir. 64 yaşı var. Dünyaya Qazax rayonundan gəlib. Paytaxta qədər irəliləyə bilib. Özü də hansısa ənənəvi nailiyyətlər üçün yox, sadəcə göyərçinləri yemləmək üçün.
Bir sözlə, onun yaradıcılığı kitablarda yox, asfaltın üstündədir. Yəni ortalıqda...
Deyir 16 ildir Bakıda yaşayır. Hər gün səhər tezdən gəlib oturur vağzalın qarşısında, göyərçinlər üçün tum satır.
Kənardan dayanıb müşahidə edirəm.
Ətrafında göyərçinlər gəzişən bu ağsaçlı adam hərdən yanındakı torbadan bir ovuc tum götürüb yerə səpələyir. Quşlar da elə belə olmalıymış kimi dənlənməyə başlayırlar.
Oradan keçib gedənlər, hələ reysə çıxmağa bir neçə dəqiqəsi qalmış avtobus sürücüləri tez-tez Şöhlətə yaxınlaşıb 20 qəpik verir, tum alıb göyərçinlərə atırlar.
Şöhlətin ətrafında göyərçinlər insana o qədər etibar edirlər ki, bəzən hətta adamın əlinə qonub arxayıncasına ovcundakı tumları yeməkdən də çəkinmirlər....
Tələsənlər yanından keçəndə, sadəcə, pulu verib ötürlər. Şöhlət də məbləğə uyğun olaraq quşlara tum səpir...
Yaxınlaşıb göyərçinlərin hesabına bir manat da mən köçürdürəm.
Stəkanı beş dəfə tumla doldurub tələsik yerə səpir. Deyir hamısını səpməsəm, Allah mənə qənim olar.
Bir də deyir ki, illərdi hər gün səhər tezdən gəlib axşam saat onun yarısınadək burada oturur.
O, göyərçinləri yedirdir, göyərçinlər də onu dolandırır...
- Bəs qışda, o qarda çovğunda nə edirsiniz?-soruşuram. Cavab verir ki, heç nə, üşüyürəm...
- Nə vaxtadək belə olacaq?
- Hələ ki, gəlib gedirik də....
Qulağı çox ağır eşitdiyi üçün onunla rahat söhbət eləmək olmur.
Halallaşıb ayrılıram. Bir qədər gedəndən sonra Cəfər Cabbarlının əzəmətli heykəlinin yanında dayanıram.
Baxıram və düşünürəm ki, Cabbarlının başında və ciynlərində oturan göyərçinlərin Şöhlətin ayaqlarının altındakı kefdən xəbərləri yoxdu...
Bu da sizə adı bir insanın ayağını dahinin başından daha cəlbedici edən hadisə...
Oxşar xəbərlər
"Körpücük sümüyündə öpüşümü buraxdım?.." - Sevinc Yunuslunun yeni şeirləri
15:00
13 aprel 2026
Kənd havası - Əli Zərbəlinin yeni hekayəsi
12:00
13 aprel 2026
“Xatırlamaq seçməyi seçmək deməkdir..” - Nobel mükafatçısı hansı əsərində bir epoxanın mənzərəsini yazmışdı?
10:00
13 aprel 2026
Layihə - Qafar Rüstəmovun yeni hekayəsi
12:00
12 aprel 2026
"Sarı mətbuat"dan meyarlar zirvəsinə - Pulitser mükafatı haqqında maraqlı faktlar
15:00
11 aprel 2026
Qəzet paylayanın dürüstlüyü - Kurt Vonnequtun hekayəsi
12:00
11 aprel 2026