news-inner
clock12:15 calendar-gray 22 İyul 2015 view-gray42 dəfə oxunub
view-gray42 dəfə oxunub

Şairin oğlunu öldürdülər beləcə... - ŞEİRLƏR

Kulis Esmira Məhiqızının yeni şeirlərini təqdim edir.

Orxan Əli Kərim oğlu üçün… nəsə

bir şairin oğlunu öldürdülər beləcə,
qoymadılar yaşasın, yaşamı qıymadılar.
nə dənizi, nə göyü, nə də bu küçələri,
Bakıda ən sevdiyi axşamı qıymadılar.

həbslərə atdılar, atıb sevindilər də,
günündən, gəncliyindən, sağlığından çaldılar.
bir şairin oğlunu şair oğluydu deyə,
öldürməyə yol tapıb belə xəstə saldılar.

havanı da, suyu da, hələ ağcaları da,
həmişə xoşladığı yeri də qısqandılar.
suların gətirdiyi o pərişan xəzrini,
səhərin gətirdiyi yeli də qısqandılar.

bir şairin oğlunu sevməyə qoymadılar,
gözlərindən çəkdilər gözəl olan hər şeyi.
ürəyində qoydular ürəkli arzuları,
dodağında qırdılar, dondurdular gülməyi.

nə varsa qısqandılar... xəyalını, ağlını,
öz saldığı cığırı, yolu da sevmədilər.
gözlərində işığı, işıqda sabahları,
üzündəki o gözəl nuru da sevmədilər.

bir şairin oğlunu qandalladılar necə,
unutdular şairi, unudulmuş şeir tək.
küsdü şairin oğlu, çıxıb getdi bir gecə,
dedilər ölüb getdi...
bəs şairə nə deyək.

Gecənin bir rəngi olur

yenə də silirəm pəncərələri,

yenə də gecədir, qaralır şüşə.

gündüzlər genişlik gördüyüm yöndən,

axşamlar sıxılır, daralır şüşə.

yenə saçlarımı açıb tökmüşəm,

itib bəyazları, dənləri yoxdu.

bir qadın əlinin qaraltısında,

bir qızın ağaran əlləri yoxdu.

saçlarım tökülür pəncərələrdən,

necə pəncərəyə tellər yaraşır.

necə də bu yorğun, şair qadına,

o qızda gördüyü əllər yaraşır.

elə qaranlıqdı, bu qaranlığın

səssizlik adında ahəngi olur.

gündüzün o qədər çalarları var,

gecənin qaradan bir rəngi olur.

bəzi bəxtlər kimi, talelər kimi,

qaradan başqa rəng tanımır gecə.

bəzən ulduz olmur, bəzən ay çıxmır,

bəzən göyündən də yarımır gecə.

bizim Zəminə tək yarımır gecə,

bizim Zəminənin gözləri kimi.

arada bir işıq saralıb keçir,

bizim Zəminənin göz yeri kimi.

yenə də silirəm pəncərələri,

oğlum bəsdi, deyir, gecədi, axı.

oğlum hardan bilsin, Zəminə kordu,

gecələr şüşədən Zəminə baxır.

***

bu yaz yenə yaz havası gəlmədi...
qaranquşlar yuvalarda üşüdü.
uçuşlara qanadlanan əllərim,
səhər-səhər dualarda üşüdü.

uzaq qalan o yaz düşdü yadıma,
o yay düşdü, payız düşdü yadıma,
oralarda bir qız düşdü yadıma,
xatirələr buralarda üşüdü.

obalıqdan elə çıxdı obalar,
yetim qaldı pəncərələr, qapılar,
bu yaz yenə... yazsız gəldi havalar,
havalar da havalarda üşüdü.

harayıma hay verməyən ellərin,
qış yolunda buz bağlayan tellərin,
əllərimdə izi qalan əllərin,
yaraları yaralarda üşüdü.

gör haçandı... o yaz kimi yaz olmur,
o dadlıqda şeir olmur, söz olmur,
yanan kənddə o balaca qız olmur,
görən o da... haralarda üşüdü.

***


bir uşaq ocaqda küllə oynayır...

baxıram... pəncərəm sellə oynayır,

görəndə qapım da yellə oynayır,

o gün... küləklərin yanından ötdüm.

necə var elədi, gərdiş dəyişmir,

dünyadan dünyaya gediş dəyişmir,

olumlu-ölümlü vərdiş dəyişmir,

o gün... fələklərin yanından ötdüm.

hər yerin axırı, elə heç yeri,

heç yerin içində sonum puç yeri,

alın yazısında çiyin köç yeri,

o gün... mələklərin yanından ötdüm.

nələr yoxa çıxdı, nələr qaldılar,

o dağda zirvələr mələr qaldılar,

yaralı durnalar lələk saldılar,

o gün... lələklərin yanından ötdüm.

gördüyüm günün də üzü tutulur,

bir sözün badına yüzü tutulur,

indi ələklərin gözü tutulur,

o gün... ələklərin yanından ötdüm.

***

heç bilə bilmədim... niyə həsrətlər,

adamın boyundan yuxarı olur.

əvvəl sevdaların gözü tutulur,

sonra sevdaların axırı olur.

anlıya bilmirsən nədir istəyin,

düzülüb qatara köç oynayırsan.

bütün oyunlarda heç-heçə də yox,

bütün oyunları heç oynayırsan.

gah ağdan keçirsən, gah da qaradan,

sonda...ağ içində qara olursan.

özün də bilmirsən...

bu yolu hardan-

hara başlıyırsan, hara olursan.

heç bilə bilmədim...nəçiyəm, kiməm,

durub, bu gərdişdə özümü yordum.

görünməz üzündə görünənlərin,

kor kimi döyükdüm, gözümü yordum.

arzular beləcə yetim uşaq tək,

o darda, bu darda yazıq oldular.

bir ömür ağrılar yaxına gəldi,

bir ömür sevinclər uzaq oldular.

anlaya bilmirsən bu nədir belə,

sürdüyün həyatın adı nə imiş.

sənə bu dünyanın bugündən belə,

doğması nə imiş, yadı nə imiş.

beləcə...tükənir ömür dediyin,

ömür dediyinin sonrası olmur.

olmur e, olmur e...

sonraların da

daha bir ömürlük arası olmur.

news-inner-user

12631 məqalə

Paylaş

Oxşar xəbərlər

Xəbər lenti

Akademik Milli Dram Teatrı yeni mövsümü açıq elan edib
16:12 23 Sentyabr 2019
İtalyan həkimin kor elədiyi azərbaycanlı şair
15:31 23 Sentyabr 2019
DokuBaku bölgələrdə sənədli film nümayişlərinə başlayıb
15:02 23 Sentyabr 2019
“Qan qohumları” gəlir - Fotolar
14:40 23 Sentyabr 2019
Şəhid şairə kitab həsr olunub
14:02 23 Sentyabr 2019
Şübhə etməyə haqqımız yoxdur
13:24 23 Sentyabr 2019
Cahangir Novruzova “Xalq artisti” fəxri adı təqdim olunub
12:49 23 Sentyabr 2019
“Bir şeir” müsabiqəsində növbəti Şeirlər
12:15 23 Sentyabr 2019
Nazim Hikmətin ölümündən iki gün əvvəlki görüntüləri yayılıb - Video
11:35 23 Sentyabr 2019
Vurğun Əyyub üçün dua – Şərif Ağayar yazır...
10:55 23 Sentyabr 2019
"Çernobıl” serialı Emmi mükafatı aldı
10:34 23 Sentyabr 2019
Türkiyəli şair Kulisin müsabiqəsinə qatıldı
10:00 23 Sentyabr 2019
Məmmədbağır Bağırzadənin oğlu: “Anam atamın başqa qadınla yaşamasına razıydı” – Müsahibə
09:00 23 Sentyabr 2019
Vurğun Əyyubun səhhəti ağırlaşıb
21:31 22 Sentyabr 2019
Gənc şairdən gözəl bir ata şeiri
12:30 22 Sentyabr 2019
Nаmiq Аbdullаyеvin ахırı – Əjdər Oldan unikal portret-hekayə - İlk dəfə
10:01 22 Sentyabr 2019
Arvad deyil ey, Sokratdı - Aqil Abbasın yeni hekayəsi
17:40 21 Sentyabr 2019
Xərçəngin mübarizə simvolu Neslicanın həyatından parçalar
16:44 21 Sentyabr 2019
Qadına şiddətə yox deyir, amma qadına şiddət göstərir
16:12 21 Sentyabr 2019
Döyülsə də, şəkillərdə gülən qadınlarımız
15:05 21 Sentyabr 2019