news-inner
clock12:15 calendar-gray 22 İyul 2015 view-gray122 dəfə oxunub
view-gray122 dəfə oxunub

Şairin oğlunu öldürdülər beləcə... - ŞEİRLƏR

Kulis Esmira Məhiqızının yeni şeirlərini təqdim edir.

Orxan Əli Kərim oğlu üçün… nəsə

bir şairin oğlunu öldürdülər beləcə,
qoymadılar yaşasın, yaşamı qıymadılar.
nə dənizi, nə göyü, nə də bu küçələri,
Bakıda ən sevdiyi axşamı qıymadılar.

həbslərə atdılar, atıb sevindilər də,
günündən, gəncliyindən, sağlığından çaldılar.
bir şairin oğlunu şair oğluydu deyə,
öldürməyə yol tapıb belə xəstə saldılar.

havanı da, suyu da, hələ ağcaları da,
həmişə xoşladığı yeri də qısqandılar.
suların gətirdiyi o pərişan xəzrini,
səhərin gətirdiyi yeli də qısqandılar.

bir şairin oğlunu sevməyə qoymadılar,
gözlərindən çəkdilər gözəl olan hər şeyi.
ürəyində qoydular ürəkli arzuları,
dodağında qırdılar, dondurdular gülməyi.

nə varsa qısqandılar... xəyalını, ağlını,
öz saldığı cığırı, yolu da sevmədilər.
gözlərində işığı, işıqda sabahları,
üzündəki o gözəl nuru da sevmədilər.

bir şairin oğlunu qandalladılar necə,
unutdular şairi, unudulmuş şeir tək.
küsdü şairin oğlu, çıxıb getdi bir gecə,
dedilər ölüb getdi...
bəs şairə nə deyək.

Gecənin bir rəngi olur

yenə də silirəm pəncərələri,

yenə də gecədir, qaralır şüşə.

gündüzlər genişlik gördüyüm yöndən,

axşamlar sıxılır, daralır şüşə.

yenə saçlarımı açıb tökmüşəm,

itib bəyazları, dənləri yoxdu.

bir qadın əlinin qaraltısında,

bir qızın ağaran əlləri yoxdu.

saçlarım tökülür pəncərələrdən,

necə pəncərəyə tellər yaraşır.

necə də bu yorğun, şair qadına,

o qızda gördüyü əllər yaraşır.

elə qaranlıqdı, bu qaranlığın

səssizlik adında ahəngi olur.

gündüzün o qədər çalarları var,

gecənin qaradan bir rəngi olur.

bəzi bəxtlər kimi, talelər kimi,

qaradan başqa rəng tanımır gecə.

bəzən ulduz olmur, bəzən ay çıxmır,

bəzən göyündən də yarımır gecə.

bizim Zəminə tək yarımır gecə,

bizim Zəminənin gözləri kimi.

arada bir işıq saralıb keçir,

bizim Zəminənin göz yeri kimi.

yenə də silirəm pəncərələri,

oğlum bəsdi, deyir, gecədi, axı.

oğlum hardan bilsin, Zəminə kordu,

gecələr şüşədən Zəminə baxır.

***

bu yaz yenə yaz havası gəlmədi...
qaranquşlar yuvalarda üşüdü.
uçuşlara qanadlanan əllərim,
səhər-səhər dualarda üşüdü.

uzaq qalan o yaz düşdü yadıma,
o yay düşdü, payız düşdü yadıma,
oralarda bir qız düşdü yadıma,
xatirələr buralarda üşüdü.

obalıqdan elə çıxdı obalar,
yetim qaldı pəncərələr, qapılar,
bu yaz yenə... yazsız gəldi havalar,
havalar da havalarda üşüdü.

harayıma hay verməyən ellərin,
qış yolunda buz bağlayan tellərin,
əllərimdə izi qalan əllərin,
yaraları yaralarda üşüdü.

gör haçandı... o yaz kimi yaz olmur,
o dadlıqda şeir olmur, söz olmur,
yanan kənddə o balaca qız olmur,
görən o da... haralarda üşüdü.

***


bir uşaq ocaqda küllə oynayır...

baxıram... pəncərəm sellə oynayır,

görəndə qapım da yellə oynayır,

o gün... küləklərin yanından ötdüm.

necə var elədi, gərdiş dəyişmir,

dünyadan dünyaya gediş dəyişmir,

olumlu-ölümlü vərdiş dəyişmir,

o gün... fələklərin yanından ötdüm.

hər yerin axırı, elə heç yeri,

heç yerin içində sonum puç yeri,

alın yazısında çiyin köç yeri,

o gün... mələklərin yanından ötdüm.

nələr yoxa çıxdı, nələr qaldılar,

o dağda zirvələr mələr qaldılar,

yaralı durnalar lələk saldılar,

o gün... lələklərin yanından ötdüm.

gördüyüm günün də üzü tutulur,

bir sözün badına yüzü tutulur,

indi ələklərin gözü tutulur,

o gün... ələklərin yanından ötdüm.

***

heç bilə bilmədim... niyə həsrətlər,

adamın boyundan yuxarı olur.

əvvəl sevdaların gözü tutulur,

sonra sevdaların axırı olur.

anlıya bilmirsən nədir istəyin,

düzülüb qatara köç oynayırsan.

bütün oyunlarda heç-heçə də yox,

bütün oyunları heç oynayırsan.

gah ağdan keçirsən, gah da qaradan,

sonda...ağ içində qara olursan.

özün də bilmirsən...

bu yolu hardan-

hara başlıyırsan, hara olursan.

heç bilə bilmədim...nəçiyəm, kiməm,

durub, bu gərdişdə özümü yordum.

görünməz üzündə görünənlərin,

kor kimi döyükdüm, gözümü yordum.

arzular beləcə yetim uşaq tək,

o darda, bu darda yazıq oldular.

bir ömür ağrılar yaxına gəldi,

bir ömür sevinclər uzaq oldular.

anlaya bilmirsən bu nədir belə,

sürdüyün həyatın adı nə imiş.

sənə bu dünyanın bugündən belə,

doğması nə imiş, yadı nə imiş.

beləcə...tükənir ömür dediyin,

ömür dediyinin sonrası olmur.

olmur e, olmur e...

sonraların da

daha bir ömürlük arası olmur.

news-inner-user

15731 məqalə

Oxşar xəbərlər

Xəbər lenti

Mahatma Qandinin aforizmləri
21:02 03 İyul 2020
Haqverdiyevlə bağlı film hazırlanır
18:30 03 İyul 2020
Ondan qorxurduq – Bacısı qızı Kafkadan yazır...
17:47 03 İyul 2020
Mehriban Vəzirdən yeni kitab
16:58 03 İyul 2020
Koronavirusa həsr olunan film çəkilir
16:13 03 İyul 2020
"Sehrbaz qadın" onlayn nümayiş olunacaq
15:21 03 İyul 2020
Xarici İşlər Nazirliyi nota göndərməlidir - Kino adamları od püskürdü
14:30 03 İyul 2020
Uşaqlar üçün tamaşa
13:57 03 İyul 2020
Anar yeni ssenarisini çəkməyə vəsait tapmır
13:15 03 İyul 2020
Hoşcakal, İrfan bey! – Ayxan Ayvaz yazır...
12:33 03 İyul 2020
Dünya ilə oynayan iki qadın - Mehman Qaraxanoğlu yazır...
12:07 03 İyul 2020
Qəmli-qəmli sevişmək – Oğuz Ayvaz yazır...
11:41 03 İyul 2020
Türkiyənin Azərbaycandakı keçmiş müşaviri vəfat edib
11:16 03 İyul 2020
Günün şeiri Küçük İsgəndərdən - Mətn
10:58 03 İyul 2020
Orxan Pamuk qızına çap qadağası qoydu
10:26 03 İyul 2020
İstəyirdim kimsə məni itələyib küçənin ortasına yıxsın - Bircənin romanı
09:00 03 İyul 2020
Azərbaycanlı fotoqraflar beynəlxalq fotomüsabiqədə 4 qızıl medal qazandılar
18:41 02 İyul 2020
Eşşək obrazına görə ərini tərk edən qadın – Əyyub Qiyasdan yeni hekayə
18:04 02 İyul 2020
Kosmosun qoxusu necədir? - NASA-dan 2 il əvvəl bunu düşünən azərbaycanlı
17:23 02 İyul 2020
Səməd Vurğunun şeirlər kitabı Türkiyədə nəşr olundu
16:41 02 İyul 2020