Bu gün şair Səhər Əhmədin doğum günüdür.
Kulis.az bu münasibətlə şairi təbrik edir və onun şeirlərini təqdim edir.
Səndən sonra iki qız da böyütdüm,
Bir oğula ana oldum, doğrusu.
Səndən sonra çox işlərə yaradım.
Çox suala cavab oldum, doğruçu.
Anamın da, qızımın da saçlarını daradım.
Bircə sənin gözlərində sual çox,
Bircə sənin saçlarında sığal yox.
Niyə elə ürkək-ürkək baxırsan? -
Üzündə də göz yaşının izi var.
Səni yaxşı tanıyıram axı mən,
Gəl qanayan yaraları sarıyım.
Axşam düşdü, oyun bitdi, evə dön,
Gəl pərişan saçlarını darayım.
Səni haçan, kimə satdım, bilmirəm? -
İndi mənə çox çətindi, balaca.
Qızlarımtək bir gülümsə üzümə,
Anan olum bir az sənin, balaca.
Canım-gözüm, sən Kozetta deyilsən,
Heç Qaraca qız kimi də ölmədin.
O çarəsiz Tıq-tıq xanım misalı
Düşüb dəvə izində də qalmadın.
Nə olsun ki, mən satıldım həyata,
Səni gizli yollar ilə apardım.
Düz deyirsən, qorxaq oldum əməlli,
Səni döyüş meydanından çıxardım.
Nə olsun ki, mən Janna Dark olmadım,
Ən azından üç uşağa anayam.
Məsum gözlüm, artıq məni bağışla,
Gəl pırtlaşıq saçlarını darayım...
***
Özün donundan gözəl,
Donun özündən, ay qız.
Bəs niyə kədər yağır,
Qara gözündən, ay qız?
Yoxsa zalım atan var,
Yoxsa sevib atan var,
Bəlkə xəstə yatan var,
Sənin üzündən, ay qız?
Bu nə dondu, geymisən,
Məcnun olsa, Leylisən.
Bilirəm, gileylisən,
Alın yazından, ay qız.
Özün-özünə yüksən,
İçini mənə tök sən.
Qorxma, bir az böyüksən
Mənim qızımdan, ay qız.
***
Niyə belə qaranlıqdı,
O boyda günəşə rəğmən.
Hanı sənin adamların,
Sən görürsənmi,
Mən heç nə görmürəm...
Sənmi bizi yaratdın, bizmi səni,
Hansımızdadı qüsur,
Vallah həqiqi soruşuram.
İlahi, bağışla, bu ssenaridə nəsə kəmdi,
Tez-tez çaşıram,
Rolumun sözlərini dəyişə bilərəmmi?!
Əlimdə altıqoşam ölür,
Düşməyə qoymursan...
İlahi, soruşmaq ayıb olmasın,
kimin əlinə oynayırsan?!
***
And olsun ayrılığın kədərli gözlərinə,
And olsun ən qüssəli əlvida sözlərinə,
Sevgi şeirlərinə,
Payız yağışlarına,
And olsun anıların
Hələ də diri qalan məzlum baxışlarına
Bu son gedişdi...
Sənə demişdim...
Necə getməyimi istəyərdin, birdənəm,
Susaraqmı,
Küsərəkmi,
Dost qalaraqmı,
Düşmən olaraqmı?
Bilirəm, bu bir az
"Səni necə, hansı silahla öldürüm?”
Söhbətinə oxşadı.
Qatilin qurbanına mərhəmətinə oxşadı.
Amma nə olsun,
Bu həyatdı, birdənəm,
Qurban da qatilə çevrilə bilir,
Qatil də qurban olur bir gün...
And olsun öz əllərimlə öldürdüyüm
Ürəyimin çırpınışlarına,
Məsumların aldanışlarına,
"Timsahların göz yaşları”na,
Sevgi şeirlərinə,
Payız yağışlarına,
Bu son gedişdi...
Sənə demişdim...
***
Məni az sorğu-sual et,
İlahi, günahım yox.
Cəzamı ver, çıxım gedim,
Növbən uzun, vaxtım yox.
Qorxma, ölüb-eləmərəm,
Səndən şəfa diləmərəm,
Mən heç nə hiss eləmirəm,
Bir yerimdə ağrım yox.
Nə vaxt çağırdın yanına,
Haçan qıymadım canıma,
Baxıram telefonuma,
Bir cavabsız çağrım yox...