writer1

Ramilə Qurbanlı

Məqalə sayı

171
clock11:38 calendar-gray 24 May 2013 view-gray2228 dəfə oxunub
view-gray2228 dəfə oxunub

Binalar və insanlar

Səbuhi Məmmədli üçün

İnsanlar da binalar kimidir... Onların da taleyi, keçmişi, bu günü, sabahı var. Bəlkə onlardan da hansısa bir gün olmayacaq, lap insanlar kimi.

Bir tarixi paytaxt şəhəri vardı. Bu şəhər memarlıq abidələri, qədimi binaları ilə fəxr edirmiş kimi qürurlu görünürdü. Buna haqqı da vardı, çünki həmin qədimiliyi, tarixiliyi, memarlıq quruluşu onu başqa paytaxt şəhərlərdən fərqləndirirdi. Başqa paytaxt şəhərlərdən bura gələn qonaqlar şəhərə heyran qalırdılar, gedib bir də gəlirdilər, paytaxt şəhər öz gözəlliyi, fərqliliyi ilə onları cəlb edirdi.

Zaman keçdi, bu şəhərdə dəyişikliklər başladı. Şəhərin rəhbərliyi, əhalisi, sosial-iqtisadi durumu dəyişdi. Şəhər də insan kimi pullandı, amma bu pul onun xeyrinə işləmədi, şəhər sadə, gözəl, isti xarakterini dəyişdi. Köhnə binaları göydələnlər əvəz etməyə başladı. O binalar bir-bir uçuruldu, yerində ucaldılan otellər, restoranlar gecələr bərq vurmaqda göydəki ulduzlarla bəhsə girdi.

Bir gün gördük ki, şəhərin keçmişindən yalnız bir-iki xatirə-qədim bina qalıb. Onlar da göydələnlərin kölgəsində çox miskin görünür. Elə bil o göydələnlər yuxarıdan aşağı bu qocaman binalara baxıb istehza edirdi onlara: “Buna bax, bu da adını bina qoyub, bir təpiyimə bənddir ki, uçulub yerlə yeksan olsun”. Tarixi memarlıq abidəsi kimi bir vaxtlar qarşısında növbə yaranan bina isə hər gün bu vəziyyətindən elə bil bir az da sıxılır, büzüşür, alçalırdı.

Bir gecə yer-göy lərzəyə gəldi. Şəhər əsim-əsim əsdi, az qala dənizə qərq olacaqdı. Gecənin qaranlığı və yerin o yan-bu yana oynaması şəhəri vahiməyə gətirdi. Nələr oldu, bir gecə bildi, bir də Allah.

Səhər günəş şölələrini şəhərin üstünə salanda o şölələr altında yalnız toz dumanı göründü, şəhər yerlə yeksan olmuşdu. Dünən gözəlliyi ilə öyünən binaların yerində hərəsinin özü boyda təpəcik qalmışdı.

O təpəciklər arasında məğruru-məğrur köhnə şəhərdən və indi həm də təzə şəhərdən yadigar qalan iki bina görünürdü. Bir az kədərli, həm də sevincli, qocaman, məğrur və qürurlu memarlıq üslubunda tikilmiş qocaman iki bina...

İnsanlar da binalar kimidir... Onların da taleyi, keçmişi, bu günü, sabahı var. Bəlkə də onlardan hansısa bir gün olmayacaq, lap insanlar kimi.

REKLAM

Yazarın digər yazıları

Xəbər lenti

Məktublarda gizlədilmiş sevgilər - Malik Atilayın yeni şeirləri
12:08 11 İyul 2020
Sadəcə, Şahin - Səbuhi Məmmədli yazır...
11:18 11 İyul 2020
Orxan Pamuk Qərbə yarınır - Şəhriyar yazır...
10:21 11 İyul 2020
Tofiq azərbaycanlı qızı ləkələyir, rus qızıyla evlənir – Məşhur filmin pərdəarxası
08:59 11 İyul 2020
"Sabir Rüstəmxanlı ilə Sirus Təbrizlini atam bu otaqda barışdırdı" - Sabir Əhmədlinin evindən reportaj
21:01 10 İyul 2020
Türkiyəli aktyor ölümlə təhdid olunur
18:17 10 İyul 2020
Əti, sümüyü var, qanı yoxdur – Həmkarları İlham Əzizi tənqid edir...
17:29 10 İyul 2020
Berqmanın filmi əsasında serial çəkilir
16:39 10 İyul 2020
Azərbaycanlı müğənni koronavirusdan sağaldı
15:50 10 İyul 2020
Əliağa Vahidi ölümdən qurtaran dostu - Maraqlı faktlar
15:07 10 İyul 2020
Dördbucaqlı qətl hadisəsi – Əli Şirin Şükürlü yazır
14:20 10 İyul 2020
“Çəkməli pişik” onlayn göstəriləcək
13:39 10 İyul 2020
"Heç yerə çıxarda bilmirik" - Vaqif Bayatlıdan xəbər var
12:52 10 İyul 2020
Süni şöhrətə qaçan gənc şair və Allahın “cangüdənləri” – Sərdar Amin yazır...
12:15 10 İyul 2020
Tarık Akanın heç yerdə bilinməyən söhbəti
11:12 10 İyul 2020
Səni sevən öldü, zalım – Səhər Əhməd yazır...
10:35 10 İyul 2020
Notr-Dam kilsəsi yenidən bərpa ediləcək
10:01 10 İyul 2020
Dodağının altında məni söyüb qarğıyırdı - Bircənin romanı
09:00 10 İyul 2020
Xalq artistinin oğlu vəfat etdi
01:53 10 İyul 2020
Azərbaycanlı alimin kitabı Avropa dillərində nəşr olunacaq
18:37 09 İyul 2020