news-inner
clock11:41 calendar-gray 10 May 2013 view-gray1135 dəfə oxunub
view-gray1135 dəfə oxunub

Soyuducunu iki arağa satdıq

Layihə-Mənim universitetim

Bizim tələbə yataqxanamız belə idi-liftdən çıxanda koridorun sağ tərəfində qızlar, sol tərəfdə isə oğlanlar yaşayırdı. Dördüncü, beşinci və altıncı mərtəbələrdə institutun tələbələrini, yeddinci mərtəbədə isə iki illik Ali Ədəbiyyat Kursunda (AƏK) oxuyanları yerləşdirmişdilər.

AƏK-da oxumaq üçün SSRİ Yazıçılar İttifaqının üzvü olmaq şərt idi. Orada monqol, ərəb, hind, nikaraqualı, polyak, bolqar, özbək, azərbaycanlı, qazax, erməni, gürcü, latış, çeçen, tatar... tələbələr görmüşəm.

Volodya Şipilov adlı bir rus yazıçı dostumuz da AƏK-da oxuyurdu. Volodya həm də “Literaturnaya uçeba” adlı jurnalla əməkdaşlıq etdiyindən bizlə müqayisədə pulu çox olurdu. Qonorar alanda, əlinə pul keçəndə dərhal məclis qurardı. Biz onu familiyası ilə uzlaşdırıb “Şpil” deyə çağırırdıq.

Əslən Novosibirskdən olan Şpil lopabığ, bəstəboy, gülərüz, dava-dalaşla arası olmayan xoşxasiyyət bir adam idi. Əsasən nəsr yazsa da gitarada öz şeirlərini də oxuyurdu. Onu hərdən televiziya verilişlərinə də dəvət eləyirdilər. Şpil o vaxtlar Rusiyanın tanınmış yazarlarından sayılırdı.

Biz tələbələri otaqlara iki-iki yerləşdirsələr də AƏK-nın hər bir tələbəsinə ayrıca otaq verirdilər. Otaqların pəncərələri ikiqat olduğundan havaların şaxtalı vaxtı pəncərənin arasını soyuducu kimi istifadə eləyirdik. Qışda otaqlar yaxşı qızdırıldığından ərzağımızı pəncərənin arasında saxlayırdıq.

Havalar bir balaca istiləşən kimi başımızı pivə içməklə qatır, havalar soyuyan kimi isə yenə arağa qayıdırdıq. Neçə ki, pəncərənin arxasında qar, şaxta, çovğun görünürdü, biz yalnız araq haqda düşünürdük.

Gecə saat 11-dən sonra yataqxananın növbətçi qarıları qapını bağlayıb tələbələri çölə buraxmazdı.

Andropovun vaxtında işimiz lap zülm oldu. Mağazalarda arağı yalnız axşam saat 6-dan 8-ə qədər satırdılar ki, guya rus fəhlələri işi buraxıb araq arxasınca qaçmasın. Ona görə mağazaların qarşısında mavzoleyə olan növbədən də uzun növbələr olurdu.

Qışın soyuğunda araq növbəsinə dayananlar əsəbdən itə dönürdü. Həmin vaxtlar taksi sürücüləri araq alverinə başladılar. Gecələr lazım olanda yataqxananın yaxınlığında yerləşən taksi parkında soyuqdan donmamaq üçün motoru işlək saxlayan taksi sürücülərindən ikiqat qiymətinə araq alırdıq.

Gecə vaxtı araq almaq lazım olanda aşağı mərtəbəyə gəlib köməkləşərək, dabanı birdəfəlik mıxlanmış pəncərələrin nəfəsliyindən birini bayıra buraxırdıq. Sonra araq arxası ilə gedəni oradaca gözləyirdik ki, qayıdanda onu nəfəslikdən dartıb içəri sala bilək.

Günlərin bir günü, altı-yeddi nəfər tələbə yoldaşlarımızla Şpilin otağına yığılıb “alkaşlıq” eləyirdik. Gecənin bir vaxtı arağımız qurtardı. Nə etməli? Heç kim də kampaniyanı tərk eləmək istəmirdi. Belə hallarda, adətən, Şpil otağındakı qiymətli kitablardan bir neçəsini dəyər-dəyməzinə verib araq alardı. Hamı fikirləşə-fikirləşə qalmışdı. Birdən Şpil sevincək dilləndi: “Ooo! Necə ağlımıza gəlməyib, soyuducu! Soyuducunu satmaq lazımdı!”

O vaxtlar hər tələbənin soyuducusu olmazdı, əsasən, abırlı görünmək istəyən qızların otağında soyuducusu görünərdi.

Şpilin soyuducusu balaca və təzə idi. Andrey slavyan tələbə qızları üzrə, mən isə Orta Asiya və Qafqaz tələbə qızları üzrə “nümayəndə” idim. Yəni belə vaxtlarda o qızlardan borc pul almağa mən gedirdim, çünki onlar rus tələbələrə etibar eləyib borc vermirdilər.

Hərə bir tərəfə dağılışıb soyuducuya müştəri axtarışına getdi. Gecə yarı hansısa tələbə qızın qapısını döymək centlmenlikdən sayılmasa da əlacımız yox idi.

Mən bir az fikirləşdikdən sonra kurs yoldaşım dağıstanlı Gülbikənin qapısını taqqıldatdım. Bəxtimdən Gülbikə yatmırmış, içəridən “kimdi?” deyə soruşdu. Dedim, mənəm. Qapını azacıq aralayıb: “Nolub bu gecə vaxtı?” dedi. Dedim, Şpilin soyuducusunu satmaq istəyirik, pul lazımdı. Gülbikə vəziyyəti başa düşmüşdü. Dedi, axı məndə pul çox azdı. Dedim, iki araqlıq pulun varsa verə bilərik. Gülbikə gedib pul qabını eşələdi və bizə taksi parkdan iki araq almaq üçün pul verməyə razılaşdı.

Mən sevinmiş bu şad xəbəri uşaqlara çatdırdım. Saşa ilə Andrey soyuducunu götürüb Gülbikənin otağına apardılar. Biz soyuducunu onun otağında quraşdırıb aradan çıxdıq.

Oxşar xəbərlər

Xəbər lenti

Nobel mükafatının məbləği artırılacaq
16:25 25 Sentyabr 2020
Arvadını döyən tənha ata, öz qaynını sevən Həqiqət – Səriyyə xalaya çətin suallar gəldi
15:47 25 Sentyabr 2020
Qardaşlarından küsüb evdən getdi, ərli qadına aşiq oldu, dünyadan subay köçdü…– Maraqlı faktlar
15:08 25 Sentyabr 2020
"Salnaməfilm" Milli Qəhrəmanlar haqqında film çəkir
14:30 25 Sentyabr 2020
"YARAT”da sərgi
13:53 25 Sentyabr 2020
Paşinyanın arvadını neyləyəcəyik? – Sərdarın yazısı
13:10 25 Sentyabr 2020
Senatdan uyğurlarla bağlı şok təklif
12:31 25 Sentyabr 2020
Çingiz Abdullayevin gözə kül üfürməyi – Mirmehdi Ağaoğlu yazır...
11:51 25 Sentyabr 2020
Seymur Baycandan yeni kitab
11:13 25 Sentyabr 2020
Yekə döşlər, iri budlar? – Firuz Mustafa yazır...
10:40 25 Sentyabr 2020
Fəxrəddin Manafov xəstəxanaya aparılıb
10:00 25 Sentyabr 2020
Hər yanımdan məftillər sallanırdı - Bircənin romanı
09:00 25 Sentyabr 2020
“Qara dul qadın” filminin premyerası təxirə salındı
18:41 24 Sentyabr 2020
Bəxtin gətirmirsə, deməli...
18:04 24 Sentyabr 2020
Mən ki Allah deyiləm, uşaqları aldadım... – Yeni imza
17:25 24 Sentyabr 2020
Nərgiz Cəlilovaya yeni vəzifə verildi
16:43 24 Sentyabr 2020
Qəbul imtahanında hönkür-hönkür ağlayan qız
16:01 24 Sentyabr 2020
“Yaş keçəndə yuxular da əzab verir” - Cavanşir Yusifli ilə ad günü söhbəti
15:20 24 Sentyabr 2020
Qarabağ icmasında Şərif Ağayarla görüş keçirilib
14:25 24 Sentyabr 2020
Bu məşhurların övladları ali məktəbə qəbul olundu - Siyahı
14:06 24 Sentyabr 2020