writer1

Leyla Nənə

Məqalə sayı

18
clock13:40 calendar-gray 05 Mart 2013 view-gray1324 dəfə oxunub
view-gray1324 dəfə oxunub

“Ölülər günü” bayramı olsaydı

Adam da heç ölər? Ayıb deyilmi? Üzünü başqa yerə çevirməyə peşmansan. Elə bunu gözləyirlərmiş kimi ölür sevdiklərimiz qəfildən. Mənim darıxdığım ölülər var. Elə dəxilsiz məkan və zamanda yadıma düşürlər ki, qaça-qaça gedib, özümü Yerdən atmaq istəyirəm.

Birinci qoxularını duyuram. Sizdə də belə olmur? Nənəmdən qoğal iyi gəlirdi həmişə. İndi hər darıxanda birinci o qoğal qoxusu gəlir burnuma. Öldüyünü məndən gizlətmişdilər. 3-4 aydan sonra öldüyünü bilmişdim. Sanki özümüzü yaşlı adamların öləcəyinə daha çox hazırlayırıq. Amma yenə də hər ölüm xəbərini alanda adamın içindən sanki bir şeylər qopur. Gözlənilməz olur. Qəbri boyundan böyük idi. Elə bil bezib, qəzəblənib torpağın altına girmişdi, üstünə də çoxlu torpaq atmışdı ki, onu narahat etməyək.

Sonra xalam öldü - uşaqlığımın daha bir qəhrəmanı. O sadəcə qohum deyildi, çox qeyri-adi qadın idi. Onun da öldüyünü məndən gizlətmişdilər, öləndən 3-4 gün sonra demişdilər. “Ölməyi necə bacardı?” deyə düşünmüşdüm. 5-6 yaşlı nəvəsini çox sevirdi. Nəvəsinin üzünə baxa bilmirdim. Çox ağıllı uşaqdır. Elə bilirdim gəlib məndən nənəsini soruşacaq. Soruşmamışdı. Hərdən özü deyir: - “Nənəmin öldüyünü bilirəm. İndi o, məni görür. Ona görə də mən yaxşıyam. Yaxşı olsam, o da sevinəcək. Amma darıxmışam”.

Tez-tez nənəmin və xalamın qoxusunu duyuram, səsini eşidirəm. Onlar üçün hər darıxanda belə olur. Qəfildən hansınınsa qoxusu gəlir burnuma. Darıxmağım onlar qoxuyur. Sonra səsləri gəlir qulağıma. Sonra jestləri, gülüşləri...

Anası ölən bir qız belə demişdi: “Yaxşı ki, cənnət var. Yoxsa anamın ölümünə dözə bilməzdim, ürəyim partlayardı. İndi rahatam ki, cənnətdədir, onu nə zamansa görəcəm”. Heç nə deyə bilməmişdim. O zaman anlamışdım ki, insanların inancı ilə ehtiyatlı olmaq lazımdır. Bir insanın inancını puç etməklə, həyat eşqinə son vermiş olarıq.

Sevdiyimiz ölülər. Kaş ölülər günü, bayramı da olardı. O gün darıxdığımız ölülər çıxıb gələrdi. Heç olmaya ildə bir gün. Darıxdığımız ölülər gəlsin – anamız, nənəmiz, xalamız, müəllimimiz, dostumuz...

Bir saat da olsa görək onları. Yenə, heç ölməmiş kimi davransınlar, heç ölməyiblərmiş kimi hələ də seviriksə onları, niyə belə olmasın? Elə bilək ki, ölməyiblər. Bir adamın dirilmə və ölmə haqqı olmalıdır.

REKLAM

Yazarın digər yazıları

Xəbər lenti

Azərbaycanlı fotoqraflar beynəlxalq fotomüsabiqədə 4 qızıl medal qazandılar
18:41 02 İyul 2020
Eşşək obrazına görə ərini tərk edən qadın – Əyyub Qiyasdan yeni hekayə
18:04 02 İyul 2020
Kosmosun qoxusu necədir? - NASA-dan 2 il əvvəl bunu düşünən azərbaycanlı
17:23 02 İyul 2020
Səməd Vurğunun şeirlər kitabı Türkiyədə nəşr olundu
16:41 02 İyul 2020
“Durna balığı” onlayn göstəriləcək
15:48 02 İyul 2020
Bakıda böyüyən yazıçının Avropada bestsellər olan romanı - O, rus çarına niyə "dünyanın ən bədbəxt adamı" deyirdi?
15:02 02 İyul 2020
Roma papasını lağa qoyan film çəkildi
14:15 02 İyul 2020
Uşaqlar üçün tamaşa
13:29 02 İyul 2020
Bəhram Bağırzadədən xoş xəbər
12:48 02 İyul 2020
“Laçınım” mahnısını efirə verməyə qorxdu, ailəsini mətbuatdan gizlətdi, qripin qurbanı oldu – Adını yanlış bildiyimiz Əməkdar artist
12:10 02 İyul 2020
Tələbə qız məşhur Azərbaycan romanından yazdı
11:49 02 İyul 2020
“Biz Kann festivalına ermənilərdən əvvəl getmişik” - Nazirlikdən açıqlama
11:15 02 İyul 2020
Kannda erməni biabırçılığı ilə bağlı Nazirliyə suallarım
10:37 02 İyul 2020
Dünyaca məşhur roman Azərbaycanda nəşr edildi
10:09 02 İyul 2020
Tağıyev bulağında qətl söhbəti – Ayxan Ayvazın yeni reportajı...
09:00 02 İyul 2020
Dünyanın ən böyük aforizm ustasından əzbərlənəsi 15 nümunə
21:02 01 İyul 2020
Ermitaj muzeyi açılır
18:42 01 İyul 2020
Uşaq arabasına qoşulan fil – Yazıçı Şahmar haqda esse
18:04 01 İyul 2020
"Ulduz"un iyun sayı nəşr edildi
17:12 01 İyul 2020
Röya koronavirus testindən keçib
16:29 01 İyul 2020