news-inner
clock09:00 calendar-gray 09 Dekabr 2017 view-gray143 dəfə oxunub
view-gray143 dəfə oxunub

Məşhur bəstəkarın qardaşını necə çətinə saldılar?

Kulis.az “Naməlum kino” layihəsində Rüstəm İbrahimbəyov və Oleq Səfərəliyevin 1996-cı ildə çəkdiyi “Çalışan adam” bədii-sənədli filmini təqdim edir.

“Çalışan adam” filminin qəhrəmanı bir sıra filmlərin administratoru olmuş, kino aləmində məşhur Nəriman Axundovdur.

Bu ekran əsərində Nəriman Axundov özünü oynayır. Süjet ondan ibarətdir ki, növbəti filmin çəkilişlərinə hazırlıq başlayır. Qəhrəman da burda filmin təşkilati məsələlərini həll eləməlidir.

“Çalışan adam” sinema veritenin ənənələri əsasında çəkilib. 1950-60-cı illərdə Fransa kinosunda meydana gəlmiş bu çəkiliş metodundan həm sənədli, həm bədii-sənədli filmdə istifadə olunur. Rejissor real vəziyyəti sadəcə müşahidə də, onun inkişafı üçün yaradıcı təxribatlara da əl ata bilər.

Ofisdəki müzakirələr əvvəlcə qəhrəmandan xəbərsiz, gizlin lentə alınıb. Filmdə haqqında söhbət gedən ssenari də şərti yazılıb və təşkilati məsələlər qəhrəmana tapşırılıb. İnteryer çəkilişlərində kadrarxası danışan hər iki rejissor qəhrəmanı suallarla bir növ təxribata çəkir.

Həmin gün qəhrəmana bildirilir ki, filmdə aktrisa Larisa Xələfova çəkilməlidir. Amma aktrisa ev telefonuna cavab vermir. Rejissorlar bunun məsuliyyətini qəsdən qəhrəmanın üzərinə qoyur və onun vəziyyətdən necə çıxacağını müşahidə edirlər. Nəhayət, qəhrəman aktrisanı tapır.

Sonra aktrisanın itlə çəkiləcəyi mürəkkəb bir səhnə müzakirə olunur. Rejissorlar bu səhnə zamanı Sergey Yesenin vaxtilə aktyor Vasili Kaçalovun itinə yazdığı şeiri səsləndirməyi təklif edir.

Amma şeirin ilk bəndini müəlliflər çox güman ki, qəsdən xatırlaya bilmirlər. Nəhayət, qəhrəman şeiri xatırlayandan sonra onun sonuncu misrasının əslində necə olması barədə uzun müzakirə gedir. Şeirin orijinalı belədir:

Дай, Джим, на счастье лапу мне,

Такую лапу не видал я сроду.

Давай с тобой полаем при луне

На тихую, бесшумную погоду.

Hərfi tərcüməsi:

Cim, pəncəni ver, uğur gətirsin mənə

belə pəncə həyatımda görməmişəm

Gəl, səninlə ay işığında hürək

sakit və səssiz havaya

Rejissorlar iddia edir ki, son misra “sakit və səssiz havaya yox”, “sakit və səssiz təbiətə” kimi olmalıdır. Bunu dəqiqləşdirmək üçün Nəriman kitabxanaya gedir və orijinalı tapıb gətirir.

Daha sonra administrator səhnə üçün it tapır. Amma aktrisa itin çəkilişə yararsız olduğunu, səhnəni korlayacağını, onunla oynamağın mümkünsüzlüyünü deyir.

Nərimanla aralarında xırda mübahisə yaranır və o, aktrisanı oynamağa razı salır.

İnteryer çəkilişlərində lazımi sənədli material yığılandan sonra bir neçə bədiiləşdirilmiş səhnə artırılıb.

Örnəyi, filmin əvvəlində qəhrəman evində səhər yeməyi yeyir. O, arvadına (Elmira Şabanovaya) yeni çəkiləcək film haqqında danışır:

“Ssenari maraqlıdır, amma şərtidir. Mən rejissora dedim ki, orda müəyyən şeyləri dəyişmək lazımdır. Mövzu çox maraqlıdır, aktualdır. Qəhrəman müasirdir, düzdür, aktyor zəifdir.”

Bu səhnə qurulsa da, Nəriman Axundovun oyunu, rəssam əli dəyməmiş interyer, təbii işıq epizodun sənədli olması təəssüratını yaradır.

Digər belə epizod aktyor, ssenarist Cahangir Aslanoğlunun danışdığı bir əhvalatın səhnələşdirilməsidir. O, Nərimana tez-tez metro qarşısında təsadüfən həmişə eyni vaxtda keçən iki gənci (Fatimə İbrahimbəyova və Fuad İbrahimbəyov) gördüyünü, onların bir-birinə yaraşdığını və tanış etmək arzusunda olduğunu deyir.

Film də elə bu epizodla başlayır. Əhvalatın bu ana xətti mütəmadi süjetdə yer alır.

Sonda Nəriman qərara alır ki, Cahangir Aslanoğlunun bu arzusunu reallaşdırsın və gəncləri birləşdirsin. O, buna cəhd edəndə qəzaya düşür, onun ölməsi və ya yaralanması müəmmalı qalır. Gənclər bu qəzanı görür və hadisə yerində tanış olurlar.

Film öz işinə aludə olan kino adamının hər şeyi bacarmasını, ən azı nəticə almaq üçün cəhd etdiyini göstərir. O, hətta həyatı bahasına olsa da, gəncləri birləşdirir.

Filmdə detallar, pedant müzakirələr yorucu deyil, əksinə müəlliflər sənədli kino fəndlərindən yararlandığından dinamik alınıb.

Film bu cəhətləri ilə milli kinoda bir ilkdir.

Nəriman Axundov bəstəkar Şəfiqə Axundovanın qardaşıdır. O, “Evin kişisi”, “Ailə”, “Ovsunçu” və başqa filmlərdə administrator olub. 2009-cu ildə, 80 yaşında vəfat edib.

news-inner-user
Sevda Sultanova

752 məqalə

Paylaş

Oxşar xəbərlər

Xəbər lenti

Mübariz Örənin Fransada romanı çıxır
14:32 17 Noyabr 2019
Fikrət Sadıqın oğlu: “Atama görə davalara düşürdüm” – Müsahibə
17:30 16 Noyabr 2019
Rusiyada rəssamımızın sərgisi açılıb
16:12 16 Noyabr 2019
Mikayıl Müşfiqin xatirəsinə həsr olunan tamaşa
15:11 16 Noyabr 2019
Oğluna bacısı qızını alan ananın faciəsi - Hekayə
14:00 16 Noyabr 2019
TEAS Press Nəşriyyat Evinin 5 yaşı tamam olur
13:29 16 Noyabr 2019
Bizdə seks inqilabı olarsa...
12:25 16 Noyabr 2019
Azərbaycanlı ilahiyyatçı: "Quranda baş örtüyü yoxdur"
11:32 16 Noyabr 2019
Elçin Əlibəyli TV-dən getdi
10:47 16 Noyabr 2019
Noyabr ayı üçün ən çox gözlənilən filmlər
10:12 16 Noyabr 2019
Siyasətə görə atası ilə düşmən olan jurnalist - Sevda Sultanova yazır...
09:00 16 Noyabr 2019
Salam Qədirzadənin oğlu: “Atamın adından istifadə eləməyi xoşlamıram” – Müsahibə
21:00 15 Noyabr 2019
Pantomima teatrı dekabrda - Afişa
18:40 15 Noyabr 2019
Məşhur ifaçı Bakıda konsert verəcək
18:01 15 Noyabr 2019
Dünya şöhrətli musiqiçi: “Vikinqlərin vətəni Azərbaycandır”
17:30 15 Noyabr 2019
Bakıda Milli Qəhrəmanın heykəlinin açılışı olub
16:51 15 Noyabr 2019
Müğənnilər deputata cavab verdi: “Getsin, kasıb-kusuba əl tutsun”
16:20 15 Noyabr 2019
Mir Cəlal adına hekayə müsabiqəsinə start verildi
15:38 15 Noyabr 2019
Üzü günə qalan evlər - Tanımadığımız şairdən seçmə şeirlər
15:01 15 Noyabr 2019
Rəfael və Coşqun "Şabaş"a görə qadın paltarı geyindi
14:20 15 Noyabr 2019