news-inner
clock08:30 calendar-gray 26 Oktyabr 2016 view-gray127 dəfə oxunub
view-gray127 dəfə oxunub

“Mən sənin cib telefonun olmuşam indi” - TELEFON ŞEİRİ

Kulis.Az Qan Turalının “Telefon” şeirini təqdim edir.

mən indi Nokia 6210-am

sənin cib telefonunam

70 dollara aldın məni

o an elə sevindim ki,

işi-peşəsi qəzet satmaq olan uşağın

lotereya udması kimi

başımda cinlər oynadı

cin kartını taxdın mənə

sevincdən bütün bədənim titrəyirdi

sandın vibrasiyam işə düşdü

elə o gündən sən hər telefon açanda

titrəyirəm

sən də bunu vibrasiya sanırsan

ilk görüş

hər görüşümüzdə

barmaqlarınla düyməmə basıb açanda

işığım yanıb sönür

ilk görüşümüzü xatırlayıram

o zaman

göz vurmaqla başlamışdı hər şey

hər görüşdə salamdan əvvəl

göz vurmağa adətkər olmuşduq

indi yalnız mən

keçmiş günlərə sadiqəm

bax hələ də yanıram və sönürəm

ilk müşahidələr

qəribədir

elə ilk görüşümüzdə

səni satıcı oğlana qısqanmadım

ona qarşı gülümsəməni bağışladım

əvvəllər belə şeylər içimi qəzəblə doldurardı

telefonlar sevə bilər

amma qısqanclığın nə olduğunu bilməzlər

deyə bir fikir keçdi ağlımdan

yanıldım!

hər dəfə birlikdə şəhəri dolaşanda

telefon dükanlarında telefonları görürsən

ya da rəfiqənin

yeni model telefonuna həsrətlə baxırsan

içimdən qara qanlar axır

düymələrim bloka düşür

amma tez açılıram

barterdən qorxuram

ilk danışıq

səninlə birlikdə olmaq

nə qədər əzizdir mənə

amma ən çox

sənin mənimlə danışmağını sevirəm

çünki bu zaman əllərin korpusuma

yanağın ekranıma toxunur

qara saçlarının arasında yuva qururam

qulağına toxunuram

özümə sığınacaq tapıram

bu qaranlıq dünyada

ilk tanışlar

çantanda darıxıram

universitetin

altıncı mərtəbəsinin koridorunda

lap küncdə

pəncərənin yanında

sən ağlayan zaman

əlimdən alıb gözyaşlarını sildiyim

selpaklarla söhbətləşirəm

oriflame pomadan qoşulmur bu söhbətlərə

onu əvvəldən sevmədim zatən

dodağını gizlədərdi məndən

gəzinti

sənlə birgə yeriməyi

gec öyrənmişdim

çünki sən maneken ədasıyla

mənsə poçtalyon təlaşıyla

gəzirdim bitməyən yollarda

indisə belə problem yoxdu

məni sən daşıyırsan

o qədər də ağır deyiləm

cəmi 114 qram

xəyanət

günlərim xoş keçir

telefonların elektron dünyasında

amma bəzən gözlərimin önündəcə

mənə xəyanət edir

onunla eyni yatağı bölüşürsən

belədə təəssüf dolur içimə

fotoqraf makinam olmadığına görə

bu anı yaddaşıma kopyalayar

sənə olan nifrətimin mənbəyinə çevirərdim

bacarmıram

bəlkə yaddaşım az olduğuna görə

sənə nifrət edə bilmirəm

ilk etirafım

sən yemək yeyərkən zəng gəlir mənə

rafetin sürgününü mızıldanıram

məni qaldırır

Yes düyməmə basırsan

sevindiyimdən

fikir vermirəm bədənimə yapışan

yemək qalıqlarına

yağa və una

üstünü unlu görüb mənə dəyirmançı bilmə

məsəli belə yaranıb məncə

bir də

telefon deyil

abonent olduğum dönəmlərdə

baş verən bir hadisəni xatırlayıram

canlı bir insan kimi zəng etmişdim sənə

sənsə yemək yeyirdin

köklüyündən, çox yediyində söz açmışdın

mənsə belə də gözəlsən demişdim

səmimi idim sözlərimdə

səni belə sevirdim

indi kimsə demir bu sözləri sənə

telefon Allah şahidi

ancaq hər həftə səni nərmə-nazik qızlarla

dəyişərdim bir neçə saatlığa olsa da

yenidən sənə dönürdüm

görünür məni sənə bağlayan

köklüyün deyilmiş

avtobusda

birlikdə avtobusa minirik

istidən və basa-basdan tərləyirik

üstəgəl

səni görə bilmirəm

elə vaxt olur ki,

yanındakı oğlanın cibgir olmasından şübhələnib

məni əlinə götürürsən

sevinirəm

elə bil limitsiz internet yükləyiblər mənə

düzü xoşuma gəlir

bulaşmaq əlinin tərinə

metroda

metroya enirik

qaranlıq tuneldə

əhatə dairəsindən çıxırıq

ancaq ən çox bu saatlarda sən

yalnız mənim

əhatə dairəmdə olduğunu bilmirsən

guya nəyi bilirsən ki....

nağıllar dinlərkən

öz özünə kitab oxuyursan

mən də xəlvətcə qulaq asıram

gülməlidir keçmiş zamanlarda

sevgililər daşa dönərlərmiş

ayrılanda

nə qədər bədbəxt imişlər

telefona dönmək imkanları yox imiş

darağa dönüb

sevdiyin saçlarda gəzmək

imkanı varsa

nəyə yarar

daşa dönüb çöldə yatmaq

hər nəsə

onları yarğılamaq bizə düşməz

qaliblər və daşlar yarğılanmır

elə telefonlar də

son

sevgilin ola bilməsəm də

cib telefonun olmaq

qəlbimə təsəllidir

amma sənin xəbərin yox sevgilim

xəbərin yox

xəbərin yox…

2005

news-inner-user
Qan Turalı

228 məqalə

Paylaş

Oxşar xəbərlər

Xəbər lenti

Mənim sevmədiyim futbol - Şərif Ağayarın yazısı
20:44 16 Oktyabr 2019
“Danışır Bakı: 1900-1940-cı illər” adlı sərgi açılıb
18:21 16 Oktyabr 2019
Şabanın oğlunun ata uğursuzluğu – “Hərəkət səkkiz” filminin pərdəarxası
17:44 16 Oktyabr 2019
Əmir Pəhləvanın 60 illiyi qeyd olunub
17:11 16 Oktyabr 2019
Sən günahkar deyilsən, Zeynəb – Yeni İmza
16:30 16 Oktyabr 2019
“Bir şeir” yarışmasının qaliblərinə mükafatlar təqdim olunacaq
15:53 16 Oktyabr 2019
Yarışmanın 10-luğu açıqlandı – Siyahı
14:38 16 Oktyabr 2019
Bakı Beynəlxalq Animasiya Festivalının proqramı bəlli oldu
14:01 16 Oktyabr 2019
Kukla Teatrında ustad dərsləri davam edir
13:21 16 Oktyabr 2019
Koko Şanel haqqında yeni film çəkildi
12:40 16 Oktyabr 2019
Akif İslamzadənin atasının intiharı
12:10 16 Oktyabr 2019
Yoldaşım bu yazını oxuyub dava salacaq
11:34 16 Oktyabr 2019
Azərbaycanlı yazarın Türkiyədə kitabı nəşr olundu
11:08 16 Oktyabr 2019
Özünü pəncərədən aşağı atacaqdı – Buker qalmaqalı
10:35 16 Oktyabr 2019
Salvador Dalinin əsəri oğurlanıb
10:02 16 Oktyabr 2019
Qadınlarla bir yerdə işləmək olmur – Günel Natiq yazır...
09:01 16 Oktyabr 2019
Filmlərimiz Seulda nümayiş olunacaq
18:44 15 Oktyabr 2019
Yarışmanın layk qalibi Sonuncu Orxan oldu
18:01 15 Oktyabr 2019
Cetonia Aurata Mənəm! – Şamxal Həsənovdan hekayə
17:30 15 Oktyabr 2019
Xalq Mahnıları Festivalı başa çatıb
16:39 15 Oktyabr 2019