Bu gün məşhur rus rəssam, mənzərə ustası İvan Şişkinin anım günüdür.

Kulis.az onun həyatı və yaradıcılığı haqqında materialı təqdim edir.

İvan Şişkinin həyatı və yaradıcılığı bir növ təbiətlə insan ruhunun sarsılmaz vəhdətidir. O, rus boyakarlıq məktəbinin ən görkəmli nümayəndələrindən biri kimi tarixə düşmüş, mənzərə janrını tamamilə yeni bir pilləyə ucaltmışdır.

Şişkinin yaradıcılığı sadəcə vizual təsvirlərdən ibarət deyil; o, hər bir kətan üzərində meşənin nəfəsini, ağacların anatomik dəqiqliyini və günəş şüalarının yarpaqlar arasındakı rəqsini elmi bir ciddiyyətlə işləyirdi.

1832-ci ildə Yelabuqada anadan olan Şişkin, uşaqlıq illərini Uralın vəhşi və əzəmətli təbiəti ilə təmasda keçirmişdi. Bu mühit onun gələcək sənət yolunu müəyyənləşdirmişdi.

O, Peterburq Rəssamlıq Akademiyasında təhsil aldığı illərdə artıq öz üslubu ilə fərqlənirdi. Müasirləri onu "meşə pəhləvanı" adlandırırdılar, çünki Şişkin təbiəti bəzəməkdən imtina edir, onu olduğu kimi — bütün qüruru, sükutu və bəzən də sərtliyi ilə təsvir edirdi.

Onun əsərlərində bitkilərin təsvirindəki dəqiqlik elə bir həddə idi ki, botaniklər onun tablolarına baxaraq otların və ağacların növlərini asanlıqla təyin edə bilirdilər.

Onun ən simvolik əsərlərindən biri "Şam meşəsində səhər" tablosudur.

Bu əsər səhərin erkən saatlarında meşənin oyanışını inanılmaz bir ustalıqla əks etdirir. Dumana bürünmüş uca şam ağacları və yıxılmış köhnə ağac gövdəsi üzərində oynayan ayı balaları tablonu canlandırır.

Maraqlıdır ki, bu əsərdəki ayıları Şişkin yox, dostu Konstantin Savitski çəkmişdi; Şişkin özünü mənzərəyə həsr etdiyi üçün canlıların təsvirini dostuna həvalə etmişdi, lakin tablonun ümumi kompozisiyası və işıq effektləri tamamilə Şişkin dühasının məhsuludur.

Şişkinin yaradıcılığında digər bir şah əsər "Çovdar" tablosudur.

Bu əsər rus torpağının bərəkətini və sonsuzluğunu tərənnüm edir.

Qızılı rəngli çovdar zəmilərinin ortasından keçən ensiz yol və səmada ucalan, sanki buludlara toxunan nəhəng, tənha şam ağacları dərin bir fəlsəfi məna daşıyır.

Bu tablo həm sükutu, həm də həyatın davamlılığını eyni anda hiss etdirir.

Ömrünün son illərində ərsəyə gətirdiyi "Gəmi meşəsi" isə sənətkarın təcrübəsinin zirvəsi hesab olunur.

Bu əsərdə günəş işığı altında parlayan möhkəm, düz gövdəli şam ağacları təsvir olunub. Tabloya baxanda tamaşaçı sanki meşənin içindəki o isti, quru havanı və iynəyarpaqlı ağacların qoxusunu duyur.

Bu əsər rəssamın təbiətə olan sarsılmaz sevgisinin və onun daxili gücünün təcəssümüdür.

Şişkinin şəxsi həyatı kifayət qədər ağır və itkilərlə dolu olmuşdur.

O, iki dəfə evlənmiş, hər iki həyat yoldaşını və uşaqlarını gənc yaşda itirmişdi. Lakin bu kədər onu sənətdən uzaqlaşdırmamış, əksinə, o, təbiətin sığınacağında təsəlli tapmışdı.

Şişkin 1898-ci ildə elə öz emalatxanasında, fırçası əlində yeni bir əsər üzərində işləyərkən vəfat etmişdir.

Onun irsi bu gün də realizmin və təbiət sevgisinin ən saf nümunəsi kimi yaşamaqdadır.

• Sərbəst yaşamağa haradan başlamalıyıq? - Rəhman Bədəlov
• "Mərhəmət - insanlara pislik edənləri cəzalandırmaqdır..." - Robespyerin məşhur nitqlərindən sitatlar
• “Rənglərin dialoqu” adlı sərgi açıldı