Seyyida ilə keçən gecəm LAYİHƏ

Seyyida ilə keçən gecəm <span style="color:red;">LAYİHƏ
4 noyabr 2015
# 11:25

8 il bundan qabaq Vilnüsdə tanış olduğum Seyyidanı xatırlayıram.

Vilnüsun yay axşamlarında otelə getməyə həvəsim gəlmirdi.

Mərkəzi kilsənin, katedralın qarşısındakı parkda oturmuşdum.

Siqaret çəkirdim...

Cəmi bir il qabaq “Elektronik sevdalar” kitabım çıxmışdı, amma bircə dəfə də olsun öz kitabımı oxumamışdım.

Çantamdan kitabımı çıxardıb oxumağa başladım.

Hər şeiri oxuduqca bu şeiri yazdığım günləri xatırlayırdım, şeirin yazıldığı insanları anırdım, şeirə hopmuş anları yenidən yaşayırdım.

Kitabı bitirib siqaret yandırdım və öz-özümə dedim ki, nə yaxşı ki, şeir yazmağın daşını atmışam.

İşdən çıxan vilnüslülər evə getməyə tənbəllik edirdilər, qalstuklarını boşaldan oğlanlar çantalarını yelləyə-yellərə gəzirdilər.

Sevgilim çox uzaqdaydı və bu bizim ilk ayrılığımız idi.

İnternetə girib “Yeni Müsavat”ın saytına baxdım və sevgilimin şəklini qəzetdə gördüm.

Hansısa məhkəmədə təsadüfi kadra düşmüşdü.

Yanımdan sevgisi doğrular keçirdi və mən onun şəklinə baxırdım.

Bir qız yaxınlaşdı mənə, yanımda oturdu.

Geyimindən və hərəkətlərindən vilnüslüyə oxşamırdı, bir azdan özü də dedi bunu.

Rus dilini heç bilmirdi, ingilis dilini də o qədər yaxşı anlamırdı.

On səkkiz yaşı vardı, mənim isə 23 yaşım.

Vilnüsə bir-iki saat əvvəl gəlmişdi, rəfiqəsi ilə görüşməli idi.

Lakin rəfiqəsinin telefonu cavab vermirdi.

Dedi, gedək bir az gəzək. Gedib, gəzdik.

Sonra mən dedim ki, gedək qəhvə içək.

İçdik.

Amma üzündən narahatlıq əskik olmurdu, iki dəqiqədən bir telefonunun ekranına baxır, tez-tez də zəng vururdu.

Kafedən çıxıb gəzə-gəzə Neris çayının kənarına çıxdıq.

Seyyida halı çox pisləşmişdi, daha özündə deyildi.

Körpünün üstündə addımlamağa başladıq.

Qəfildən mənə dönüb “Give me my alone, please” (Lütfən, mənə tənhalığımı ver) dedi.

Və körpünün məhəccərinə söykəndi.

Neris çayına baxdı uzun-uzun.

Biradamlıq intihar tamaşasıydı sanki.

Saniyənin onda biri qədər zaman vardı.

Onu qucaqladım.

Üzümə baxdı ağrıyla, gözlərində dünyanın əzabı vardı.

Yadıma Remarkın “Zəfər tağı” romanında Ravikin portuqal sevgilisi ilə almanca danışmağı düşdü.

Və başladım onunla Azərbaycan dilində danışmağa, misralar deməyə.

Seyyida məni möhkəm-möhkəm qucaqladı.

Başımı çiyninə qoydu.

Mən elə danışırdım, danışdıqlarımın bircə kəlməsi də yadımda qalmayıb.

Sonra əl-ələ tutub şəhərə qayıtdıq.

Balaca bir pivəxanada oturduq.

Mən iri parçda, o isə kiçik stəkanda pivə içdi.

Saat 3-ə gəlirdi.

Qəfildən Seyyidanın telefonu “Give me my alone” mahnısıyla diksindi.

Ofisiantın bizim üçün çağırdığı taksiyə mindik, yolda Seyyida düşdü.

Mən isə otelə qayıtdım.

# 1100 dəfə oxunub

Oxşar xəbərlər

Çox da dərinə getmə! - Vaqif Poeziya Günlərindən qeydlər

Çox da dərinə getmə! - Vaqif Poeziya Günlərindən qeydlər

11:30 20 iyul 2024
"Əkinçi"nin layiqli davamçısı - Şahnaz Şahin

"Əkinçi"nin layiqli davamçısı - Şahnaz Şahin

16:56 19 iyul 2024
Ədib bu hekayələrində maarifçiliyin alovlu təbliğatçısıdır - Həcər Atakişiyeva

Ədib bu hekayələrində maarifçiliyin alovlu təbliğatçısıdır - Həcər Atakişiyeva

17:30 18 iyul 2024
Sonanın erməni oğluna Bahadır atalıq edəcək - Ağa Cəfərli

Sonanın erməni oğluna Bahadır atalıq edəcək - Ağa Cəfərli

12:00 18 iyul 2024
Varis, yoxsa Seymur Baycan? - Vüqar Van cavablayır

Varis, yoxsa Seymur Baycan? - Vüqar Van cavablayır

18:20 17 iyul 2024
"Hamı bir tikə çörək dalınca qaça-qaça yorulub ölür..." - Salam Sarvan

"Hamı bir tikə çörək dalınca qaça-qaça yorulub ölür..." - Salam Sarvan

16:00 17 iyul 2024
#
#
# # #