Dərdimin yanında durma bu qədər...

Dərdimin yanında durma bu qədər...
22 noyabr 2012
# 17:15

Kulis.az Musa Yaqubun mərhum həyat yoldaşı Zöhra xanımın xatirəsinə yazdığı iki şeiri təqdim edir:



Dərdimin yanında durma

Həyatın asılıdı iynə ucundan
Canımız sızladı ağrı-acıdan
Ağır əzablardan keçmisən, yetər;
Zülümdən çıxmısan yat, dincəl bir az
Dərdimin yanında durma bu qədər,
Yuxumun yanında durma bu qədər,
Ruhunu dalımca yorma bu qədər

Vallah, mən yaxşıyam, hələ yaxşıyam,
Özümlə gəlirəm dilə, yaxşıyam
Xırda kef-damaqla hələ aram var,
Süfrəmiz açıqdır, qonaq-qaram var,
Heç kəsin yanında pərt deyiləm, yox,
Nəvələrə qarşı sərt deyiləm, yox
Baxma üst-başıma, çıxma qarşıma
Durub əhvalımı sorma bu qədər,
Yolumun üstündə durma bu qədər
Əzabdan çıxmısan, yat, dincəl bir az...

Əllərin havada o çağırışların
Yetmədi tanrıya yalvarışların
Təzədən mənə də duaçı olma
Uyma xəyalıma uyarçı olma

De göndər ruhunu ulu dərgaha
Mən də tənhalığa öyrənim daha
Qoşul mələklərə tay-tuşun olsun
Öz əlin, öz başın, öz xoşun olsun
Mən də tək qanadla uçmağı bilim
Bir qürub çağını qucmağı bilim.

Sən allah, ruhunu yorma bu qədər,
Dərdimin yanında durma bu qədər,
Yuxumun yanında durma bu qədər
Əzabdan çıxmısan, yat, dincəl bir az.

Yanvar, 2011
Bakı



Yaxşı ki....

Yaxşı ki, qış vaxtı getdin dünyadan
Qaldı qar altında xatirələrin
Bu həyət-bacada olmusan haçan?!
Hardadı məkanın, təzə yurd yerin?!

Ağ sükut içində səssizdir hər an
Qalıb qar altında bütün ev-eşik.
Sən heç o eyvanda dayanmamısan
O dəmir körpüdən biz keçməmişik

O qaya bizə heç qucaq açmayıb
Yoxdur nam-nişanın cığırda – izdə
Heç vaxt o dağdağan yarpaq açmayıb,
Sən də olmamısan o süfrəmizdə

Vələs budağında donub ahımız
Damcılar incidir o boz tənəkdə
O şaxda açmayıb gülsabahımız
Sən də olmamısan, o gül-çiçək də

O iş otağıma yəni yolun var?
Dağadan yandırıb buz çilçırağı
Açılmış varaqdır daş stolum qar
Qanımla yazıram bu ağ varağı.

Yenə arxımıza qardı ələndi
Canımdan atəşi, odu apardı
Deyəsən sən idin arx kölgələndi
Daşda surətini yudu apardı

Səni pozan kimdi, mənim yazan kim.
Sən indi ağ donlu soyuq mələksən
Dünyanın ən xoşbəxt adamısan ki,
Mənim ölməyimi görməyəcəksən

qış, 2011
Bakı-Buynuz

# 2337 dəfə oxunub

Oxşar xəbərlər

90-cı illərdən yazıb Qarabağı unutmaq olarmı? - İlham Əzizin romanındakı böyük boşluq

90-cı illərdən yazıb Qarabağı unutmaq olarmı? - İlham Əzizin romanındakı böyük boşluq

12:00 4 may 2026
Şehlə günahını yuyan şair - Esmira İsmayılova

Şehlə günahını yuyan şair - Esmira İsmayılova

11:20 4 may 2026
"Mif özünü sübut etməyə ehtiyac duymur..." - “Sevgili cin” hekayəsinin sirri nədir?

"Mif özünü sübut etməyə ehtiyac duymur..." - “Sevgili cin” hekayəsinin sirri nədir?

16:30 1 may 2026
"Ana obrazını şizofreniya xəstəsi kimi təqdim etmək doğru deyil" - Vüqar Vanın kitabını niyə almamışdım?

"Ana obrazını şizofreniya xəstəsi kimi təqdim etmək doğru deyil" - Vüqar Vanın kitabını niyə almamışdım?

12:00 1 may 2026
"Ağ maral düzənliyi"  - Bir xalqın epik yaddaşı

"Ağ maral düzənliyi" - Bir xalqın epik yaddaşı

14:00 29 aprel 2026
"Qadın “dır-dır”ı olmasa, bəlkə də ..." - Kişilər niyə bütün gün özünü oda-közə vurur?!

"Qadın “dır-dır”ı olmasa, bəlkə də ..." - Kişilər niyə bütün gün özünü oda-közə vurur?!

12:00 28 aprel 2026
Ana səhifə Yazarlar Bütün xəbərlər