news-inner
clock14:50 calendar-gray 14 Fevral 2013 view-gray6847 dəfə oxunub
view-gray6847 dəfə oxunub

“Kaş qızım fahişə olaydı”

Bu layihədə salam verməyə ehtiyac duymadığınız, üzünə baxmağı artıq bildiyiniz, itə-pişiyə, ota-çiçəyə əsirgəmədiyiniz təbəssümünüzü ona gərək bilmədiyiniz insanlardan danışacam... Sıradan birindən... Bu məmləkətin insanından... Amma dünya üçün doğan günəşin şüaları məhləsindən yan keçən insanlarla reportajlarımda yazılması mümkün olanını yazacam... Ulduz, tanınmış həvəskarı deyilsizsə, görkəmli şəxslərin nidalarla bitən şablonlaşmış fikirlərindən yorulmusuzsa, vaxt ayırıb oxuyun. Söz verirəm, mümkün qədər az zamanınızı almağa, daha qısa yazmağa çalışacam. Mən amansız deyiləm... Heç ən tükürpədici fikirləri də yazmayacam... Söz... Həyatın hamımız üçün ağır olduğunu bilirəm...

***

I Yazı: Fahişə atası olmağı arzulayırdı

Mən həyatda iki kişini görmədən sevmişəm...

İki kişini heç vaxt toxuna bilməsəm də bərk-bərk qucaqlamaq keçib içimdən...

Bu iki kişini sevmə səbəbimi sözə çevirə bilmərəm. Bunlar əsl sevgidir. “Niyə”, “Nə üçün” sualına cavab verməyən sevgi...

Sadəcə onları bərk-bərk qucaqlamaq istəyərdim... Bu mənə nə vaxtsa qismət olacaq, bilirəm... Adım Vüsalə olduğundan, bu cümlələri yazanın mən olduğumdan əmin olduğum qədər əminəm...

Onlardan biri üç yaşım olanda dünyadan köçmüş atam... O biri isə - şablon sayırsızsa, sayın - Məmməd Əmin Rəsulzadədir...

Onları bu dünyada görmək qismət olmayıb, amma o dünyadan da o yanası yoxdu axı... Orda mənə olan bir qucaq, bir tumar, bir sığal borcunu əsirgəyə bilməyəcəklər...

Mən onları bərk-bərk qucaqlayıb qulaqlarına çoxdan boğazımda kilidlənən sözləri pıçıldayacam... Onlar da saçlarımı qarışdırıb (filmlərdə belə görmüşəm) “Sən hardan gəldin çıxdın e?” deyəcəklər...

Mən də “məndən qurtuluş yoxdu” deyəcəm...

Doğru... Övladdan qurtuluş yoxdur...

Bu haqda olacaq bu günkü yazımız...

Mən bir ata tanıyıram... İllər əvvəl görüşmüşdük onunla... Bir müsahibə hazırlamışdım və heç bir KİV yayımlamağa gərək duymamışdı. Röyanın təzə soyunan vaxtları idi, “bu adamın müsahibəsi kimə lazımdır?” - deyirdilər...

Röya soyundu da, özünə bir ər tapandan sonra geyindi də... Bununla cəmiyyət ancaq onu öyrəndi ki, çatların ömrü yağış yağana qədərdir... Amma bu adamın müsahibəsini oxuyan insanın həyatında nə dəyişəcəkdi ki?

O adam sıradan biri idi... Sıradan... Ali təhsilli, zəhmətkeş, 60 yaşlarında bir ata... Ev tikmiş, ağac əkmiş, oğul böyütmüş bir ata...

Yaşadığı məhəllədə ona əvvəllər “müəllim”, sonra “narkomanın atası” deyirdilər. Onu mühakimə etməyin əleyhinəyəm... Hərdən biz də sevgimizlə sevdiklərimizi məhv edirik... İnsan dediyin Allahın izni, təbiətin köməyi ilə yaradanda “YARATDIM”, məhv edəndə “QİSMƏT” deyir. Bunu da qismətdən sayaq...

Onun yaddaşımda qalmış portretini çizməyə çalışacam, görək nə qədər izah edə bilirəm. Evdəki yumşaq mebeli satıb sınıx-salxaq stulda əyləşmişdi... Arxasındakı mebel əvəzi olan köhnə şkafı sovetlərin “balıq suvenirləri” bəzəmişdi... Ağ saçları çiyninə tökülürdü... Dəlləyə getmək də pul istəyir axı... Nimdaş paltarları çox səliqə ilə ütülənmişdi. Qaraçı olmasam da, insanları tanımaq üçün əllərinə baxıram. Barmaqları o qədər təmiz idi ki... Kömköhnə və tərtəmiz görkəmli bu ata stulunu pəncərənin qarşısına çəkib, qonşunun yeni tikilən evini, ustaların işini seyr edirdi... Əlləri dizlərinin üstündə... sakitcə... ustaların necə daşı-daş üstə qoymasına tamaşa edirdi... “Mən harda səhv etdim?”

Ara-sıra borclulardan... ehtiyacdan... çarəsizlikdən danışırdı... və...

Və başını bulayıb yana-yana dedi ki... illərdir qulağımdan getməyən səsi ilə dedi ki: “Kaş belə oğulun yerinə bir fahişə qızım olardı, heç olmasa həyatındakı hər kişi bir dəfə mənə “sağ ol” deyərdi...”

Bir KİŞİyə, bir ATAya bu sözləri dedirdən duyğunu təsəvvür edə bilirsiz? Hamınız valideyn olmasanız da, övladsız... Bunu təsəvvür etmək çətin olmamalıdır... Amma bunu yaşamaq...

Balasının uğurundan fərəhlənən ataları çox görmüşük... Heç balasının bəlaya çevrilməsindən rəzil olan miskin ata görmüsüz?

Zurna-balabanla evinə gətirdiyin halalca gəlinin ikinci adının “köpək qızı” olduğu bir məmləkətdə fahişə atasına hər dəfə “sağ ol” deyiləcəyini hesab etdirən duyğunun adı nə olmalı?

Doğru... Övladdan qurtuluş yoxdur...

P.S. Foto təsadüfidir.

Oxşar xəbərlər

Xəbər lenti

Məcnunun “aşiqi-sadiqliyi” şübhə altındadır? - Elçin yazır
16:30 26 Sentyabr 2020
Karantin – kütlənin tənhalığı – Aqşin Yeniseydən yeni şeirlər
15:18 26 Sentyabr 2020
Bəyin atası, nisyə kitab istəyən oxucu, həbsxanadan çıxmış gənc yazar – İmza günündən reportaj
14:57 26 Sentyabr 2020
Məşhur rejissor festivaldan qovuldu
13:21 26 Sentyabr 2020
Ağlını itirib, dəlidi payız - Qazaxda bir ömür...
11:14 26 Sentyabr 2020
Vaşinqtonda Üzeyir Hacıbəyovun anadan olması münasibətilə tədbir keçirildi
10:02 26 Sentyabr 2020
Həmidə Ömərova gürcü aktyorun nəyinə gülürdü? – Məşhur filmin gizlinləri
09:00 26 Sentyabr 2020
Aygün Fətullayeva: "İstənilən rola çəkilərəm" - Video
21:02 25 Sentyabr 2020
Bakı caz festivalı yubileyini qeyd edəcək
18:50 25 Sentyabr 2020
Natali Portman kitab yazdı
18:15 25 Sentyabr 2020
AzTV “Diriliş Ərtoğrul” serialını yayımlayacaq
17:30 25 Sentyabr 2020
Məşhur rəssamın tablosu 80 milyon dollara satılır
17:02 25 Sentyabr 2020
Nobel mükafatının məbləği artırılacaq
16:25 25 Sentyabr 2020
Arvadını döyən tənha ata, öz qaynını sevən Həqiqət – Səriyyə xalaya çətin suallar gəldi
15:47 25 Sentyabr 2020
Qardaşlarından küsüb evdən getdi, ərli qadına aşiq oldu, dünyadan subay köçdü…– Maraqlı faktlar
15:08 25 Sentyabr 2020
"Salnaməfilm" Milli Qəhrəmanlar haqqında film çəkir
14:30 25 Sentyabr 2020
"YARAT”da sərgi
13:53 25 Sentyabr 2020
Paşinyanın arvadını neyləyəcəyik? – Sərdarın yazısı
13:10 25 Sentyabr 2020
Senatdan uyğurlarla bağlı şok təklif
12:31 25 Sentyabr 2020
Çingiz Abdullayevin gözə kül üfürməyi – Mirmehdi Ağaoğlu yazır...
11:51 25 Sentyabr 2020