news-inner
clock17:00 calendar-gray 13 İyul 2021 view-gray965 dəfə oxunub
view-gray965 dəfə oxunub

Qum üzərində iki quru kəllə

Kulis.az yazıçı Şəhla Nihanın “Müqəddəs cangüdən” essesini təqdim edir.

- Ürəyimdən vur, ağrıdır axı..

- Mən çalışıram. Elə bilirsən, küləkli havada düz ürəyi nişan almaq asandır?

- Mən küləyi saxlaram, sən vur.

- Sən kimsən ki, küləyə hökmün çatsın?

- Mən Allahın oğluyam. Zefir də, Not da mənim qulluğumda!

Tapançanı salır.

- Vur deyirəm sənə, vur, biz əsatir doğururuq.

Tərəddüd edir.

- Gəl küləyə aman verək, çəkilib getsin, sonra davam edərik.

- Gözləyə bilmərəm mən.

- Niyə?

- Külək aramsız əsəcək, onu atam göndərib, məni qorumaqçun.

- Hətta ana belə övladını daim savunmadan yorulur. Külək də usanacaq. Mən gözlərəm.

- Sən qocalarsan.

- Bəs sən?

- Tanrıdan törəyən qocalmır.

- Mənə də yol göstər, qocalmamaqçün nə etməm lazımdır?

- Durduğun yerdə dayanıb durmaq. Sən bunu edə bilməyəcəksən.

- Niyə edə bilməyim axı?

- Çünki sən İnkarsan. Sən həmişə Təsdiqin yanına gedəcəksən.

- Sənin yanına demək istədin...

- Elədir.

- Demək, sən stabilsən?

- Stabiləm, hər yerdəyəm, sənsə gəzəri.

- Məntiqsiz! Əgər sən hər yerdəsənsə və mən də sənin yanına gəlirəmsə, deməli, mən də hər yerdəyəm və stabiləm.

- Mən nəhəngəm, budaqlı, şaxəliyəm. Sən budağımdam budağıma qonarsan. Sən qığılcımlarda, lokallıqlarda tanıdarsan özünü, mənim özümü tanıtmama ehtiyac yox. Sənin qığılcımlarının alovu, lokallıqlarının bütünüyəm. Əvvələm, öncəyəm, öndəyəm. Mən olmasaydım, sən nəyi inkar edəcəkdin?

- İnkarın tərəf-müqabilinə ehtiyacı yox ki... İnkar daim tənhadır.

Ayaqlarının altındakı narın qum tərpəşir, iki təpəcik yaranır. Təpəciklər yuxarıya doğru dartınır, palçıq vulkanı kimi püskürür. Püskürtü yatanda hərəsindən bir əl uzanır, əllərdə kəllə. Kəllələrdən biri “ol” pıçıldayır, digəri “olma”. Və baş verənlər kimsəni narahat etmir. Əgər “nədən baş verməsin ki?”-nin səbəbini bilsəydilər, “nədən baş verdi?” sualı maraqlı görünərdi. Bu vaxta qədər olmaması isə bundan sonra da olmayacağına zəmanət vermir.

- Sus! Tənha mənəm! Bu, tanrılara xas xislətdir.

Acı-acı gülür:

- Tənhalıq və tanrıLAR...

- Bəli! Mən tənhayam, təkrarsızam, kölgəsizəm!

- Deyilsən, xeyr! Sən artıq ikiləşmisən, üçləşmisən... Tam təsdiq var, yarımçıq təsdiq var, yalançı, mənfəətgüdən, mənsəb xatirinə təsdiq və s. və i a. Üzlərin çoxalıb. Dünya yarananda sənin qövmünə “ikili standartlar”ı xüsusi yükləyiblər ki, işlər dolaşığa düşəndə istənilən şər əmələ bəraət qazandırıb aradan çıxa biləsən. Sən törəmisən. Sən törəməsən. O mənəm ki, ardıcılım, törəməm yox. Xələfim, sələfim yox. Əvvəl-axırsızam. - əyilib “olma” pıçıldayan kəlləni əlinə alır, yuxarı qaldırıb “Mən inkaram!” bağırır.

- Sən ikincilisən, yaradılmısan.

- Mən yaradılmamışam, əzəldən vardım. Varlığımı bilmirdim. Sən yarandın, mən tanıdım özümü.

İsterikcəsinə:

- Gözəl! Əla! Möhtəşəm! Aydınlaşdı hər şey! İndisə vur! Ürəyimi nişan al!

- Yox!

- Sən mənimlə özünü tanıdın, mən səninlə özümü unutmaq və itirmək istəyirəm. Vur!

- Deməli, sən – Təsdiq məni – İnkarı xeyir əmələ sürükləmək istəyirsən?

- Yeganə düzgün əmələ. Vur dedim! Vur da inkar et məni!

- Yooox... Sən olmasan mən itirərəm özümü. Varlıq təsdiqimsən mənim, şəxsiyyət vəsiqəm, həyat çağırışım, cəngi çalğım. Sən tezissən, mən antitezis. Yaşamalısan! Əbədi!

- Bəs belə... Sən ki, özgür, əzəli, müqəddəs idin, sələfsiz, xələfsiz. Sən ki, tənha idin. Bu nə tövr vahidlik, özgürlük, nə cür zöhd, təqva ki, mənə ehtiyac duyursan?!

- Mən sənin varlığının tənhasıyam. Sənsiz bilinmənəm.

- Ax, məlun qaranlıq!

- Qaranlığam, bəli. Sorğu ayağında bir çox üzüağın siması qaralanda mənim simam nura boyanacaq. Sizin bu çoxüzlü, riyakar dünyanızda bəkarətimi qorumaqçün gizlənməkdən ayrı yolum qalmadı. Qaranlıqdan ötə nə gizlədər ki?..

Daimi məchulluq titanlarçün belə ən ağrılı mövzudur. Bu sözlərlə tapança tutduğu əli titrəyir, qəfil güllə açılır. Bir də o, İnkar idi axı, “yox” fikirləşib, “hə”ni edirdi. Havanı yaran müdhiş səslə Küləyin Təsdiqin önünə keçməsi bir olur. Güllə ona dəyir, külək çiliklənib yerə tökülür. Durğun hava ağırlaşıb hər ikisini basmağa başlayır. Basır, basır, tapdayıb quma basdırır.

...Üz-üzə iki kəllə durmuşdu qum üzərində. Biri təsdiq idi, o biri inkar. Susmuşdular. Külək onları barışdırmışdı... Ölümü ilə. Müqəddəs kateqoriyalar sırasına daha biri əlavə olunmuşdu: Külək...

news-inner-user

19962 məqalə

Oxşar xəbərlər

Xəbər lenti

Los Ancelesdə Üzeyir Hacıbəyliyə həsr olunmuş qısa film hazırlanıb - Video
17:00 18 Sentyabr 2021
Üzeyir Hacıbəyovun vida mərasimindən reportaj - Fotolar
16:30 18 Sentyabr 2021
Milli Musiqi Günü ilə bağlı Bakı Musiqi Akademiyasında tədbir keçirilib - Fotolar
15:31 18 Sentyabr 2021
Şuşada ilk dəfə Milli Musiqi Günü keçirilir - Fotolar
14:36 18 Sentyabr 2021
Yaqub Zurufçu xanımından niyə boşanmışdı? - Video
13:30 18 Sentyabr 2021
Mədəniyyət naziri: “Şuşaya onun ruhunu qaytaracağıq”
12:40 18 Sentyabr 2021
Fərhad Bədəlbəyli: "Artıq bu, həqiqətdir”
12:29 18 Sentyabr 2021
Üzeyir Hacıbəylinin məzarı ziyarət olunub - Fotolar
11:30 18 Sentyabr 2021
Nazirliyin bəstəkarlara vurduğu zərbə - Firudin Allahverdi yazır...
10:34 18 Sentyabr 2021
Cümhuriyyət ərəfəsində Üzeyir Hacıbəyovu İranda qalmağa vadar edən nə idi? – Vilayət Quliyev yazır
09:01 18 Sentyabr 2021
1937-ci ildə həbs edildi, sevdiyi qadını güllələdi, oğlunun boş tabutunu basdırdı... - Bağırov haqqında qeyri-adi faktlar
21:00 17 Sentyabr 2021
Azərbaycanlı skripkaçı birinci yerə çıxdı
19:16 17 Sentyabr 2021
"Arşın mal alan” Çində təqdim olunub - Fotolar
18:45 17 Sentyabr 2021
Məşhur İspan yazıçısı vəfat etdi
18:15 17 Sentyabr 2021
Azadlıq qılıncların oxuduğu nəğmədi – Rüstəm Behrudinin şeirləri
17:30 17 Sentyabr 2021
Təşəkkür edirəm ayaqlarımın səsinə - Yeni şeirlər
17:07 17 Sentyabr 2021
Sezen Aksudan yeni mahnı - Video
16:55 17 Sentyabr 2021
Məşhur tarzənə ev verildi
16:17 17 Sentyabr 2021
Bir sıra mədəniyyət işçilərinə fəxri adlar verildi - Siyahı
15:50 17 Sentyabr 2021
Deşikli daş pirinin möcüzəsi: İnanaq, yoxsa gülüb keçək?
15:30 17 Sentyabr 2021