news-inner
clock16:30 calendar-gray 05 Mart 2019 view-gray2838 dəfə oxunub
view-gray2838 dəfə oxunub

Yavaş-yavaş özgələşir bədənin – Ulucay Akifin Yeni Şeirləri

Kulis.az Ulucay Akifin yeni şeirlərini təqdim edir.

Yurdumun insanı

- bu kainatda günəşdən daha çox kim çalışır?

yurdumun insanı ki,

hər səhər günəşdən öncə çıxar evindən,

günəşdən öncə doğar bu torpağın üfüqlərində

və çantasındakı bir ovuc yeməyi də

doymaq üçün yox, ac qalmamaq üçün olar...

yurdumun insanı ki,

bənövşə xaladır,

evinə çörək aparmaq üçün

çörək bişirib satar yüzlərlə insana.

yurdumun insanı ki,

üstünün toz-torpağı, ayaqqabısının palçığı

bu torpağın insanı olmağına dair

ən böyük sənəddir!

yurdumun insanı ki,

əllərinin qabarı, alnının qırışı

düşmən üçün ən böyük sərhəddir!

yurdumun insanı ki,

hər axşam günəşdən gec qayıdar evinə:

yorğun, amma xoşbəxt,

yorğun, amma məğrur,

yorğun, amma ümidli.

və kiçik zənbilindəki balaca çörək də,

günəşdən də böyük sapsarı bir günəşdir

Gizlənqaç

ucuz ətin şorbası ilə bayram keçirən ailələr

şükr etməyi öyrətdi uşaqlara

bizim balaca məhəllənin

kiçik evlərində...

o uşaqları

nə atalar sözləri aldada bildi,

nə də qorxuda bildi kapitalizmin qəddar marşları...

və beləcə kasıb ailələrin uşaqları da

yavaş-yavaş böyüməyə başladı...

o uşaqlar ki,

küçə davalarında nə döyülənə lağ etdi,

nə də döyəni alqışladı,

kin saxlamadı ürəyində.

o uşaqlar ki,

düzəltdiyi ilk oyuncaq

taxtadan silahlar oldu.

müharibənin nəfəsini hiss etdi kürəyində...

o uşaqlar ki,

“bacı”, “qardaş” sözlərinin

qan bağı ilə yaranmadığını bildi.

dost dediklərimiz də ən az ailəmiz qədər bizdəndi.

və biz

qizlənqaç oynayanda da

dostlarımızın tapa biləcəyi yerdə gizləndik.

və heç nə...

tanrıya inanmadan ibadət etmək kimidir

sevmədən sevişmək.

yavaş-yavaş özgələşir bədənin,

əvvəlcə özünə, sonra başqalarına...

yavaş-yavaş çürüyür əllərin,

ayaqlarınla özünü tərk edirsən.

bir də görürsən ki,

keçmişinlə bağlı planlar qurursan:

bu şəhərdə doğulacam,

bu şəhərdə aşiq olacam,

bu şəhərdə tərk ediləcəm...

unutmaq da

unudulmaq qədər ağır olur,

qalın zəncir kimi asılır boynundan.

təbriklər!

bu gündən sən də

“ayrılıq” adlı diktatorun

köləsinə çevrilirsən...

sonra

həzin bir yaz gecəsində

gələcəyini xatırlamağa çalışırsan:

görəsən harada, nə vaxt

və necə ölmüşdüm?

unutmuşam,

bilmirəm...

artıq mahnılar da

heç kimi xatırlatmır...

dinləyirsən, dinləyirsən

və heç nə eşitmirsən.

yəni bəzən

sadəcə yox olursan,

heç ölə də bilmirsən...

news-inner-user
Ulucay Akif

107 məqalə

Oxşar xəbərlər

Xəbər lenti

Biz tərəflər – Şərif Ağayardan hekayə
16:30 31 İyul 2021
"Memati" yeni serialda rol alacaq
15:00 31 İyul 2021
Aydın Xırdalanlı ölüm anında hansı videoya baxıb – Maraqlı Faktlar
13:30 31 İyul 2021
ADU-da Pakistan Mədəniyyət Mərkəzinin açılışı olub
12:52 31 İyul 2021
Flora Kərimova "Şərəf" ordeni ilə təltif olundu
11:48 31 İyul 2021
Ayaz Salayev: "O Ittifaqın başında bizə yaraşmayan insan dayanıb" - Müsahibə
11:33 31 İyul 2021
Tünzalə Ağayeva Türkiyəyə yardım göndərdi
10:26 31 İyul 2021
Ən başıbəlalı mahnımız: Onu Fatimeyi-Zəhraya, Şah İsmayıla və Cəfər Cabbarlıya nə bağlayır?
09:02 31 İyul 2021
Facebookda tənha insanları necə tanımaq olar?
21:00 30 İyul 2021
Ssenaristlər üçün Yay Məktəbi təşkil olunur
19:00 30 İyul 2021
Şəhidlərə həsr olunmuş kitab işıq üzü görüb
18:05 30 İyul 2021
Ürək dil acır ki, sönməmiş odum - Səməd Vurğundan şeir çələngi
17:30 30 İyul 2021
Qısa hekayə: Yanğın
16:23 30 İyul 2021
Hüquqşünas teatra rəhbər gəldi
15:30 30 İyul 2021
Xalqı efirdən partizan hərəkatına çağıran Xalq artisti - O, İlhamə Quliyeva ilə eşq yaşamışdımı?
14:26 30 İyul 2021
Türkiyə evimizdir - evimiz yanır
13:51 30 İyul 2021
Rejissorumuz beynəlxalq festivalda jüri sədri oldu
13:06 30 İyul 2021
İçimizi yanır! – Türk sənətçilərin yanğın harayı
12:20 30 İyul 2021
Yazıçımız Beynəlxalq ədəbiyyat festivalında qalib gəldi
11:41 30 İyul 2021
Ssenarimiz Ukraynada ən yüksək balı topladı
11:05 30 İyul 2021