news-inner
clock10:24 calendar-gray 13 Fevral 2017 view-gray252 dəfə oxunub
view-gray252 dəfə oxunub

Psixiatr sevgililər

Sevinc Əhmədova

Nərgizlə Rasim xəstəxananın ən hörmətli psixiatrlarından idi. Onların sevgi macərası xeyli vaxt idi ki, xəstəxanada dedi-qoduya səbəb olmuşdu. Bu xəbər hətta baş həkimin qulağına da çatmışdı. Rasimin heç vecinə də deyildi, Nərgiz hərdən iradını bildirsə də əslində o da hisləriylə bacarmırdı. Ərinnən ayrılalı 7-8 il olsa da, ilk dəfəydi ki, həkim yoldaşına inanıb, güvənib özünə yaxın buraxmışdı. Rasim həkim, pasient olmayan kimi fürsətdən istifadə edib, Nərgizə zəng edərdi:

- Doktor, zəhmət olmasa otağıma gəlin.

Nərgizin əlində nə işi olur olsun, tez üst başını səliqəyə salıb, sevimli ətiriylə ətirlənib, Rasim həkimin otağına qaçırdı. Qapının arxası bağlanır, gənc aşiqlər kimi bir-birlərinə sarılardılar... Uzun-uzadı öpüşər, bir-birindən qopmazdılar. Rasim ehtiraslanıb "həddini" aşmaq istəyəndə Nərgiz tez uzaqlaşar, özünü səliqəyə salıb, otaqdan çıxardı...

Rasim hər dəfə gileylənərdi:

- Axı biz uşaq deyilik, 52 yaş sənin, 48 yaş da mənimdir, evlənməməyə heç bir əngəl yoxdur, daha nə gözləyirsən, qalan ömrümüzü bir yerdə yaşayaq...

Rasimin həyat yoldaşı qan xərçəngindən vəfat etmişdi, onların 2 uşağına dayə baxırdı. Anası israr etsə də evlənmirdi.

Nərgiz xanım isə heç cür razı olmurdu, onun planları başqaydı. Almaniyada təcrübədə olduğu hospitaldan işləmək təklifi almışdı və bu artıq rəsmi məktub şəkilində də gəlmişdi. Nərgiz sənədlərini hazırlayırdı, gizlincə, hər şey hazır olan kimi, gözünün ağı-qarası 14 yaşlı qızını da götürüb gedəcəkdi buralardan. Bilirdi ki, Rasim bilsə əngəl olacaq, Nərgiz də müqavimət göstərə bilməyəcək.

Həmin gün xəstəxanada olanlar Nərgizin qərarını tezləşdirdi. Rasim:

- Alo, Nərgiz xanım zəhmət olmasa otağıma gəlin...

Nərgiz otağa girən kimi, Rasim min ilin həsrətlisi kimi Nərgizə sarıldı, öpüşlərə qərq elədi, saçlarını, üz-gözünü... xalatın düymələrini açdı, əlləri sinəsində gəzdi... Nərgiz süstləşmişdi, müqavimət göstərəcək halda deyildi, müvazinətsiz halda Rasimin boyun-boğazını öpür, hərdən də yavaşca, "yoox, yox" deyə bilirdi, özünü təslim etmişdi... Onlar artıq kuşetkanın üstündə çılpaq vəziyyətdə sevişirdilər... Nə xəstəxanada olduqları yada düşdü, nə pasientlər... Qapının açılması belə veclərinə deyildi, onlar öz aləmində, baş həkim də şaşqın halda gah, otağın küncünə atılmış ağ həkim xalatlarına, gah da ehtirasın məngənəsində boğulan həkimlərə baxırdı... Qapının bərk çırpılması onları sanki ayıltdı, baş həkimin arxasınca baxa-baxa, tez geyinməyə başladılar, susurdular, deyəcək söz yoxuydu, olan olmuşdu, qapının arxasını bağlamağı unutmuşdular...

Nərgiz sürətlə otağına keçdi, artıq burda qala bilməzdi, əşyalarını toplayıb otağa təkrar göz gəzdirdi, uzun illər işlədiyi iş otağıyla sakitcə baxışlarıyla vidalaşdı...

Səhəri gün Nərgizin işə gəlməməyini Rasim başa düşürdü, "bu gün özünə gəlsin, yəqin sabah gələr", gəlməsə zəng edərəm... Nərgiz hər söz-söhbət danışıldığını deyəndə, Rasim "qoy bizim sevgimizdən danışsınlar, heç olmasa xəstəxanada ürək açan bir mövzu olmalıdı ya yox" deyib onun könlünü almağa çalışırdı.

Rasim həkim bilirdi ki, səhər həkimlərin "5 dəqiqəlik" , əslində isə az qala yarım saat davam edən iclasında baş həkim Rüstəmov, dünən olanlara görə onu danlayacaq. Artıq xəstəxanada hər kəs bilirdi olanları, bütün işçilər yığışmışdı, Rüstəmov əsəbi görkəm alıb sözə başladı:

- Min dəfə demişəm ki, xəstəxana hamımızın ikinci evidir, buranın şərəfini qorumaq hər...

- Bəyəm biz evimizdə sevişmirik, - Əziz yerində mızıldandı... hamı başını aşağı salıb gülüşünü baş həkimnən gizləməyə çalışırdı...

Rüstəmov:

- Sən hamıdan kiçiksən, sənə söz düşmür. Siz Hippokrat andı içmisiniz, vicdanlı olmağa..

- Hippokrat bəyəm sevişməyə qadağa qoyurdu...? - Əziz yenə yerinnən mızıldandı...

Rüstəmov:

- İşdən çıxartmıram bu dəfə, töhmət veriləcək ikisinə də... – uzun-uzadı danışıqdan sonra gəldiyi qərarı açıqladı.

Əziz yenə özünü saxlaya bilmədi:

- Sevginin də töhməti olarmış..

Rasimin töhmət zad vecinə deyildi, fikri Nərgizin yanındaydı, "görəsən məni bağışlayacaqmı". Səhəri gün də gəlmiyəndə, Nərgizə zəng elədi, zəng çatmadı. Bir neçə gün sonra Rasimə zəng gəldi...

- Rasim, mən indi çox uzaqlardayam, məni bağışla, səni sevirəm... dud dud duud...

news-inner-user
Kulis+

627 məqalə

Oxşar xəbərlər

Xəbər lenti

İşini, gücünü atıb kimsə sevməlidir məni - Cəlil Cavanşirin şeirləri
17:00 08 Avqust 2020
Əliağa Vahidin 125 illiyi münasibətilə poçt markası buraxılıb
16:05 08 Avqust 2020
Biz iki nəfər öldük
15:00 08 Avqust 2020
Səngərdə Vaqifin şeirlərini oxudu, məşhur filmə onun əvəzinə erməni aktyoru çəkdilər - Kinomuzun Cahandar ağası haqda maraqlı faktlar
14:00 08 Avqust 2020
Səkkizinci ayın səkkizi - Mahir N. Qarayev yazır
12:31 08 Avqust 2020
Məşhur aktrisa kinodan getmə səbəbini açıqladı
11:20 08 Avqust 2020
“Eurovision” mahnı müsabiqəsinin Amerika versiyası yaradılacaq
10:13 08 Avqust 2020
Rüstəmbəyovun alınmayan filmi – Sevda Sultanova “Dağlarda döyüş”ü tənqid edir.
09:00 08 Avqust 2020
Azərbaycanın məşhur folklor qrupu beynəlxalq festivalda iştirak edəcək
18:50 07 Avqust 2020
Çingiz Aytmatov fenomeni və Azərbaycan" monoqrafiyası çap olundu
18:04 07 Avqust 2020
Azərbaycanlı yazardan yeni kitab
17:36 07 Avqust 2020
Polad Həşimovun üzünə necə baxacağıq?
17:06 07 Avqust 2020
Məşhur müğənni uyğur türklərinə görə Çinə belə etiraz etdi
16:05 07 Avqust 2020
Kölgəmi ayrı basdırın, sevəcəyim qız çiynində... - Tural Turanın şeirləri
15:02 07 Avqust 2020
Məşhur müğənni vəfat etdi
14:11 07 Avqust 2020
Hər konsert ərəfəsində əri tərəfindən döyülən, 17 yaşlı oğlunu itirən əməkdar artist – Bağırov ona bayquş demişdi
13:09 07 Avqust 2020
Süleyman Qanuni, Hürrəm Sultan, Mona Liza, Sezar indi yaşasaydılar, belə olardılar - Maraqlı layihə
12:23 07 Avqust 2020
Toyu karantinə düşənlər üçün fürsət
11:32 07 Avqust 2020
"Kapitan Marvel 2"nin rejissoru bəlli oldu
10:43 07 Avqust 2020
Azərbaycanda tarixi abidəyə müdaxilə edən şəxslər saxlanıldı
10:10 07 Avqust 2020