news-inner
clock12:54 calendar-gray 04 Oktyabr 2016 view-gray265 dəfə oxunub
view-gray265 dəfə oxunub

Hər il beş-altı tük ağarır ömrüm - ŞEİRLƏR

Kulis.Az gənc şair Bəhruz Xəlilin yeni şeirlərini təqdim edir.

***

Xatirələr bəs etmir

bir az nəfəs gərəkdir,

yaşamaqçın, alasan...

Gecələr ayrılıqlar

ölüm dadır bilirsən...

Bəlkə bu gün qalasan?

Bəlkə sabah dəyişdim,

bir az artıq vuruldum

gözlərinə, qaşına?

Bəlkə elə bu gecə

öldüm, sabah olmadı...

Ay insafsız, səbr elə,

haranın daşın salım,

gecə vaxtı başıma?

Otağa duman çöküb

göz gözü görmür indi.

Yanaqlarım ağarıb,

əllərim də sərindi...

***

Bir az ruhdan düşəsən,

qırıla ümidlərin...

Biri də yaxınlaşa,

deyə şair, necəsən?

deyəsən ki, bilmirəm...

Sükut elan edəsən

susasan,

bir saatlıq donasan,

donasan öz yerində.

Ürək də cəhənnəmə

qanasın öz yerində...

Hər şeyin daşın atmışam:

- darıxmaq, sevmək, unutmaq.

Nə gözəlmiş, ilahi,

içimdəki hissləri,

nəfəsinlə uyutmaq...

Nə gözəlmiş, bir, soyuq,

daş parçası ovutmaq.

***

İllər sonra qayıdacaq, bilirəm

Deyəcək ki, vaxt tapmadım, unudum!

qayıdacaq, deyəcək ki, bağışla...

Bağışlayıb, gülümsəyib, deyəcəm;

Mən olsaydım, mən de belə edərdim...

İllər sonra qayıdacaq, gedənlər,

Görəcəklər qoyduqları yerdəyik.

Amma, amma bilməyəcək heç biri,

vaxt ötməkçin, nə oyundan çıxmadıq,

at keçməyən yoldan keçib, yorulduq...

Nə fərqi var, səndən sonra neynədim,

Nə fərqi var, məndən gedib, neynədin?

Əsas odur, sən qayıtdın yerinə,

əsas odur, mən qaldığım yerdəyəm

***

Dostumun yoxluğuna (Bakısızlığına)

Lənətə gəlsin, bütün səs-küyünlə

adamlarınla dolmuş bomboş küçələrin.

Bir də cansıxıcı gecələrin.

Sən, zadəgan biçimində səfilsən

Sən, mənim gözlərimdə quruca şəkilsən, Bakı.

Bağışla, Bakı!

Səni sevə bilmədim.

Onsuz da havasızlıqdan əziyyət çəkən

Dərmanlardan asılı birinə,

xoşbəxtlik gətirə bilməyəcək gündəsən.

Sən toz-torpağınla kədərimi itirə bilməyəcək gündəsən.

Sən köksündə nəfəs alan ağacları kəsib,

səkilərdə ot bitirə bilməyəcək gündəsən.

Bağışla, Bakı...

Bağışla, səni sevə bilmədim!

Sən süni gözəlliklərə heyran olanların şəhərisən.

Bir də, məcbur səni sevib

Səndə qalanların şəhərisən....

Əlvida, Bakı!..

***

Üzü qara olsun, qara qəpiyin

bütün qara günlər ordan başlayır.

Əlində bir torba ümid gətirən,

kişinin dəyəri qəpik qədərdi.

Bir loxma tikəyə axıtdığın tər,

yollara döydüyün təpik qədərdi.

Ürək qırmamaqçın qaça-qovdasan,

yorğun ürəyini kimsə almayır.

Gecə yatanda da dərddən qaçırsan,

əcəldən qaçmağa heyin qalmayır.

Sən ey ağ duvaqlı, qarabəxt qadın,

bir boşqab ümid qoy soyuducuya,

sabah iş dalınca getsəm götürüm

***

Divarlara dost olmuşam,

sənə gözüm düşəndən.

Yolların uzunluğunu

əllərimlə ölçürəm

ayağımla döyürəm.

Sənə şeir yazıram,

divarlara deyirəm...

Hamı darıxır deyə

darıxmıram səninçün.

Saçlarım qarma-qarış

üz-gözüm qırış-qırış

güzgüyə də baxmıram,

heç,

baxmıram səninçün...

Bu yaşımda nə deyər,

məni sizin küçədə

görən yaşlı adamlar?

Soyuq divarlı evin

bir küncündə yaşayım

bütün sənsizliyimi.

***

Bir ovuc sevgiyə ehtiyacım var,

o da ömür ötür,

heç gəlmədi ki.

Qarışdım təkliyə, soyuq yatağa,

dedim düzələcək,

düzəlmədi ki!

Hər il beş-altı tük ağarır ömrüm.

Ağara-ağara qurtarır ömrüm.

Arzular, üzməyi bacarmır, nədir,

içimdə çırpınır, boğulub ölür,

çiynində götürüb aparır ömrüm.

Bu həsrət deyilən, hicran deyilən,

nə zalım ilanmış, başı batası.

Bu gün hava haqda belə deyirlər,

“Bütün yalqızların, yorğan havası”.

Dedim düzələcək, düzəlmədi ki!

***

Bir gecə sən yoxuydun,

dörd tərəfim boş idi...

Yorğanım qış ayazı,

yastığımsa daş idi...

Qaranlıq idi hər yan;

saçlarının oxşarı...

Qaranlığın içindən,

gözüm səni axtarır...

Nə yağşı ki, qayıtdın,

saçları şeir dadan,

əlləri ağ kağızdan.

Həsrətin ağır olur,

öləcəkdim bir azdan...

Nə yaxşı ki, qayıtdın!

***

Biz də palçıqla oynayan uşaqlar olmuşuq.

Bir zaman,

”gələcək” deyib gözlədiyimiz günün içindən,

keçmişə qayıtmaq istəyirik...

Sən demə, “gələcək” deyilən şeyin içində

heç nə yox imiş.

Sən demə, xoşbəxtlik yuxu imiş,

uşaqlıq illəri boyda yuxu.

Həyat-tut ağacının dibindəki rütubətli torpaqdan,

ömür-beş barmaqdan,

xoşbəxtlik-körpə uşaqdan ibarətdir...

Sevgi yarpağı saralmış,

payız ağacı qədər gözəl,

hisslər körpə uşaqlar kimi dəcəl,

bütün ayrılıqların anasıdır əcəl.

Tanrı hər kəsi, hər kəsə qısqanır

news-inner-user

18529 məqalə

Oxşar xəbərlər

Xəbər lenti

Alman casusu, inqilabdan yan keçən fırıldaqçı və homoseksual – Lenin haqqında qan donduran faktlar
21:00 22 Aprel 2021
Buker mükafatının qısa siyahısı açıqlanıb
20:42 22 Aprel 2021
Nazirliyin İctimai Şurasına sənəd qəbulu yenidən elan olunur
19:14 22 Aprel 2021
Tiflis “Dünya kitab paytaxtı” elan olunur
18:33 22 Aprel 2021
Kamal Abdulla Mərmərə Universitetində dərs keçəcək
17:54 22 Aprel 2021
Namus üstündə ölkədən gedən, evli qadınla evlənən Xalq artistimiz - Video
17:11 22 Aprel 2021
Hələ videosu çıxmayan Hüseynbalalar – Orxan Məmmədli yazır...
16:36 22 Aprel 2021
Məşhur müğənni xəstəxanaya yerləşdirildi
16:10 22 Aprel 2021
Şəhla Nihandan qısa hekayə: Parallaks
15:46 22 Aprel 2021
Kişi olun, rüşvət almayın daha – Günün şeiri
14:54 22 Aprel 2021
Qatıq satan gəlməyib - Üzeyir Əlizadə yazır
14:23 22 Aprel 2021
Üzülməyin, Hüseynbala müəllim!
13:37 22 Aprel 2021
“Oskar” mərasimində qonaqlar maskasız olacaq
12:57 22 Aprel 2021
Bığına görə töhmət aldı, həbsdən qorxub Gəncədən qaçdı, arvadından sonra evlənmədi – Xalq artistindən maraqlı faktlar
12:30 22 Aprel 2021
Qismətdən yeni kitab sürprizi - Yaxında
11:45 22 Aprel 2021
Hüseynbala Mirələmovla kiçik bir xatirəm və məlum video söhbəti
11:03 22 Aprel 2021
Müharibəyə sevinən qadın
10:30 22 Aprel 2021
Niyə bu gün Azərbaycanda Üzeyir Hacıbəyovlar doğulmur? – Aqşin Yenisey yazır...
09:00 22 Aprel 2021
Düzgün yaşamaq riyakarlıq, düzgün düşünmək axmaqlıqdır – Dahi yazıçıdan aforizmlər
21:00 21 Aprel 2021
Bakı Dövlət Sirki yenidən təşkil olunur
19:00 21 Aprel 2021