news-inner
clock12:06 calendar-gray 12 Yanvar 2016 view-gray258 dəfə oxunub
view-gray258 dəfə oxunub

Zəlimxandan sonrakı Facebook mənzərələri

Tanınmış şəxsiyyətlər həm də başqalarınının dəyərini ölçmək üçün barometrə çevrilir.

Xalq şairi Zəlimxan Yaqubun vəfatından sonra sosial şəbəkələri izləmək kifayət idi ki, yazı-pozu əhlinin əsəblərinin vəziyyətini, ictimai mövqeyini, xasiyyətini, mənəvi-əxlaqi keyfiyyətlərini, ədəbiyyata, sözə münasibətini rahatca müşahidə edəsən.

Birinci qisim adamlar ifrat aludəçilər idi. Onlara elə gəlirdi ki, Zəlimxan ölümü ilə Azərbaycan ədəbiyyatı, Azərbaycan şeiri çökəcək. Ondan yoxdur və heç vaxt da olmayacaq. Bu tip insanların status və paylaşımlarından şəxsiyyətə pərəstiş qoxusu gəlirdi.

Necə ki, Stalinin ölümünü dünyanın, Səməd Vurğunun ölümünü sənətin sonu kimi düşünənlər vardı.

İkinci qisim nisbətən ağıllı münasibət bəsləyirdi: yaxşı şair, unikal insan idi, humanist keyfiyyətlərini çoxuna örnək göstərmək olardı, allah o dünyasını versin, ruhu şad olsun!

Üçüncü qismin statuslarından od yağırdı.

Hiss olunurdu ki, bu adamlar Zəlimxan Yaqubu daha çox efirdən tanıyırlar. Bizim efir də ki, daha çox sürrealdır. Adamları da belə göstərir və belə tanıdır. Digər tərəfdən, adamlar da axıb deformasiyaya uğramağa meyllidirlər.

Üçüncü qismə daxil olanlar arasında mərhumun meyiti soyumamış onu təhqir yağışına tutanlar da oldu.

Əlbəttə, təhqir heç bir halda qəbul olunmur. Amma bu bizim mövzumuz deyil. Qoy bununla hüquq-mühafizə orqanları məşğul olsun. Bizim mövzumuz budur: niyə adamlar hələ basdırılmamış məşhur bir şairi təhqir eləmək ehtiyacı duyurlar? Buna səbəb nədir? Niyə gənc bir qələm adamı belə yazsın: “Zəlimxan kimi adamlar ölüb qurtarmalıdır ki, cəmiyyətimiz xilas olsun.”

Axı təhqir yazanların bir çoxu ağlı başında, mədəni, kitab oxuyan insanlardır? Adam nə üçün bu qədər qəzəblənsin ki?

Bəlkə, təhqirdə olmasa da, aqressiyada haqlıdırlar? Doğrudanmı ölənin dalınca danışmaq olmaz? Bəlkə bir az vaxt keçməlidir bundan ötəri?

Sizə deyim, şəxsən mənim üçün bu suallar çox qəliz suallardır.

Əgər ölənin dalınca danışmaq olmazsa onda heç kimdən heç nə yazmayaq, ancaq tərifləyək. Onda Səməd Vurğunun, Rəsul Rzanın, Süleyman Rüstəmin mədhiyyələrinə də haqq qazandıraq. Məmməd Rahimin yazdığı donosları qulaqardına vuraq.

Ölüm alibidirmi?

Sizi bilmirəm, Tanrı belə düşünmür.

Tanrı hər şeyin hesabını sorur.

Klaviatura əhli adamın meyiti soyumamış, basdırılmamış dalınca danışıb, onu yaxşı-pis dəyərləndirməyə çalışmaqla tanrını imitasiya etmirmi?

Bəlkə, bəzilərinin yazdığı kimi, uman yerdən küsür bu adamlar? Şairinə daha çox güvənir və qarşılığında bu güvənə uyğun gəlməyən, bəzən tərs düşən reallıqlar görür.

Bəlkə, xalq şairini xalqdan uzaq salan, onun yanında olmağa qoymayan səbəblər elə zamanımızın ən böyük problemləridir. Bu məsələdə şairin özü nə qədər günahkardır? Günahı azmıdır, çoxmudur? Bağışlananmıdır, bağışlanmayanmıdır? Məhz öldüyü gün sərt şəkildə ictimailəşdirilməlidirmi günah hesab olunun bu nəsnələr? Bəlkə elə məhz həmin gün – vurğunun düşdüyü an deyilməlidir ki, daha bərk səslənib qalanlara ibrət olsun?

Həqiqət naminə humanizmi tamamilə atmağa dəyərmi?

Etiraf edək ki, çətin suallardı.

Lap Zəlimxan Yaqubu dəyərləndirməyin özü kimi...

Məncə, bütün bu cür məsələlərdə əksliklərin vəhdəti nəzərə alınmalıdır. Yəni ağ-ağdır, qara-qara. Adam öldü-ölmədi, basdırıldı-basdırılmadı bu həqiqətləri bir yerdə qəbul etmək və yazmaq lazımdır. Sabir demiş, düzü-düz, əyrini-əyri... Və təbii ki, təhqir eləmədən...

Amma bəzən sözlə və yazıyla deyil feillə təhqir olunanlar qarşı tərəfdə bir xalq şair də görəndə hislərinə hakim ola bilmirlər. Bəli, söyüş söyməkdə qələt eləyirlər, amma söyüş söyməyib adam balası kimi soruşsalar, bizim onlara cavabımız varmı?

Şəxsən mənim yoxdur.

Ölənlərə rəhmət, qalanlara səbir diləyirəm.

Oxşar xəbərlər

Xəbər lenti

Beynəlxalq müsabiqədə şəhidlərimiz yad edildi - Ukraynada
20:05 04 Dekabr 2020
"Italyansayağı xoşbəxtlik" tamaşası onlayn nümayiş ediləcək
19:30 04 Dekabr 2020
Aydın sabahların dostu
18:56 04 Dekabr 2020
Sirlərin bədii və elmi sərgüzəştləri – Elçin yazır...
18:10 04 Dekabr 2020
Azərbaycanlı rejissor qəhrəmanlarımızdan film çəkmək üçün müraciət etdi
17:35 04 Dekabr 2020
Şəhid dənizçilərə kitab həsr olunacaq
17:10 04 Dekabr 2020
Xudayar Yusifzadə və bütün Şəhidlərimizin ruhuna: Vətən yaxşıdır
16:28 04 Dekabr 2020
"Ulduz" jurnalının yeni nömrəsi Qarabağa həsr olundu
15:46 04 Dekabr 2020
Bizim üçün ölümə gülə-gülə gedən 2783 adam
15:03 04 Dekabr 2020
Qadın yazarın yeni kitabı işıq üzü gördü
14:19 04 Dekabr 2020
Kamal Abdulla: “Mənim üçün ad günü kədərli gündür” - Müsahibə
13:37 04 Dekabr 2020
Koronavirusa qarşı qələbə vaksini - Ayxan Ayvaz yazır...
13:01 04 Dekabr 2020
Aqşin Yenisyey: “Bundan sonra hər gün “sayğı duruşu”nda dayanacağıq”
12:23 04 Dekabr 2020
Anar Vətən müharibəsindən danışdı: “Arzu edirəm ki...”
11:50 04 Dekabr 2020
Bir dəqiqə sükut... Gəmi siqnalı... – Günün şeiri
11:16 04 Dekabr 2020
Avropada şeir festivalında olan Ramil Əhməd: “Xalqımıza qarşı çox böyük sevgi gördüm”
10:45 04 Dekabr 2020
Mən də gedim komandir... – Döyüşçü-şair şəhid olan dostlarına şeir yazdı
10:15 04 Dekabr 2020
Bu gün şəhidlərimizin xatirəsi bir dəqiqəlik sükutla yad ediləcək
09:45 04 Dekabr 2020
Daşları yuxarıdan-aşağı maşının üstünə yağdırdım - Bircənin romanı
09:01 04 Dekabr 2020
Gələn il Ağdamda özümə toy edəcəm – Aqil Abbas yazır...
21:49 03 Dekabr 2020