news-inner
clock08:30 calendar-gray 26 İyun 2015 view-gray196 dəfə oxunub
view-gray196 dəfə oxunub

Uşağını öldürən analar

Doğum evində üçüncü uşağımı dünyaya gətirirdim. Doğuş əzablarının nə olduğunu bilirdim və mənim üçün sürpriz deyildi.

Bilirdim ki, bu nəhəng əzabın sonunda nəhəng bir xoşbəxtlik var. Bircə istəyim o idi ki, hər şey yaxşılıqla qurtarsın. Hətta ağrının ən güclü anında da körpəni düşünür, sağ və sağlıqlı doğulması üçün inandığın bütün müqəddəs qüvvələrə dua edirsən.

Hər şey bitəndən sonra üstümdən dağ götürüldü. Qəhrəman kimi hiss edirdim özümü. Vay bə! Güclü qadın olmanın qürurunu yaşayırdım üçüncü dəfə. Həkimim “Qəhrəman qadınsan!” deyə çiynimə vuranda gülməyim tutdu hətta. Elə bil ağır döyüşdən çıxan əsgərdim, bu da mənim komandirim. Qəhrəmanlığımı isə bircə kərə səsimi çıxarmamaqda, ufuldamamaqda görürdü. Uşaqlarımın heç birini ufuldaya-ufuldaya dünyaya gətirməmişəm. Ağrını ən təbii bir şey kimi qəbul eləmişəm. Çünki əslində o ağrıya hazır olmuşam. Doğuşa qədər araşdırmadığım internet saytı, oxumadığım kitab qalmamışdı. Nə üçün, hara getdiyimi bilirdim və tamamilə hazır idim. Həkimlərin də zəhləsini tökməyə ar edirdim.

Palataya köçürüldük körpəmlə birgə. Onun yatışını seyr edirdim və hər şey mənə möcüzə kimi gəlirdi.

Baxmayaraq, bu möcüzə üçüncü dəfə idi başıma gəlirdi.

Bir azdan palataya gənc, yox gənc deməzdim, uşaq bir ana gətirdilər. Tir-tir əsir, həkimlər ona toxunanda qışqırıb çarpayının kənarına sıxılırdı. Onun bu halı hamımızı pərişan edirdi. Qız dodaqları altında elə bu sözləri pıçıldayırdı: “Məni aldatdılar. Mənə belə deməmişdilər!”.

Yaşını soruşdum. Hələ on yeddini tamam etməmişdi. On yeddi yaşımda mən parta arxasında otururdum, analıq haqqında heç bir təsəvvürüm yox idi. Analıq haqqında hekayələr, şeirlər oxumuşdum, vəssalam. Hamısını da quru söz yığını bilirdim.

Yaşı on altının üstündə olan qızı böyüklər aldatmışdı... Hər şey asan olacaq, hər şey yaxşı olacaq deyə. Qız psixoloji cəhətdən hazır deyildi düşdüyü vəziyyətə. Çıldırmışdı rəsmən. Doğum evinin həkimləri uşağı qıza verməyə də qorxurdular. Çünki psixolojisi qaydasında deyildi. Anası uşağı əmizdirəndə tibb bacısı gözünü bir an da onlardan çəkmirdi.

Erkən nikaha girən qızların hamısı bax bu cür aldadılır. Onlara qadın olmaq nədir, nə deməkdir doğru-dürüst anladılmır. Onlara gülüstan vəd edirlər. Yerində tikanlıq görəndə dəliyə dönürlər. Bu qızlara mən “tikanlıqda şərqi deyənlər” deyərdim... Uşaqlığının bağrından qoparılmış, qəfil çətin həyatla üz-üzə qoyulmuş balaca qızlar...

Gəncədə uşaqlarının başını kəsən ana da 13 yaşında ailə qurubmuş. 13 yaşımda olanda kuklalarla oynayırdım. “İpatdı”, “Ortadaqaldı”, “Bənövşə bəndə düşə” oyunlarıyla qatırdım başımı. Pafosundan adamın dili-ağzı quruyan vətənpərvərlik şeirləri yazır, uşaq ədəbiyyatı oxuyurdum.

Bu, son ayda baş verən ikinci belə hadisədir. İctimaiyyət qınayır. Amma məsələnin kökü dərinlərdədir.

Bu əhvalatları eşidəndə mən incəsənətdən tanıdığım iki qadını xatırladım. Birinci qadın məşhur “Medeya”dır ki, əri Yasonun xəyanətindən sonra bu cür dəhşəti törətmişdi. İkinci bədbəxt qadın Nikol Kidmanın “Başqaları” filmində oynadığı ana obrazıdır. Əri müharibəyə gedib. Ondan səs-soraq yoxdur. Çoxlu ölüm xəbərləri gəlir. Qadın həyatından bezir. Əvvəl uşaqlarını boğub öldürür, sonra özünü.

Tükürpərdən filmdir.

Heç kim “şeytana uymaq”dan sığortalanmayıb. Ona görə şeytana lənət oxuyurdu nənələr. Şeytan burda simvolik obrazdı. İnsanın bütün dəliliklərinin, ağılsızlıqlarının səbəbi guya ondadı. “Ağlımdan muğayat ol, Tanrım” - bu cür duaları eləməklə əslində Freyddən qabaq nənələrimiz şüurumuzun bir də idarəolunmaz yanı olduğunu kəşf ediblər.

Məncə, bu cür məlumatlar çox da tirajlanmamalıdır. Çünki təcrübə göstərir ki, bizim cəmiyyət təlqinə meylli cəmiyyətdir. Bir ara intiharlar kütləviləşmişdi. Gündə bir adam körpüyə çıxırdı. Bizim cəmiyyətin psixologiyasında bu çox güclüdür: kollektiv bir istiqamətə meyllənmə. Son ay içində bu hadisə ikinci eyni hadisədirsə, şübhələnmək lazımdı ki, ikinci qatil ana birincidən təsirlənib.

Necə ki, şairlər bir-birinin şeirlərindən təsirlənib hamısı xorla eyni mövzularda yazırlar. Məsələn, hamısı it kimi darıxır, hamısı təkdir...

Oxşar xəbərlər

Xəbər lenti

"Sabir Rüstəmxanlı ilə Sirus Təbrizlini atam bu otaqda barışdırdı" - Sabir Əhmədlinin evindən reportaj
21:01 10 İyul 2020
Türkiyəli aktyor ölümlə təhdid olunur
18:17 10 İyul 2020
Əti, sümüyü var, qanı yoxdur – Həmkarları İlham Əzizi tənqid edir...
17:29 10 İyul 2020
Berqmanın filmi əsasında serial çəkilir
16:39 10 İyul 2020
Azərbaycanlı müğənni koronavirusdan sağaldı
15:50 10 İyul 2020
Əliağa Vahidi ölümdən qurtaran dostu - Maraqlı faktlar
15:07 10 İyul 2020
Dördbucaqlı qətl hadisəsi – Əli Şirin Şükürlü yazır
14:20 10 İyul 2020
“Çəkməli pişik” onlayn göstəriləcək
13:39 10 İyul 2020
"Heç yerə çıxarda bilmirik" - Vaqif Bayatlıdan xəbər var
12:52 10 İyul 2020
Süni şöhrətə qaçan gənc şair və Allahın “cangüdənləri” – Sərdar Amin yazır...
12:15 10 İyul 2020
Tarık Akanın heç yerdə bilinməyən söhbəti
11:12 10 İyul 2020
Səni sevən öldü, zalım – Səhər Əhməd yazır...
10:35 10 İyul 2020
Notr-Dam kilsəsi yenidən bərpa ediləcək
10:01 10 İyul 2020
Dodağının altında məni söyüb qarğıyırdı - Bircənin romanı
09:00 10 İyul 2020
Xalq artistinin oğlu vəfat etdi
01:53 10 İyul 2020
Azərbaycanlı alimin kitabı Avropa dillərində nəşr olunacaq
18:37 09 İyul 2020
Uşaqlar üçün tamaşa
17:56 09 İyul 2020
Təranə Vahidin Türkiyədə çap olunan hekayəsi: "Durna adam"
17:15 09 İyul 2020
Qızını ərə verən atanın ölümü
16:26 09 İyul 2020
İspaniyada Haqverdiyevə həsr olunmuş poçt markaları buraxıldı
15:47 09 İyul 2020