Kulis.az gənc şair Şəhriyar del Geraninin yeni şeirlərini təqdim edir

Oktyabr şeiri…

kəsib tullayasan qollarını da,
yetim saxlayasan qucaqlarını…
biryolluq hamıdan çıxıb gedəsən,
bir it qucaqlaya ayaqlarını...

ay ağac, yazıqsan – qış ağacısan,
bu bekar torpağın boş ağacısan,
bilsəydim anamın baş ağacısan,
o vaxt sındırmazdım budaqlarını...

qırmızı kəndirdə boynun dincələ,
ölüm də gələndə gülərüz gələ,
bir gün uzaqlardan bir payız gələ,
deyə ki, qaytarın yarpaqlarımı!

Noyabr şeiri…

nəsə,

başqa cür olmalıdı nəsə.

başqa günəşlə açılmalı səhərlər…

başqa gecələrdə içməli,

başqa odalarda sevişməli,

başqa qollarda üşüməliyik...

mütləq dəyişməlidi nələrsə.

məsələn,

başqa adam üçün darıxmalı,

başqa ümidlərlə yaşamalı,

başqa içkilərlə sərxoş olmalıyıq...

tanış adamlarla,

tanış küçələrlə

tanış dinlərlə də

tanrını asan tapırıq.

asan dönük çıxırıq

tanış günahlarla da…

nəsə

başqa dünya olmalı

tanış olmasın günahı

tanış olmasın allahı

tanış olmasın qadını...

nəsə

başqa ömür olmalı

tanış açılmasın sabahı…

sən də gec olmadan dəyişməlisən

nəsə,

başqa cür olmalısan mütləq.

ya da

mən tamam başqasına vurulmalıyam…

nəsə

başqa cür olmalıyıq necəsə…

Dekabr şeiri...

nə uzaq küçələr vardı uşaqlığımızda,
nə uzaq şəhərlər oldu sonralar.
böyüdükcə dəyişir uzaqlar da,
küçələr də.
küçə-küçə
şəhər-şəhər uzaq olur adamlar...

sən də bir küçə seç getməzdən öncə,
bir şəhər şeç unutmağa,
bir uzaq seç darıxmağa...
sən də getməzdən öncə
bir az dəyiş,
bir az uzaq ol
sonra get.
bu qədər yaxşıykən getmə, nə olar...
bilirsənmi
çətin olur yaxşıların gedişi...

ən sonuncu dostum da oğraş çıxmamış,
bilirsənmi,
axşam düşməmiş,
şər qarışmamış getmə...
çətin olur
yağışlarda son görüş,
parklarda skamyalar qurumamış getmə...

sən bilmirsən
çətin olur payızlarda darıxmaq...
ən sonuncu yarpaqlar da düşməmiş,
torpağa qarışmamış,
bir az qal, nə olar
getmə qış çıxmamış
qış çıxmamış getmə...

sən bilmirsən
indi mən, allahdan nə üçün yox
kimin üçün yaradıldığımı soruşuram.
bir az da səbrin olsun,
məni ömrümün sonuna ötür,
sonra get.

sən bilmirsən
indi mən, adamlarçün yox
əşyalarçün darıxıram.
bir az da səbrin olsun,
qəbrim üstdən yaylığını götür,
sonra get.

daha mən, gələcəkdən yox
keçmişdən nigaranam,
bir də gördün heç kəs yadına düşmür.
indi sənə qal deməyim
səninlə bütün keçmişlərdə
yanaşı görünmək istəyimdi.
arzular da canavar kimidi... əhliləşmir!

səndən sonuncu istəyim:
məni xatırlasan
kimsəsiz, boş qalmış
otaq kimi xatırla.
səndən sonuncu istəyim
məni xatırlasan
uzaqlarda qəzaya düşmüş
sərnişinsiz qatar kimi xatırla.

heç bilmirəm torpaq suyu içirsə
adamları neynir?

• Aktrisa ilə teatr direktoru arasındakı məhkəmədə qərar verildi
• Tarixi-mədəni abidələrlə bağlı mobil tətbiq hazırlanır
• Köç - Abdulla Şaiqin hekayəsi