Kulis.az "Hekayə müzakirəsi" layihəsində Əli Novruzovun "İstintaq" hekayəsi haqqıında ədəbiyyat adamlarının fikirlərini təqdim edir.

Şərif Ağayar:

"Bu hekayədə istedadsızlığın dibi görünmür. Mətn hissiyyatı ölüb demirəm, çünki əvvəldən yoxdur. Çox piyadadır Əli. Dəhşətli dərəcədə. Burda üstəlik həm də ayaqyalın və tumançaqdır. "Belə yazmaq olmaz" iddiasına ən unikal nümunədir. Bu mətn adama dahilik öyrədər – belə etmə yetər! Həmişə bu düşüncənin, bu əlil ifadə tərzinin əksinə get, bəsindir. “Oxumaqla deyil” tezisinə adamı dönə-dönə inandıran bir kitab düşmənçiliyidir. Azərbaycan dilinə həqarət püskürən zibil yığınıdır. Sənətin Baboş tərzidir. Ədəbiyyatı gözdən salma proyektidir. Məncə, masonların işidir. Məqsəd milli düşüncəli yazıçılarmızı alçaltmaq, aşağılamaqdır. Bu hekayədən AYO-AYB-yə yox, 102-yə də yox, birbaşa DTX-ya şikayət etmək lazımdır. Ciddi deyirəm. Heyif, xalq düşməni maddəsini CM-dən çıxarıblar. Bu mətnə çox rahat oturardı. İlkin tədbir kimi müəllifə yazmağı qadağan eləmək lazımdır. Davamına baxarıq".

Mübariz Örən:

"Əli Novruzovun hekayəsini dünən telefondan oxudum, xoşuma gəldi. Əlinin yaradıcılığı ilə az tanışam, deyəsən, "Sonuncu barista"sını oxumuşam, vəssalam. "İstintaq" mənə daha bütöv gəldi. Əvvəla, hekayənin ideyası Azərbaycan nəsri ücün, demək olar, təzədi. İkincisi isə o ideyanın işlənməsi, həlli, bəli. Novruzov hekayəni qura bilib, yaxşı texnika işlədib, Detalların, terminlərin bolluğu mətnə ağırlıq gətirmir, əksinə, "istintaqın" inandırıcı görünməyinə xidmət edir. Dadı, duzu olan hekayədi, bir az kafkavari, bir az postmodern priyomlar, müəllifi söhbətə qatmaq... Maraqla oxunur. Seymur Baycanın yubileyinə ithafı isə ayrıca ləzzətdir. Hekayədə çatışmayan, oxucusunu pərişan edən ən ciddi problem, məncə, nə qatilin, nə casusun kim olmağı deyil, məhz budu: Hacı hansı Hacıdı? Qalan hər şey əladı, müəllifi təbrik edirəm".

Mirmehdi Ağaoğlu:

"Əlinin hekayəsi xoşuma gəldi. Baxmayaraq ki, süjeti bir çox cəhətdən uydurmadır, məni 20 il əvvələ apardı, “Hiss”dəki təqdimat yadıma düşdü. Bu cür əsərləri oxumağı sevirəm. Məncə, Əli qələmini bu kimi mövzuların mürəkkəbinə daha çox batırsın".

Sevinc Elsevər:

"Belə başa düşdüm ki, Seymurun əlli illik yubileyinə hədiyyə olaraq, onu hekayəsində öldürüb müəllif. Belə şeyləri yazmaq zarafatla da olsa, müəllifin obrazına rəğbəti duyulsa da, təhlükəlidir. Düşər-düşməzi olar. Nə bilim, vallah. Amma maraqla oxudum. Orda başqa "öncəgörmələr" də vardı. Seymurun doğum gününə bir ay var. Fürsətdən istifadə, ona uzun ömür arzulayıram. İndən belə azı 40 il. (Qırxı otuz yazmışdım, on il əlavə elədim). Daha artığını özü bilər".

• "Kiçik" insana sonsuz məhəbbət... - Ziddiyyətli Remarkı niyə sevirlər?
• Atam və mən - Nobel mükafatçısının hekayəsi
• Uşaqların diqqətini necə cəlb etmək olar?