Xəbərsiz saçlarına toxunmaq

Xəbərsiz saçlarına toxunmaq
19 mart 2014
# 14:48

Kulis.Az Cəlil Cavanşirin yeni şeirlərini təqdim edir.

Suallar

Gülər Cəbrayıl üçün...

niyə dost olur adamlar,

və niyə düşmən olur?

hər şeydə bir az təmənna payı varsa...

niyə müdrik olmağa çalışırıq?

bacarmırıq özümüz olmağı

həyat səhnəsində kiməsə dost

kiməsə düşmən obrazındayıq...

kimin yanındayıq, nə fərqi?

nədir bu yalana maraq?

ən yaxındakı adama

bir az dost kimi doğmayıq,

bir az düşmən kimi uzaq...

niyə doğma olur adamlar,

və niyə bu qədər yad olur?

niyə üzülür adamlar,

və niyə sevincli, şad olur?

Nədir bu dərd, sevinc, kədər?

dünya beş günlükdürsə

nədən narahatıq bu qədər?

son ucu ölümlüdürsə

dünya nəyimizə gərək?

axı biz niyə darıxaq,

axı biz niyə üzülək?

niyə aşiq olur adamlar,

və niyə bu qədər unudur?

sevgi ruhumuzun deyil

bədənin istəyidirsə...

niyə uydurur adamlar

saflıq, təmizlik, böyüklük?

insan bir dəfə sevirsə

biz niyə bu qədər bölündük?

bəlkə kiçik hisdir sevgi,

biz öz gözümüzdə böyütdük?

niyə saxtadır adamlar

və niyə bu qədər səmimi?

bədənə can atırıqsa

sevgi ehtiras deyilmi?

niyə qəddar olur adamlar,

və niyə bu qədər qayğıkeş?

insan ən ali varlıqsa,

bəs nədir qovğa, keşməkeş?

niyə vəhşi olur adamlar,

və niyə bu qədər mülayim?

eh, bu qədər sualların

cavabın kim tapacaq, kim?

niyə tənhadır adamlar

və niyə bu qədər çoxuq?

bir az hamı üçün varıq

bir az heç kəs üçün yoxuq...

hər gün qarşımıza çıxır

bizi unudan adamlar.

sonra yenə gözdən itir

bir az etibarlı, doğma

bir az unutqan adamlar...

bəs niyə kimsə laqeyid

kimsə çox istiqanlıdır?

Sual verə biliriksə

Yaşamaq həyəcanlıdır...

Bakı, mart 2014

İndi sən olmalıydın yanımda...

indi sən olmalıydın yanımda

kadıköydə, modada

qağayılara simit atmalıydıq

susmalıydıq sahildə

və bir də

başını çiynimə qoymalıydın

bir udum hava çəkməliydin ciyərlərinə

yosun qoxulu qayalıqlarda.

sənə yenidən aşiq olmalıydım

kadıköydə, modada...

indi sən olmalıydın yanımda

məni qısqanmalıydın

“dünyanın ən gözəl qızına – istanbula...”

gülməliydin dağınıq saçlarıma

sarılmalıydın boynuma...

külək oxşamalıydı saçlarını

görməliydin bu şəhərin

dənizə düşən işıqlarını...

indi sən olmalıydın yanımda...

taksimdə - bir gecə barında

pivələrimizi yarıya qədər içib,

bir siqaret yandırlmalıydıq...

əllərin çiynimə qonmalıydı

qəfildən

saçların küləklə sovrulmalıydı

bu qoca şəhərdə

bu qədər kimsəsiz olmamalıydım...

indi sən olmalıydın yanımda

çılğınlıq etməliydim

dəlilər kimi...

istanbulun ən tənha yerində

ən çılğın aşiqlər kimi

divara söykənib öpüşməliydik

sonra əl-ələ tutub qaçmalıydıq otelə

gecəni sabaha qədər içməliydik

istanbul gecələrini...

indi sən olmalıydın yanımda

yormalıydıq min illik İstanbul küçələrini...

indi sən olmalıydın yanımada

bu şeiri oxumağa bir adamım olmalıydı

kimsə gülməməliydi bu halıma

bu qədər uzaqda olmamalıydın...

indi sən olmalıydın yanımda

kadıköydə, modada

siqaret yandırıb

marmarının sularına baxmalıydıq...

indi sən olmalıydın yanımda

sonra da birlikdə darıxmalıydıq...

İstanbul, fevral 2014

Belə adamları sevin

(“Antişeir” silsiləsindən)

məsələn, bir az gülərüz.
bir az dağınıq baxışlı
qəmdən kədərdən uzaqda,

taleyi gətirmiş olsun
evlənməmiş, boşanmamış,

yalan danışmamış olsun.
evi olsun, işi olsun
saç daranmış, üz təraşlı
bəli, əsil kişi olsun.
ən uzağı bığ saxlamaq,
dözülməz vərdişi olsun...

belə adamları sevin...

məsələn, gözəl restoran
həzin nəğmə
şam işığı
bahalı qırmızı şərab
yaqut qaşlı qızıl üzük
bir az incə, başaşağı...
nəzakətli həlim səslə
evlilik təklifi etsin
sonra tutub əllərindən
səni rəqsə dəvət etsin

belə adamları sevin...

ən bahalı restoranda
toy çalınsın hay-həşirlə
sonra bal ayı, xoş günlər
nazını çəksin səbrlə...
nəvazişlər, oxşamalar
kübar, mədəni, ağıllı
bir də çox ciddi görkəmli
ali təhsilli, savadlı

belə adamları sevin...

arxasınca oyun qurub,

başına min oyun açın
hamısın gözündən salın
dost-doğma, qohum-qardaşın.
imkan verməyin pulunu
qıza-qadına yedirsin
nə qazanır, nə pulu var
hamısın evə gətirsin

məsələn, sürücüsüylə
aldadın, qocalan kimi
oğlan lar iş quran gündən
qızlar köçüb gedən kimi,
gəlirlər azalan kimi
deyinin sabaha qədər,

yaş keçdikcə, qocaldıqca
yatağını da ayırın
gecələr xoruldadıqca
Ooda çəkilsin divana
üstünə ədyalı çəksin
elə adamı sevin ki,
gözünü tək sizə diksin
evdən çıxıb gedəndə də
bircə pencəyi götürsün

belə adamları sevin!

ya da ki, idmançı olsun,
adam döysün, medal alsın
dar köynəkli dəmir bilək,
canlara vic-vicə salsın
bahalı maşın, bağ evi
prezident versin hədiyyə
sağlam həyat, təmiz ürək
səviyyə olsun, səviyyə!

belə adamları sevin...

məsələn, bir bar küncündə
içən yazarı sevməyin
kədərli olmasın heç vaxt
şairə fikir verməyin..
nə badə şeir-zad yazar
ömrü-günü zay etməyin
həyat gözəldi xanımlar
hər yaramaza axmağa
hər alkaşa pay etməyin

birdən həyatdı, nə deyim
təbi zadı ola bilər
cavanlıqda təqaüdü
qocalanda dövlət işi
fəxri adı ola ola bilər
şeir yazsa da qalstuk
boğazında tarım dursun
şeirlə, sözlə, kitabla
sizin üçün həyat qursun

belə adamları sevin!

İstanbul, fevral 2014

Bir sevgi şeirinin ikinci versiyası

məni sevməyənlərin əziz xatirəsinə...

bir nağıl danışımmı sənə?

qorxulu sevgi nağılı

bütün sevgi nağılları

“happy end”lə bitmir ki..

bəzən sevilənlər qarşılıq verir

həmişə atıb getmir ki...

bir dəfə olduğun evdə

nə qədər xatirən var

bilirsənmi?

siqaret tüstüsü hopmuş divarlar

gözümə dolan gözlərin

və dəfn olunmuş arzular...

bu sənə aşiq olmaq idi, xəbərsiz

xatirələrini zorla saxlamqdı otağımda

gözlərini həkk etməkdi divarlara

qoxuna bürünməkdi yatağımda...

xəbərsiz saçlarına toxunmaqdı

gizlincə rəsmlərinə baxmaqdı

Mənə aid olmayan bədinin

Hamarlığını xatırlamaqdı

səbəbsiz ağlamaqdı sevmək

yastığı üzünə sıxmaqdı bərk-bərk

günahkarlıq duyğusudu

yuxusuz qalmaqdı gecələr

sonra şərabdan təsəlli ummaqdı

siqaret sümürməkdi sabaha qədər...

xam xəyallar qurmaqdı səni sevmək

(bilirsən, bəzən çox asandı çıxıb getmək)

bəs əclaflıq nədir bilirsənmi?

səni sevməyən qadına vurulmaqdı

mənim olmayacağını bilə-bilə

bədəninə sarılmaqdı.

bədənin göyərmiş yerlərinə baxıb

utanmaqdı

əzabla qıvrılmaqdı..

iyrənc hislərlə oyaq qalmaqdı sabah qədər

və unutma

gedənlərin yerini doldurmaq üçün

mütləq

tapılır bir nəfər.

gəl sənə bir nağıl danışım

qorxulu sevgi nağılı...

dinləsən nə faydası, unutsan nə xeyiri?

bəzi kəlmələri dəyişsək

ayrılıq şeirinə dönür

sənə yazılan ilk sevgi şeiri...

İstanbul, fevral 2014

# 2827 dəfə oxunub

Oxşar xəbərlər

"Bəxtiyar Vahabzadənin şeirləri ədəbiyyatdan uzaqdır" - Emil Rasimoğlu

"Bəxtiyar Vahabzadənin şeirləri ədəbiyyatdan uzaqdır" - Emil Rasimoğlu

21:00 11 iyul 2024
Onlar Kəramət Böyükçölün qələmini sındırmaq istəmədi - Seçkiləri "ifşa" edən yazıçımız

Onlar Kəramət Böyükçölün qələmini sındırmaq istəmədi - Seçkiləri "ifşa" edən yazıçımız

12:00 11 iyul 2024
Bu roman müasir Azərbaycan nəsrində mərhələ gücündədir  - İlham Əziz

Bu roman müasir Azərbaycan nəsrində mərhələ gücündədir - İlham Əziz

12:00 8 iyul 2024
Sizin o dəryada nə işiniz var idi, Varis cənabları?

Sizin o dəryada nə işiniz var idi, Varis cənabları?

14:11 6 iyul 2024
Atasına nifrət edən yazıçı - "Kişilərə dur deyin!"

Atasına nifrət edən yazıçı - "Kişilərə dur deyin!"

15:00 5 iyul 2024
Vəfanı Vəfadara çevirən üç nəslin romanı - Məti Osmanoğlu

Vəfanı Vəfadara çevirən üç nəslin romanı - Məti Osmanoğlu

17:29 4 iyul 2024
# # #