writer1

Kənan Hacı

Məqalə sayı

193
clock11:43 calendar-gray 11 İyul 2013 view-gray918 dəfə oxunub
view-gray918 dəfə oxunub

Bülbülün ahı

Neçə gündü yay fəslinə xas olmayan küləklər əsir... Bu küləkli gecələrdə çox-çox uzaqda qalmış bir yay gecəsini xatırlayıram. O gecə də uzaqlardan qərib bir külək gəlib özünü inadla pəncərəmizə çırpırdı. İndiki külək isə məni yad pəncərəsindən salamlayır... İndi mən özüm də elə o başsız, qərib küləklər kimiyəm, bütün şəhəri dolaşıb öz pəncərəmi tapa bilmirəm...

Əgər o yay gecəsi bu yay gecəsinə bənzəsəydi, o yay gecəsinin ağrısı bu yay gecəsinin ağrısına oxşasaydı, bu gecələr arasında mən də böyüməsəydim, deyərdim bəs anam hanı? Atam hardadır, niyə mənə “möhkəm ol!” demir, “kişi ağlamaz” deyə tənbeh eləmir?

Gün boyu qəfəsdə qayğısızcasına cəh-cəh vuran sarı bülbül neçə gündü fikrimdən çıxmır... Uşaqlığımın ən kədərli xatirəsidir o balaca quş...

Bülbülün on yaşı vardı, bizim ailənin bir üzvü də o bülbül idi. O bülbülsüz həyatımızı təsəvvür edə bilmirdik. Onun qəfəsini eyvandakı mıxçadan asmışdılar, anam ona xüsusi qulluq edirdi. Onun ayrıca qida rejimi vardı.

Eyvanımız böyük və geniş idi. Mən arada futbol topunu o baş-bu başa qovur, ayağımla çiləyirdim. Küləkli yay gecələrinin birində necə oldusa, top qəfəsə dəydi və qəfəs mıxçadan qopub guppultuyla yerə düşdü. Bir anlıq donub qaldım. Qorxudan qəfəsə tərəf baxa bilmirdim. Anam qonşu otaqdan səsə çıxdı və “hə, sakit ol indi, bülbülün axırına çıxdın!” dedi.

Bülbül ölmüşdü... Bir damcı qan dimdiyinin ucunda qalmışdı. Qəfildən qəfəsin önündə dizləri üstə çöküb hönkür-hönkür ağlamağa başladım. Anam məni heç cür ovuda bilmirdi. “Yox” deyirdim, “ölməyib, ölməyib” deyirdim. O gecə evimizin qabağındakı ərik ağacının altında torpağı ovuc boyda qazıb bülbülü basdırdıq və basdırılan yeri kiçik bir taxta parçasıyla manşırladım. Bülbülün ölümü mənim həyatımın ilk sarsıntısı idi. Bütün gecəni ağladım, çöldə külək səngimək bilmədi, pəncərədən qorxunc səmaya baxıb üşənirdim. Arada anam yuxudan oyanıb “ay bala, yat, olacağa çarə yoxdu, atan təzə bülbül alar” deyirdi.

Atam bir daha evə bülbül gətirmədi...

Çox sonra atam həyəti satdı, bülbüllə bağlı o göynərtili xatirə də tədricən unuduldu... Son günlər tez-tez o bülbülü xatırlayıram, o qərib küləyin uğultusu qulaqlarımdan çəkilmir... Elə bilirəm o uğultu küləyin deyil, bülbülün ahıdır, məni qarabaqara izləyir...

Həyat yenə burnumun ucundan vurub məni tənhalığa qaytarır... Bəlkə də məni o bülbülün ahı tutub...

REKLAM

Yazarın digər yazıları

Xəbər lenti

Türk aktrisası vəfat etdi
18:30 13 Avqust 2020
Azərbaycanda əcnəbi serialların yayımı bərpa olundu
17:57 13 Avqust 2020
Məşhur rejissorların ürəyində qalan 5 film - Çəkmək istəyirdilər, alınmadı...
17:02 13 Avqust 2020
"Avatar-2" filminin çəkiliş meydançasından fotolar
16:28 13 Avqust 2020
Xalq rəssamı vəfat etdi
15:09 13 Avqust 2020
Nazirlikdən gedənlər və gələnlər – Sərdar Amin yazır...
14:11 13 Avqust 2020
Mədəniyyət Nazirliyinin aparat rəhbəri vəzifəsindən azad olundu
13:24 13 Avqust 2020
Mahnılarını Niyaməddin Musayev oğurladı, rayonu işğal olunanda beyninə qan sızıb öldü – Bu gözəl musiqilərin müəllifini siz də tanıyın
13:19 13 Avqust 2020
Mühacirətdə olan yazıçı vəfat etdi
12:34 13 Avqust 2020
Sərdarın atası və əlləri
11:52 13 Avqust 2020
Bizə əl atan qoca müəllim
11:07 13 Avqust 2020
Britaniyalı jurnalistin Xocalıdan yazdığı ssenariyə film çəkildi
10:43 13 Avqust 2020
"Qarabağ hekayələri" özbək dilində nəşr olundu
10:04 13 Avqust 2020
Stalin Rəsulzadəni bu yolla qaçırdı, Səməd Vurğun yaralıları apardı – Ayxan Ayvazın reportajı
09:00 13 Avqust 2020
Türkiyəli şair vəfat etdi
18:30 12 Avqust 2020
Məhəllə futbolu - Hekayə
17:58 12 Avqust 2020
Özündən 25 yaş kiçik qadınla evləndi, yoldaşının ikinci əri bütün şəkillərini yandırdı, məzarı hələ də bilinmir – Nəsibə Zeynalovanın atasının dramatik həyatı
17:04 12 Avqust 2020
Məşhur "20th Century Fox" fəaliyyətini sona çatdırır
16:14 12 Avqust 2020
İtaliyada vəfat edən müğənnimizin nəşi vətənə gətiriləcək? - Açıqlama
15:30 12 Avqust 2020
Səfər Alışarlının "İşıq" hekayəsi
14:42 12 Avqust 2020