writer1

Kənan Hacı

Məqalə sayı

193
clock11:43 calendar-gray 11 İyul 2013 view-gray851 dəfə oxunub
view-gray851 dəfə oxunub

Bülbülün ahı

Neçə gündü yay fəslinə xas olmayan küləklər əsir... Bu küləkli gecələrdə çox-çox uzaqda qalmış bir yay gecəsini xatırlayıram. O gecə də uzaqlardan qərib bir külək gəlib özünü inadla pəncərəmizə çırpırdı. İndiki külək isə məni yad pəncərəsindən salamlayır... İndi mən özüm də elə o başsız, qərib küləklər kimiyəm, bütün şəhəri dolaşıb öz pəncərəmi tapa bilmirəm...

Əgər o yay gecəsi bu yay gecəsinə bənzəsəydi, o yay gecəsinin ağrısı bu yay gecəsinin ağrısına oxşasaydı, bu gecələr arasında mən də böyüməsəydim, deyərdim bəs anam hanı? Atam hardadır, niyə mənə “möhkəm ol!” demir, “kişi ağlamaz” deyə tənbeh eləmir?

Gün boyu qəfəsdə qayğısızcasına cəh-cəh vuran sarı bülbül neçə gündü fikrimdən çıxmır... Uşaqlığımın ən kədərli xatirəsidir o balaca quş...

Bülbülün on yaşı vardı, bizim ailənin bir üzvü də o bülbül idi. O bülbülsüz həyatımızı təsəvvür edə bilmirdik. Onun qəfəsini eyvandakı mıxçadan asmışdılar, anam ona xüsusi qulluq edirdi. Onun ayrıca qida rejimi vardı.

Eyvanımız böyük və geniş idi. Mən arada futbol topunu o baş-bu başa qovur, ayağımla çiləyirdim. Küləkli yay gecələrinin birində necə oldusa, top qəfəsə dəydi və qəfəs mıxçadan qopub guppultuyla yerə düşdü. Bir anlıq donub qaldım. Qorxudan qəfəsə tərəf baxa bilmirdim. Anam qonşu otaqdan səsə çıxdı və “hə, sakit ol indi, bülbülün axırına çıxdın!” dedi.

Bülbül ölmüşdü... Bir damcı qan dimdiyinin ucunda qalmışdı. Qəfildən qəfəsin önündə dizləri üstə çöküb hönkür-hönkür ağlamağa başladım. Anam məni heç cür ovuda bilmirdi. “Yox” deyirdim, “ölməyib, ölməyib” deyirdim. O gecə evimizin qabağındakı ərik ağacının altında torpağı ovuc boyda qazıb bülbülü basdırdıq və basdırılan yeri kiçik bir taxta parçasıyla manşırladım. Bülbülün ölümü mənim həyatımın ilk sarsıntısı idi. Bütün gecəni ağladım, çöldə külək səngimək bilmədi, pəncərədən qorxunc səmaya baxıb üşənirdim. Arada anam yuxudan oyanıb “ay bala, yat, olacağa çarə yoxdu, atan təzə bülbül alar” deyirdi.

Atam bir daha evə bülbül gətirmədi...

Çox sonra atam həyəti satdı, bülbüllə bağlı o göynərtili xatirə də tədricən unuduldu... Son günlər tez-tez o bülbülü xatırlayıram, o qərib küləyin uğultusu qulaqlarımdan çəkilmir... Elə bilirəm o uğultu küləyin deyil, bülbülün ahıdır, məni qarabaqara izləyir...

Həyat yenə burnumun ucundan vurub məni tənhalığa qaytarır... Bəlkə də məni o bülbülün ahı tutub...

REKLAM

Yazarın digər yazıları

Xəbər lenti

Xalq artistinin qardaşı vəfat edib
13:42 21 Fevral 2020
Alman musiqi qrupu azərbaycanlı yazıçı haqqında albom buraxıb - Video
13:06 21 Fevral 2020
Koronovirusun əlacını tapan qazaxlı - Qismət yazır...
12:30 21 Fevral 2020
Müslüm Maqomayevin həyatı serial oldu - Video
11:59 21 Fevral 2020
5 aya 250 kitab oxuyan uşağın sirri
11:29 21 Fevral 2020
Hüseyn Cavid Sibirə aparılanda ondan nə istəmişdi? - Abdulla Şaiqin evindən reportaj
10:57 21 Fevral 2020
Tanınmış aparıcıdan Manaf Ağayevlə bağlı sərt sözlər: "Dəlisiniz?"
10:29 21 Fevral 2020
Aşıq Alının kitabı təqdim olunacaq
10:20 21 Fevral 2020
Bu gün Rübabə Muradova anılacaq
09:57 21 Fevral 2020
O gecə şeytanla mazaqlaşdım - Bircənin romanı
09:00 21 Fevral 2020
Yazıçımızın kitabı rus dilində - "Əsir qadın"
18:49 20 Fevral 2020
Coys ildırımdan, Hiçkok yumurtadan, Hitler sudan qorxurdu - Məşhurların qeyri-adi qorxuları
18:11 20 Fevral 2020
Rejissor və ailəsi koronavirusdan dünyasını dəyişdi
17:28 20 Fevral 2020
Albalı ağacı - Hekayə
17:04 20 Fevral 2020
Osmanlı sultanının cib saatı satışa çıxarıldı
16:30 20 Fevral 2020
Nüfuzlu film festivalına start verildi
15:48 20 Fevral 2020
Tanrının qısqandığı qadın - Şəhla Nihandan yeni hekayə
15:09 20 Fevral 2020
Gənc pianoçumuza "Qran-pri" verildi
14:30 20 Fevral 2020
"Qladiator"un qəhrəmanı vəfat etdi
13:52 20 Fevral 2020
Silvestr Stallone tanınmaz halda - Foto
13:12 20 Fevral 2020