writer1

Qismət

Məqalə sayı

174
clock10:18 calendar-gray 30 Aprel 2013 view-gray3450 dəfə oxunub
view-gray3450 dəfə oxunub

Allahın Özcan Dənizi qədərmi yoxuq?

Qismət

Həqiqət nədir? Yekə sualdır. Sokrat zəhər içənə qədər hamıya sual verirdi, cavab axtarırdı. Cavab vardımı? Bilinmir. Amma bir filmdə deyildiyi kimi həqiqət hardasa buralarda olmalıdır. Burda - köksümüzün sol tərəfində, qafamızın içində, gözlərimizin dərinliyində.

Modilyaninin rəsmlərinə baxanda, Şopenin musiqisini dinləyəndə, Nabokovun romanlarını oxuyanda, Qodarın filmlərini izləyəndə içimdə çox sadəlövh təriflər/təyinlər yaranır : rəssamlıq incəsənətin dərisi/boyası, musiqi qulaqları/səsi, ədəbiyyat fantaziyası/dili, kino isə yaddaşı/gözləridir. Ağır səslənsə də həqiqətdir : indiki zamanda bizim rəssamlığımız rəngsiz-boyasız, musiqimiz lal-kar, ədəbiyyatımız fantaziyasız, kinomuz isə kordur. Kinomuz kordur deyə nə çəkirik kor-koranə alınır. Allah xasiyyətimi kəssin, yenə söz oynatdım.

Mədəniyyət tariximizdə bəlkə də indiki qədər eksperimentlərdən qorxan, çəkingən, ürkək, hazırın-naziri dövr olmayıb. Mədəniyyət Nazirliyi ya ancaq analoqu olmayan tərəqqimizdən, ya "xoşbəxt" insanlarımızın həyatından, ya da şanlı keçmişimizdən bəhs edən filmlərə maya qoyur. Qısası, redaktə olunmuş sovetizm : əvvəl fəhlə-kəndli sinfinin zəhmətkeşliyi öyülürdüsə, indi də öyülən gülərüz, şad-xürrəm yaşayan Yeni Azərbaycanlılardı. Mən bizimkilərdən Trier, Tarantino olmağı gözləmirəm, amma başa düşmürəm, yəni bu qədərmi çətindi, tutalım, elementar gənclik-sevgi filmi çəkmək ? Allahın Özcan Dənizi qədər dəmi yoxuq ? Keçmiş zamanda çəkilən bir-iki alababat filmdən yapışıb nə qədər çərənləmək fikriniz var ? Nə vaxta qədər bu ölkədə uğur keçmiş zamanda olacaq ?!

Qosqoca modernizm epoxası yanımızdan keçib getdi, əlimizi ətəyinə də sürtə bilmədik. İndi də tamam başqa epoxadı, tamam başqa istiqamətlər işləkdi və biz yenə dədə-babalarımız deyə-deyə, tariximiz deyə-deyə, lar/lər deyə-deyə düşük, primitiv,səviyyəsizlik abidəsi olan filmlər çəkirik. Bir ölkənin ki, ssenaristi mədəniyyət tarixindəki bütün personajları inadla pis günə qoyan Anar ola, hələ deyəsən çox məzəli filmlər görəcəyik.

Bir ölkədə ki, film çəkilə, filmin adı "Buta" ola və o filmdə dağın təpəsində qoca kişiylə balaca uşağın dialoqu elə bir şəkildə təqdim edilə ki, Allah göstərməsin. Sonda da məlum ola ki, filmin redaktoru çox sevdiyimiz şair Ramiz Rövşəndir.

Bizim ssenaristlərimiz hələ iki adamı bir-birilə danışdıra bilmirlər, rejissorlarımız, redaktorlarımız çox poetikdirlər. Ona görə mən təklif eləyirəm ki, bir müddət filmlərimizdə insanlar maksimum az danışsın, onların yerinə əşyalar danışsın. Mən adamlardan əlimi tamam üzmüşəm...

***

Kino bütün cansız əşyaların dilini əzbər bilir.Cansız əşyalar bəzən diqqətli tamaşaçıya filmdəki personanajlardan daha çox şey deyir, işarə verir, eyham vurur. Vittoria De Sikanın "Velosiped oğruları" filminin əvvəlində qəhrəman işə düzəlir - velosipedlə şəhəri gəzib divarlara posterlər yapışdırmaq. Lakin çox keçmir bizə məlum olur ki, onun velosipedi girovdur. Qəhrəman fikirli-fikirli evə qayıdır, qapının ağzında arvadı ilə rastlaşır. Arvadının əlində iki böyük ləyən görürük. Bütün yoxsulluqları, olar-olmazları o iki ləyənin içindədir. Kişi o qədər fikirlidir ki, arvadına kömək etmək ağlına gəlmir, evə yaxınlaşanda qeyri-ixtiyari ləyənlərdən birini arvadının əlindən alır. Onların evlilikləri haqqında hər şeyi bu balaca səhnədə bizə ləyənlər başa salır. Sonrakı səhnədə ər-arvadı sələmçinin yanında görürük. Bura lazımsız əşyaların anbarıdır. Qadın mələfələrini satır ki, kişinin velosipedini girovdan götürə bilsinlər. Sələmçi qadın verən mələfəni götürüb uzaqlaşır, kamera sələmçinin arxasınca gedir. Sələmçi bir nərdivana çıxıb qadından indicə götürdüyü mələfəni dağ kimi qalaqlanmış minlərlə mələfənin üstünə atır. Bir anlıq adama elə gəlir ki, Romada bütün ailələrin hamısı mələfələrini satıblar, elə bil bütün şəhər bu ər-arvad kimi səfalət içindədir. Bircə səhnə, bircə əşya - mələfə və hər şey aydındır.

Qəsdən köhnə filmlərdən birini xatırladım.

Belə-belə işlər.

Ləyən qədər, mələfə qədər mənalı olacağımız günlər ümidilə.

REKLAM

Yazarın digər yazıları

Xəbər lenti

Bəşəriyyət haqqında həbs qətimkan tədbiri seçildi... - Seyran Səxavət yazır
21:00 10 Aprel 2020
Öpdüm gözlərinin karantinindən... – Elvin Bakiroğludan yeni şeirlər
18:30 10 Aprel 2020
Karantindən filmlər çəkiləcək
17:43 10 Aprel 2020
Yaradıcılıq müsabiqəsinə start verildi
17:01 10 Aprel 2020
Əlli qəpiklik çörəyə görə qocanı yarım saat danışdıranlar
16:19 10 Aprel 2020
Akademik Mirzə Ələkbər Sabirə nəzirə yazdı - Mətn
15:44 10 Aprel 2020
Nişanlısını qoyub başqa qadınla evlənən, yüksək vəzifədən imtina edən, fəxri ada görə insult keçirən yazıçımız
15:03 10 Aprel 2020
Məşhur rejissor yeni filminin çəkilişinə başlayır
14:28 10 Aprel 2020
"Sınağa çəkilirik" - Xanım İsmayılqızı ilə ad günü söhbəti
13:46 10 Aprel 2020
"Doqquzuncu qapı" filminin ulduzu vəfat etdi
13:08 10 Aprel 2020
Tanınmış türk rejissor koronavirusdan öldü
12:33 10 Aprel 2020
Nəriman Həsənzadə: “Karantin qaydalarına dəqiqliklə əməl edirəm” – Müsahibə
12:05 10 Aprel 2020
Karantin günlərində ədəbiyyat
11:26 10 Aprel 2020
Oxumayanlar tutuquşu kimi eşitdiklərini təkrarlayır - Seymur Baycandan gənclərə məsləhət
10:53 10 Aprel 2020
Dilimizdə üslub yaratmaq olmur
10:11 10 Aprel 2020
Gəlinin qabağını kəsib qışqırmağa başladı - Bircənin romanı
09:00 10 Aprel 2020
Sevda Ələkbərzadədən pərəstişkarlarına karantin sovqatı
20:40 09 Aprel 2020
Azyaşlılar üçün nağıl müsabiqəsi elan edildi
19:05 09 Aprel 2020
Pandemiya çərçivəsində rəssamlara kömək üçün sorğu keçirilir
18:30 09 Aprel 2020
Dünyanın süfrəsinə duz dağılıb - Amil Amaldan yeni şeirlər
17:53 09 Aprel 2020