Eh, nə qədər günahkar havalara köklənib bu çarpayı...

Eh, nə qədər günahkar havalara köklənib bu çarpayı...
26 aprel 2013
# 07:45

***

Sənə bir etiraf borcu qalıb dilimin ucunda,
hər dəfə qara gözlərinə baxanda
kilidlənir dodaqlarım,
yarımçıq söndürdüyüm siqaretlə
sönür içimdəki arzu,
başqa sözlər gəlir dilimə,
ovcundan su içən quşa dönürəm,
həkim seansıdır sənlə hər görüş,
amma sən deyənə əməl etmirəm,
hələ də gizlicə səni sevirəm...

***

İçimdə azad sevginin
çölündə məhbus kimiyəm,
xeyrimə işləmir zaman...

İçimdə azad sevginin
çatmayan havası sənsən,
saçlarını yellədən özgə havadı amma...

İçimdə azad sevginin
qəfəsində quş kimiyəm,
içimdəki qapının
qulpu çöldən qırılıb,
içimlə çölümün arasında
didərgin hisslərim
sənin əlinlə vurulur...

İçimdə gizlədə bilmirəm gözlərimi,
gözlərimdən vurma barı,
əllərim zəifləyib,
gözlərimi tuta bilmir...

***

qanadı qırılaydı arzuların,
uçdular uçuruma sarı,
taleyin ovcunda bir ovuc dən imiş
ümid dediyin,
sən mənə ümiddən bir addım yaxın,
sən mənə arzudan on addım gensən...
nəfəsimlə ölçürəm
uçurumun boyunu,
sən baxma üzü aşağı,
nəfəsim səni çəkər,
qaliblər rəhm etməz qurbanına...

qanadı qırılaydı arzuların,
onların ardınca uçdum bu nəfəs ilə...

Unutduğum yerdə

Yaşanmamış mövsüm kimi
qəfil gəldin,
qışın gözlərinə gün düşən çağı...
unutduğum yerdə yaxaladın məni,
küncdəki çarpayıya baxıb doldu gözlərin,
eh, nə qədər günahkar
havalara köklənib bu çarpayı...
məni eşqə
bir məhkumu edama çəkər kimi çəkmişdin,
hər gün səni xatırlaya-xatırlaya
unutmaq istəyirdim günahlarımı,
günahların heç vaxt
unudulmadığını bilə-bilə...
günahım bir evdi,
özüm ev dustağıyam,
qayıdıb gəlmisən,
neyləyə billəm?..
bağla qollarımı bu çarpayıya,
cəzalandır məni, günah mələyi...

# 1371 dəfə oxunub

Oxşar xəbərlər

# # #