writer1

Sevda Sultanova

Məqalə sayı

842
clock13:44 calendar-gray 16 İyun 2016 view-gray322 dəfə oxunub
view-gray322 dəfə oxunub

Pedofil olan məşhur azərbaycanlı aktyordan niyə yazmadım?

Bir neçə ay əvvəl Gürcüstanda siyasətçilərdən birinin intim həyatını əks elətdirən video yayılmışdı. Videoda əks olunanlar həqiqət idi.

Amma ictimai funksionallığı olmayan lazımsız həqiqət.

Həqiqətin də faydasızı olur. Və biz lazımsız həqiqətləri bol-bol istehlak edilən dünyada yaşayırıq. Saytlarda, mətbuatda hər gün nə sosial, nə ictimai əhəmiyyəti, nə mənəvi tərəfi olan, amma həqiqəti əks elətdirən onlarla məlumatlar yayımlanır. Məsələn, hansısa müğənni imicini dəyişib, müəllimə şagirdi ilə evlənib və s.

Yaxud telekanallar bəh-bəhlə hansısa rayonda beş ayaqlı doğulan buzovdan və ya Braziliyada qar yağmasından xəbər hazırlayır.

Və ya ictimai statusu olan adam sosial şəbəkədə yazır: “Hava yağışlıdır bu gün”, “Bayaq küftə yedim, ləzzətli idi”. İnsanlar çox həvəslə həmin statusu bəyənir, şərh yazırlar. Lazımsız həqiqətlərin ildırım sürətilə layk edilməsinə vacib həqiqətləri deyə bilməyən, əvəzində gərəksiz həqiqətlərlə özlərini doyuran insanların virtual kütləvi orqazmı kimi baxıram. Bu “fenomen” əlbəttə ki, sosial araşdırma predmetidir.

Yaxınlarda mənə milli kinomuzda kult sayılan bir filmin baş qəhrəmanının gerçək həyatda pedofilliyə meylli olması ilə bağlı əhvalat danışdılar. Həmin aktyorun yaratdığı obraz bizim üçün az qala müqəddəslik səviyyəsindədir.

Əhvalatı dostlara danışanda, “onun adını çəkməklə bəlkə yazasan” dedilər.

Əlbəttə, bu həyat həqiqətini yazmaq şok effekti yaradardı. Fəqət əhvalatı sadəcə, pedofil motivi olduğuna görə yazmaq hansı vacib həqiqətə xidmət edə bilərdi?

Məsələnin etik tərəfi bir yana, o, yalnız konkret konteksti olduğu halda əhəmiyyət kəsb edəcək.

Deyilənə görə, zavallı aktyor pedofilliyə meylliyindən əziyyət çəkib, depressiyaya düşüb. Məsələn, həmin aktyorun yaşantılarını daha dolğun çatdırmaq, bir insan dramını anlatmaq üçün deyilən fakt, onun traktovkası əhəmiyyətli ola bilər, təbii.

Bu günlərdə Aydın Talıbzadənin Mehdi Məmmədov haqda yazdığı “Mehdi müəmması və ya sənətdə konseptual hamletizm” monoqrafiyasını oxuyuram. M. Məmmədovun şəxsiyyətinin fonunda milli teatrımızın estetik tərəflərini, yaradıcı problemlərini analiz edən son dərəcə vacib, sanballı kitabdır və bitirəndən sonra onun haqda ayrıca yazmağı düşünürəm.

Kitabda M.Məmmədovun yaradıcılığı ilə bərabər onun şəxsi həyatından müəyyən təfərrüatlar da yer alıb. Müəllif qəhrəmanının həyatının özəl detallarına elə-belə, havadan yer vermir, korrekt, etik çərçivədə onun bilinməyən tərəflərini açmaq üçün istifadə edir.

Məlumdur ki, M.Məmmədovun bir neçə evliliyi, sevgi romanları olub. Sevdiyi qadınlardan birinin dünyaya gətirdiyi uşaqdan o, rəsmən imtina edir. Hətta onu teatra dəvət edib qınayırlar.

Bu həqiqət müəllifin yerləşdirdiyi müstəvidən kənarda əhəmiyyətsiz, qeyri-funksional olardı, məişət səviyyəsində qalardı.

Zira, A.Talıbzadənin yazdığı fakt boşluqda qalmır, epotaj xətrinə deyilmir.

Müəllif faktı M.Məmmədovun həmin illərdə düşdüyü uğursuzluq zolağının bir həlqəsi kimi verir, çətin vəziyyətə reaksiyasını və reaksiyası ilə onun necə bir xarakterə malik olduğunu açıqlayır.

Yəni mətndə həmin həqiqətdən çox, Mehdinin şəxsiyyətinə fokuslanırsan...

Elə texnologiya dövründə yaşayırıq ki, gərəksiz həqiqətlər hər yerdə hücuma keçir, vaxtımızı alır, beyni hər cür zir-zibillə doldurur və biz yenə də onu acgözlüklə istehlak edirik.

Mən problemdən qaçmaq üçün gərəksiz həqiqətlərin “tullantı” olduğunu beynimə yerləşdirmişəm. Yuxarıda qeyd elədiyim analoji başlıqlı xəbərləri açmıram, dinləmirəm. Əvəzində faydalı işlə məşğul oluram, məsələn, kəsmikli piroq bişirirəm.

M.Haneke necə deyirdi: “Televiziyanın bizə təqdim etdiyi dünya, yalnız depressiya, zorakılıq və dəhşətlə doludur. Kim düşünürsə ki, o bununla da informasiya alır, yanılır. Əvvəllər kiçik vadisi olan kəndli özü haqda deyirdi: mənim kiçik dünyam bu təpədən ibarətdir. Mən buranı yaxşı tanıyıram və qalan şeylər məni maraqlandırmır. İndi isə kəndli evində oturub və düşünür ki, o dünyanı yaxşı bilir, çünki onun miskin qutusu-televizoru var. Amma o dünya haqda məhz az şey bilir”.

REKLAM

Yazarın digər yazıları

Xəbər lenti

“Azərbaycanın klassik 12 instrumental muğamı” kitabı təqdim olundu
18:59 27 Yanvar 2021
Mədəniyyət naziri Fransanın dövlət katibi ilə görüşdü
18:11 27 Yanvar 2021
Qarabağda mina təmizləyənlərdən film çəkildi - Video
17:28 27 Yanvar 2021
Bizim keçmişimiz əl-ələ gəzir - Elvin Bakiroğlunun yeni şeirləri
16:46 27 Yanvar 2021
Di Kaprio ABŞ prezidentinə açıq məktub yazdı
16:01 27 Yanvar 2021
Fərhad Bədəlbəyli: “Bülbülün həyətinə girəndə qorxdum” – Şuşa söhbəti
15:18 27 Yanvar 2021
Çində "Nizami irsi" layihəsinə strat verildi
14:46 27 Yanvar 2021
Klassikanı niyə oxumalıyıq?
14:01 27 Yanvar 2021
Psixoloq: “Media intihar xəbərlərində ehtiyatlı olmalıdır” – Müsahibə
13:20 27 Yanvar 2021
Balaca ifaçımız beynəlxalq mükafat aldı
12:41 27 Yanvar 2021
Valları rekord qırdı, ailəsini atıb "müqəddəs ata" oldu, rahibəylə eşq yaşadı - Azərbaycanlı şairin qeyri-adi həyatı
11:58 27 Yanvar 2021
İki gündən bir ağlaşma quran sənətçilər
11:29 27 Yanvar 2021
“Uşağın duası” işıq üzü gördü
11:09 27 Yanvar 2021
90 yaşlı aktyor ata oldu
10:43 27 Yanvar 2021
Tofiq Bakıxanov “Şərəf” ordeni ilə təltif edilib
10:16 27 Yanvar 2021
Samirə Əşrəfə ağır itki üz verib
10:06 27 Yanvar 2021
Təbrizli yazar: “Nizamini məqbərədən çıxarıb xalqın həyatına qaytarmalıyıq” – Müsahibə
09:01 27 Yanvar 2021
“Ulduz” jurnalının yeni nömrəsi işıq üzü görüb
19:20 26 Yanvar 2021
Nizami ilə bağlı müsabiqə elan olundu - Şərtlər
18:42 26 Yanvar 2021
Dəlisov yellərə məndən salam de - Natiq Əlisoyun şeirləri
17:29 26 Yanvar 2021