writer1

Elçin Hüseynbəyli

Məqalə sayı

66
clock11:00 calendar-gray 17 Oktyabr 2015 view-gray248 dəfə oxunub
view-gray248 dəfə oxunub

Bizim şəhərin siqnalları

Mən yaşayan bina “vosmoy” adı ilə məşhur olan səkkizinci kilometrdəki yolayrıcına yaxındı...

Səhər tezdən pəncərəni açıram. (Söhbət yay aylarından gedir ha!) Sərin hava içəri dolur. Kondisionerlər müvəqqəti “arxivə” göndərilir. Bir az keçmiş pəncərəni açdığıma peşman oluram. Sərin hava ilə birgə maşın təkərlərinin səsi və siqnalları da içəri dolur.

Yerimin içində vurnuxuram, qurcuxuram, ayıb da olmasın donquldanıram, siqnal sahiblərinə dişimin dibindən çıxanı deyirəm. Təbii ki, ürəyimdə. Birdən sakitləşirəm. Bay... Bay... Mən nə zay adammışam. Heç gör ağlıma gəlib? İndiyə kimi ağlıma gəlsəydi, havayı yerə əsəb xərcləməzdim.

Nə özünü öldürürsən, ay dədə! Kənd görməmisən? Orda bundan da betər idi ki... Səhər açılan kimi birinci xoruzlar banlayırdı. Qonşularınkı da səs-səsə verirdi. Odey, banladı: quqqulu...qu...zığğıt...

Sən allah, kobud ifadələrimə görə inciməyin. Bu, təhqir deyil, sadəcə bənzətmədir. Klassiklərimizdə hələ bundan da betərdi: Mirzə Ələkbərdə də belə bənzətmələr var, Mirzə Cəlildə də, hələ desən Mirzə Fətəlidə də... Mirzə mirzədi də, əlində qələmi var. Hansı tərəfə döndərsən ürəyin istədiyini yazacaq.

Nəsə.

Kənddə səhərlər daha nələr olurdu? Sonra itlər hürüşürdü. Elə bil yarışa giriblər... Eşitmirsən?.. Hürhahürdü... Hart... Hart... Hart...

Elə hesab elə ki, Vosmoyun bazarı Qurbanəligilin evidi. İtləri də hürə-hürə bəri gəlir, “kruqa” tərəf.

Kənddə əsl zırıltı günorta başlayırdı. Eşşəklər səs-səsə verirdi. Hamı da öz eşşəyini səsindən tanıyırdı. İa...ia...ia...

İndi də elə.

“Vozduşka” siqnallı avtobusların sürücüləri, sanki yarışa giriblər. Azı on dəfə siqnal verməsələr, bağırları çatlar.

Bir deyən yoxdu ki, ay balam, nə haydı. Qarşıdakı maşın tərpənmirsə, deməli, bir səbəb var də.

Amma heç kim fərqinə varmır ki, ətraf insanlarla doludu. Onların xəstəsi də var, körpəsi də.

Kimə deyirsən. İndi danışan, siqnal verən eşidənlərdən çoxdu: “Mənə yol ver, mən gəlirəm, çəkil, vəssalam...”

Aha, dava düşdü. Arxadakı avtobusun sürücüsü qarşıdakının üstünə cumdu. “Ay can, ay can! Nə bir oldu!” Əl-qolunu ölçə-ölçə nəsə dedi və qayıtdı yerinə. Yenə də siqnalla ki, siqnallayasan.

Aha biri də o biri tərəfdən siqnalladı...

Ay səni, vay səni!

Bütün kənd burdaymış ki!

REKLAM

Yazarın digər yazıları

Xəbər lenti

Ən başıbəlalı mahnımız: Onu Fatimeyi-Zəhraya, Şah İsmayıla və Cəfər Cabbarlıya nə bağlayır?
09:02 31 İyul 2021
Facebookda tənha insanları necə tanımaq olar?
21:00 30 İyul 2021
Ssenaristlər üçün Yay Məktəbi təşkil olunur
19:00 30 İyul 2021
Şəhidlərə həsr olunmuş kitab işıq üzü görüb
18:05 30 İyul 2021
Ürək dil acır ki, sönməmiş odum - Səməd Vurğundan şeir çələngi
17:30 30 İyul 2021
Qısa hekayə: Yanğın
16:23 30 İyul 2021
Hüquqşünas teatra rəhbər gəldi
15:30 30 İyul 2021
Xalqı efirdən partizan hərəkatına çağıran Xalq artisti - O, İlhamə Quliyeva ilə eşq yaşamışdımı?
14:26 30 İyul 2021
Türkiyə evimizdir - evimiz yanır
13:51 30 İyul 2021
Rejissorumuz beynəlxalq festivalda jüri sədri oldu
13:06 30 İyul 2021
İçimizi yanır! – Türk sənətçilərin yanğın harayı
12:20 30 İyul 2021
Yazıçımız Beynəlxalq ədəbiyyat festivalında qalib gəldi
11:41 30 İyul 2021
Ssenarimiz Ukraynada ən yüksək balı topladı
11:05 30 İyul 2021
Özü torpağın altında, saatı cibimdə... - Orxan Cuvarlı yazır
10:09 30 İyul 2021
Tural Abbaslının hay-küyü, Aysel Əlizadənin kukla eksperimenti - “Elin sözü” düzdürmü?
09:01 30 İyul 2021
Ən gözəl sevgilərlə xərçəng belə sağalar - Bahar Zamanının şeirləri
21:00 29 İyul 2021
Kino Günü açıq havada qeyd olunacaq
18:06 29 İyul 2021
Müəllifi kim öldürüb? - Qismət yazır...
17:20 29 İyul 2021
Azərbaycan almanlarından bəhs edən kitab çıxdı
16:51 29 İyul 2021
Dünya şöhrətli musiqiçi vəfat etdi
16:07 29 İyul 2021