writer1

Elçin Hüseynbəyli

Məqalə sayı

65
clock11:00 calendar-gray 17 Oktyabr 2015 view-gray89 dəfə oxunub
view-gray89 dəfə oxunub

Bizim şəhərin siqnalları

Mən yaşayan bina “vosmoy” adı ilə məşhur olan səkkizinci kilometrdəki yolayrıcına yaxındı...

Səhər tezdən pəncərəni açıram. (Söhbət yay aylarından gedir ha!) Sərin hava içəri dolur. Kondisionerlər müvəqqəti “arxivə” göndərilir. Bir az keçmiş pəncərəni açdığıma peşman oluram. Sərin hava ilə birgə maşın təkərlərinin səsi və siqnalları da içəri dolur.

Yerimin içində vurnuxuram, qurcuxuram, ayıb da olmasın donquldanıram, siqnal sahiblərinə dişimin dibindən çıxanı deyirəm. Təbii ki, ürəyimdə. Birdən sakitləşirəm. Bay... Bay... Mən nə zay adammışam. Heç gör ağlıma gəlib? İndiyə kimi ağlıma gəlsəydi, havayı yerə əsəb xərcləməzdim.

Nə özünü öldürürsən, ay dədə! Kənd görməmisən? Orda bundan da betər idi ki... Səhər açılan kimi birinci xoruzlar banlayırdı. Qonşularınkı da səs-səsə verirdi. Odey, banladı: quqqulu...qu...zığğıt...

Sən allah, kobud ifadələrimə görə inciməyin. Bu, təhqir deyil, sadəcə bənzətmədir. Klassiklərimizdə hələ bundan da betərdi: Mirzə Ələkbərdə də belə bənzətmələr var, Mirzə Cəlildə də, hələ desən Mirzə Fətəlidə də... Mirzə mirzədi də, əlində qələmi var. Hansı tərəfə döndərsən ürəyin istədiyini yazacaq.

Nəsə.

Kənddə səhərlər daha nələr olurdu? Sonra itlər hürüşürdü. Elə bil yarışa giriblər... Eşitmirsən?.. Hürhahürdü... Hart... Hart... Hart...

Elə hesab elə ki, Vosmoyun bazarı Qurbanəligilin evidi. İtləri də hürə-hürə bəri gəlir, “kruqa” tərəf.

Kənddə əsl zırıltı günorta başlayırdı. Eşşəklər səs-səsə verirdi. Hamı da öz eşşəyini səsindən tanıyırdı. İa...ia...ia...

İndi də elə.

“Vozduşka” siqnallı avtobusların sürücüləri, sanki yarışa giriblər. Azı on dəfə siqnal verməsələr, bağırları çatlar.

Bir deyən yoxdu ki, ay balam, nə haydı. Qarşıdakı maşın tərpənmirsə, deməli, bir səbəb var də.

Amma heç kim fərqinə varmır ki, ətraf insanlarla doludu. Onların xəstəsi də var, körpəsi də.

Kimə deyirsən. İndi danışan, siqnal verən eşidənlərdən çoxdu: “Mənə yol ver, mən gəlirəm, çəkil, vəssalam...”

Aha, dava düşdü. Arxadakı avtobusun sürücüsü qarşıdakının üstünə cumdu. “Ay can, ay can! Nə bir oldu!” Əl-qolunu ölçə-ölçə nəsə dedi və qayıtdı yerinə. Yenə də siqnalla ki, siqnallayasan.

Aha biri də o biri tərəfdən siqnalladı...

Ay səni, vay səni!

Bütün kənd burdaymış ki!

REKLAM

Yazarın digər yazıları

Xəbər lenti

Bizi belə öldürdülər - Şəhriyardan yeni şeir
22:45 25 Fevral 2020
Həyat kredonuza çevriləcək aforizmlər
21:01 25 Fevral 2020
İncəsənət Muzeyində ustad dərsləri keçirilib
19:00 25 Fevral 2020
Küçələrdə hər kəsi əyləndirən rəssam - Fotolar
18:25 25 Fevral 2020
Ceki Çan koronavirusa yoluxdu? - Açıqlama
17:47 25 Fevral 2020
Əzab nədir, sevgilərin sonrası? - Yeni şeirlər
17:09 25 Fevral 2020
Röya pulsuz konsert verəcək
16:30 25 Fevral 2020
Özbəkistanda Haqverdiyevin 150 illiyi ilə bağlı tədbirlər keçiriləcək
15:53 25 Fevral 2020
Qızı vardımı, ölümünə səbəb nə oldu, mirası kimə qaldı? - Xalq artistinin müəmmalı həyatı
15:14 25 Fevral 2020
Rəssamımız dünyanın ən böyük surrealizm sərgisində
14:40 25 Fevral 2020
Bəxtiyar Vahabzadənin şeirləri Koreya dilində
14:08 25 Fevral 2020
"Cəhənnəmdə 8 gün"ün premyerası oldu
13:34 25 Fevral 2020
Qadın repçi "Məkkənin qızları" mahnısına görə həbs olundu
12:57 25 Fevral 2020
Qara günü fürsət bilənlər: Maska oğruları
12:15 25 Fevral 2020
Müslüm Moqamayev adına beynəlxalq müsabiqə keçiriləcək
11:43 25 Fevral 2020
Tarix müəlliminin kədəri... - Cavid Zeynallıdan yeni hekayə
11:03 25 Fevral 2020
"Yazıçılar Birliyi Anarın və Fikrət Qocanın müdafiə komitəsinə çevrilib" - Müsahibə
10:19 25 Fevral 2020
Koronavirusu arzulayan azərbaycanlılıar
10:14 25 Fevral 2020
Musiqiçimiz Böyük Britaniyada konsert verəcək
09:42 25 Fevral 2020
Möhlət - İsi Məlikzadənin hekayəsi
09:00 25 Fevral 2020