writer1

Cavanşir Yusifli

Məqalə sayı

58
clock15:58 calendar-gray 23 Aprel 2015 view-gray156 dəfə oxunub
view-gray156 dəfə oxunub

Bu dünyadan kitab oxumayıb gedənlər

Bərpaçıya məktublar silsiləsindən

Cavanşir YUSİFLİ

Yaxınlarda kitab haqqında danışmalı oldum. Uşaqlıqdan üzü bəri oxuduğum bütün kitablar keçdi göz önündən. Onların hamısı tək bir kitab olmadı. Məni “kitab” maraqlandırır – kitab metaforası. Kitabı oxumaqda hardan başlamalı? İlk cümlə deyirlər, - gərək o qədər tutarlı olsun ki, səni ta sona qədər çəkib apara bilsin. Bizim kitablarda ilk cümlə yoxdu, daha doğrusu çatışmır, - əvəzində müəllif var, qorxunc, heybətli, sanki qalın bir meşənin içindən gəlib, çinində qoşalülə, başında qulaqlı papaq. Ov adamı. Yox, zarafatı burax deyirəm. Zarafat yeri deyil, eyş-işrət dəmidir, süzün badələrə, dolsun ləbaləb, qaldırın... bunu da içək bu dünyadan kitab oxumayıb gedənlərin sağlığına.

İlk cümlə yoxdur, onun olacağı yerdə müəllif kamali-ədəblə oturub bir sal qaya qaşında, tilovunu atıb dərin-dərin dəryaların dibinə. O ümidlə ki, tilovuna bir gün qızıl balıq düşə... Lap düşdü, balıq sənin yerinə roman yazası deyil ki... Məsələ heç bunda da deyil, məsələ bir az qəlizdir. Müasir dövrün ədəbiyyatı əslində bir az da zorlanmış ədəbiyyatdır. Şərqdən qərbə, şimaldan cənuba nə qədər söz oynadan şair var, amma onların yaddaşında Nəbati yoxdu. Hissi. Duyğunu... yaşamamış onu doğmaq, “istehsal” etmək istəyənlərin şeirləri düzü-dünyanı tutub... durduğum yerdəcə yol gedirdim, birdən... elə bil var gücüylə gedən maşında əyləc basıldı, yer-yerindən oyandı, qapı açıldı, misralar töküldü yerə, çürük qoz misalı...

Ya da belə: vur-çatdasın, qulaq deşən səs-küyün içində sükutun içinə düşdüm, gözümü açanda gördüm bir mağaradayam. Adını bilmədən yaşadığım hisləri “gördüm”, yazmaq istədim alınmadı. Bu sulara tilov düşməz dedilər. Kor-peşman geri qayıtdım. Yəni, biz... gözləmirik ki, bu şeir, bu misra, gəlib bizi haxlasın, özümüz onun başının üstünü kəsirik, cəllad kimi... Beşatılan götürüb, qulaqlı papaq qoyub mövzuları ovlayırıq, S.Vurğun demişkən, cavab gəldi güllələrdən, şair nə tez qocaldın sən... Nə gündəsən, nə gündə...

İlk cümləmiz yoxdu. Yazan adamlara tamaşa eləyirəm, bunlar mən biləni ağ kağızla baxışana oxşamırlar...

Aha...

REKLAM

Yazarın digər yazıları

Xəbər lenti

Xalq yazıçısını dəfn edən molla: “Onu məzara qoymağa bir qohumu, dostu tapılmadı” – Müsahibə
08:58 21 Sentyabr 2020
Məşhur meyxanaçı: "O işlə təkcə meyxanaçılar məşğul deyil ki" - Video
17:01 19 Sentyabr 2020
Rejissormuzun filmi Beynəlxalq Turizm Filmlər Festivalının qalibi oldu
15:51 19 Sentyabr 2020
Bitlz qrupu haqqında kitab çap olundu
14:41 19 Sentyabr 2020
Mənə möcüzə kimi görünən ədəbi hadisə - Elçin yazır...
13:30 19 Sentyabr 2020
Dörd min ildi dustağam - Adil Şirinin şeirləri
12:20 19 Sentyabr 2020
Dovlatovun heç yerdə çap olunmamış şeiri sərgiləndi
11:05 19 Sentyabr 2020
Respublika Uşaq kitabxanası yeni layihəsinin ilk mövzusunu Milli Musiqi Gününə həsr edib
09:59 19 Sentyabr 2020
Mətbəxdə cazibəsini itirən qadının dramı
09:00 19 Sentyabr 2020
Üzeyir Hacıbəyovun felyetonu: “Cin”
21:01 18 Sentyabr 2020
Açıq havada premyera oldu – İlk dəfə
19:01 18 Sentyabr 2020
Onlar "Ginnesin rekordlar kitabı"na daxil oldular - Fotolar
18:40 18 Sentyabr 2020
"Arşın mal alan" Bolqarıstan teatrında səhnəyə qoyuldu
18:00 18 Sentyabr 2020
Sarı camış - Kamal Abdulladan yeni hekayə
17:22 18 Sentyabr 2020
Azərbaycanın “Avroviziya-2021”də iştirakı təsdiqləndi
16:38 18 Sentyabr 2020
Üzeyir Hacıbəylinin xatirəsi anıldı
15:51 18 Sentyabr 2020
Dostunun qızıl saatını oğurlayan Vüqar, ərindən iyrənən Validə... – Səriyyə xala iş başında
15:10 18 Sentyabr 2020
“Qalatasaray”ın qələbəsinə sevinən kölə təfəkkürü – Sərdar yazır...
14:32 18 Sentyabr 2020
İntim görüntülərlə şantaj olunan qadın nə etməlidir?
13:39 18 Sentyabr 2020
Mədəniyyət Nazirliyi: "Fəxri adlara namizəd olanları müstəqil komissiya seçəcək"
13:10 18 Sentyabr 2020