Kulis.az Hədiyyə Şəfaqətin yeni şeirlərini təqdim edir.

Səhər

Uzaqlarda ağ duman sürünüb keçir

İki torpağı ayıran çayın üzündən,

Üfüqün ilk qızartısı sirri silib aparır

On dörd gecəlik ayın üzündən

Ağaclar budağından,

Quşlar qanadından oyanır

Küçəni süpürən narıncı paltarlı süpürgəçi

Hamının adından oyanıb…

Böyüdür ən xırda ləçəkləri Allahın gözündə

Yağışdan qalan damcılar

Uzanıb yuxuya gedib səkilərdəki gölməçələrdə

Axşam damlarda səs-küy salan damcılar…

Göyərçinlər eyni pəncərələrin qabağında

Dən gözləyir, çörək gözləyir

Həyətə atılmış kağız parçaları

Çıxıb getmək üçün külək gözləyir…

Adsız şeir

Çıxsa ürəyimdən ağrının oxu

Gecənin sehrinə qayıda bilsəm

Ən qalın qatlarda gizlənən qorxu

Deyir ki, mən səni oyada bilsəm

Bir də qayıtmazsan kahalarına…

Nədir uzaqlığın ən son nöqtəsi?

Bəlkə gözlərinin içindən baxan

İşıqsızlığındır,

Hədərdən-hədər?

Bəlkə əllərimin qırışlarının ən dərin yerində

Gizlənən kədər?

Mən dua oxuyum, sən sus yenə də,

Sən sus yağışların şırıltısında,

Sən sus zəmilərin xışıltısında,

Sən sus,

Nəğmələrin sətirlərində…

Sus, döyüşqabağı peşmançılıqla

Səni lənətləyən əsgərlərin də

Bir parça çörəyə sarı uzanıb

Vurulub quruyan barmaqların da

Sənə “sus!” deməyə çoxdan haqqı var..

Dağılan evlərin, yanan evlərin,

Çox əzizləndiyin otaqlarında

Kəsilib pıçıltı,

Yoxa çıxmısan,

Sən daha kimsən ki,

Qoca ixtiyar?..

Bir sahil qəsəbəsində…

Bir sahil qəsəbəsində

Dənizin maviliyə baxardım hər səhər

Ulduzlar bir-bir sönərdi

Külək çiçəkləri ayıldardı

Pəncərəmizin qabağından

Qatarlar gəldiyi yerə qayıdardı…

Günəş qarşı binanın tinindən görünəndə

İşığı içdiyim suyun üstündə oynayardı

Döşəmənin cırıltısı eşidilərdi yuxarıdan

Mətbəxdə çaydanımız qaynayardı…

Satıcı peyda olardı həyətdə

Gah göy-göyərti satardı, gah süd-qatıq

Hamı eyvandan boylanardı

Çoxu ərinərdi deyəsən aşağı düşməyə

İçi mən qarışıq

Bizim tənbəlliyimiz adamı gündəlik çörəyindən edirdi…

Gedirdi günlər, axıb gedirdi

Bir sahil qəsəbəsində…

Sonra biz axıb qarışdıq dünyanın başqa işlərinə,

Sonra çıxıb getdik evimizdən

Çıxıb getdik üstündə on dörd gecəlik ay görünəndə

Uşaq kimi sevindiyimiz dənizimizdən…

Bəlkə də insanlar balıq keçmişinə bağışlamalıdır

Gələcəyini…

Köhnə dəyirmanın qapısından asılan qıfıl

Damı çürümüş,

Divarı dağılıb tökülmüş dəyirmanın

Aşmamış çərçivəsindən yapışıb duran

Qapısı bağlıydı…

Arxının qurumasından otuz il keçib,

Şəlaləsinin kəsilməsindən qırx il,

Qırxıncı qapı kimi cəftəsindən qıfıl da asılıb bu dəyirmanın

Özünü sındırmır…

Başını da qaldırmır

ki, baxsın dünya nə qədər dəyişib

Xırman yerində təzə evlər tikilib,

Dəni tükənib bu kəndin

Hər gün şəhərdən gəlmə min dənə çörək satır

Dükanı bu kəndin…

• Sevgilisi həlak oldu, kirayədə yaşadı - Kianu Rivz niyə metrodan istifadə edir?
• Növbəti Ceyms Bond artıq seçilib - Qari Oldman yeni agent haqqında
• Ekskursiya - Orxan Həsəninin yeni hekayəsi