Kulis.az Yalçın İslamzadənin yeni yazısını təqdim edir.
Bazardan təhsil sektoruna gəlmiş bir yaramazla mübahisə edirdik. Bəzi etik prinsipləri qanmasına ümidsizcə nail olmağa çalışırdım. Guya mənə qarşı arqument irəli sürdü, "Heç bir yerə bir ildən artıq işləməmisən".
Bir çox iş yerində qısamüddətli işləyə bilmişəm, doğrudur. Həmişə çalışmışam ki, "Az aşım ağrımaz başım", "Palaza bürün, elnən sürün", "Sürüdən ayrılanı qurd qapar" kimi milli müdriklik prinsiplərimizi özümə rəhbər edim, bacarmamışam.
Azərbaycan iş mühiti olduqca qeyri-sağlamdır. İnsanların bir-birinə münasibətlərinə baxırsan, elə bil 31 Dekabrda "Hamımız Azərbaycanlıyıq!" şüarları paylaşanlar bunlar deyil.
Bir gün iş yerində intervülər aparılırdı, böyük bir Avropa şirkətinin burdakı nümayəndəliyi bir neçə işçi götürəcək idi. Məndən otağı bir neçə saatlığına onlara verməyimi xahiş etmişdilər. Mən də yır-yığış edib çıxmağa hazırlaşırdım. Namizədlərdən birini açıqca ələ saldılar, əyalət görkəmində, utanan-sıxılan bir xanım idi. "Rus dilini bilirsiniz?" sualına "Yox" deyəndə bunları gülmək tutdu. Xeyli ürəkdən güldülər, namizəd də pərt oldu. "Gedə bilərsiz" dedilər, hələ qapıdan çıxmamış başladılar qəhqəhələr atmağa, "Çuşkaya bax" deməyə.
Həsrət məllimə dedim ki, meyarlara cavab vermir, mədəni şəkildə sağollaşın. Niyə üzünə qarşı ələ salırsız? Utana-utana gəlib onsuz da, bütün mədəni cəsarətini yox edirsiniz. Mübahisə yarandı, yenə dedim ki, "Həsrət məllim, universitetlərdən birinin sabiq rektorunun oğlu olmaqdan başqa heç bir göstəriciniz yoxdur. Bu işə də atanızın əlaqələri sayəsində girmisiniz. Faktiki parazit həyat tərzi yaşayırsınız. Niyə? Çünki mərkəzə hesabat yazırsız ki, "Hərşey yaxşıdır", bunun əvəzinə isə yerli nümayəndəlikdən tələb edirsiz ki, hər axşam sizi yeməyə-gəzməyə aparsın". Bu qəbildən başqa sözlər.
Müdirə şikayət etdi, müdir də dedi ki, Həsrət məllimlə ehtiyatlı danışım, xətrinə dəyməyim. Mərkəzə yazsa ki, bunlardan iş görən olmaz, nümayəndəliyi məndən alacaqlar.
"Yaxşı, oldu, Həsrət məllimə sonsuz sayqılar izhar edərik" dedim, mövzu bağlandı.
Bir gün gördüm ki, Nizami müəllim möhkəm qanıqaradır. Nə olduğunu soruşdum, demədi, danışmaq istəmədi. Ofisdəkilərdən soruşdum, dedilər ki, müdirin işə qəbul etdiyi "yeni tanışı" Nizami müəllimə deyib ki, "Sən də masanı yığışdır burdan, mənim gedib-gəlməyimə mane olur".
Həmin masa ortada dururdu, üstünə layihələri sərib müştərilərlə müzakirə edirdilər. Bu yeni xanıma dedim ki, "Sizi bura kim nə üçün gətirib, hamı bilir, həddinizi aşmayın. Sizin işiniz axşamlar başlayır, gündüz növbəsində görəcəyiniz iş yoxdur".
Zəng elədi müdirrə, isterik halda, hıçqırıqlarla ki, bəs "qururumu incidirler burda". Müdir bahalı Mersedesinə minib tez ofisə gəldi, məni otağa çağırdı, qəzəbli şəkildə dedi ki,
- Sən nə vaxt ağzının danışığına fikir verəcəksən?
"Bir dəqiqə" dedim, ərizəni yazdım, masasının üstünə qoydum. Dedim ki, Nizami müəllim bu müəssisənin onurğa sütunudur, ləyaqətli insan, bilgə mühəndisdir, nümunəvi bir Azərbaycan kişisidir-kinolarda təsvir olunandan. Sizə ayıb olsun ki, elə bir insanı hardansa tutub gətirdiyiniz bir əxlaqsızın ayağına verirsiz.
Deyəsən, o iş yerində heç bir ilim tamam olmamışdı
Bizi Telegram-da izləyin
t.me/kulis_az
Bizi Instagram-da izləyin
Bizi TikTok-da izləyin
Bizi Facebook-da izləyin
Bizi X-da izləyin
