Bu gün ingilis ədəbiyyatında romantizm dövrünin ən əhəmiyyətli şairlərindən biri Persi Biş Şellinin doğum günüdür.
Kulis.az onun şeirlərini Mərcan Sofiyevanın tərcüməsində təqdim edir.
Payız
(Ağı)
Qürub edir isti günəş, dəli külək nalə çəkir,
Qurumuş budaqlar köks ötürür, solğun çiçəklərsə can üstədir.
Bir il də
Dünyada yatağa düşüb, ölüm döşəyində çırpınan zaman,
Xəzan yarpaqları kəfəni olur.
Yığılın, siz Aylar, yığılın gəlin
Noyabr başda dur, düz Maya qədər.
Matəm libasina bürünün yenə.
Qoşulun siz gedən qəm karvanına
Cəsədi buz kimi olan bu ilin,
Qəbrinə boylanan qəmli kölgətək, onun məzarıyla vidalaşın siz!
Buz kimi yağışlar sel kimi tökür, soxulcan torpaqda qıvrılıb qalır,
Çaylar məcrasından köpürüb-daşır, ildırım göylərdə tufan qoparıb
Ölən bu il üçün ağı söyləyir.
Qaranquş yuvasını çoxdan tərk edib, kərtənkələ səssiz yoxa çəkilib
Torpağın altında öz oyuğuna.
Yığılın, siz Aylar, yığılın gəlin,
Ağ, qara, boz rəngə bürünün gəlin!
Mələklər oxusun matəm şərqisin -
Qoşulun siz gedən qəm karvanına
Cəsədi buz kimi olan bu ilin,
Göz yaşı üstünə göz yaşı tökün, göyərsin qəbiri ölən bu ilin!
Ozimandias
(Qədim yunanlar Misir hökmdarı II Ramzesi bu cür adlandırırdılar)
Qədim ölkədən gələn bir səyyahı gördüm mən,
O dedi - "Uzaqlarda, dayanıbdır gövdəsiz, iki nəhəng daş sütun
Səhranın ortasında... Onların yanında, sonsuz qumsalda
Narazı baxışlarla paramparça bir sima, qərq olmuşdur qumlara,
Əsəbindən büzüşmüş dodaqlarla o yenə, can atır hökm etməyə,
Bu əsəri yaradan dahi heykəltəraşın ehtirası oxunur
Məhv olmuş bu aləmdə, yeganə xilas olan heykəlin simasında,
Can vermiş bu heykələ ürəyindən su içən o sehrli əllərlə;
Bu sözlər vaqe olur qədim bir daş lövhədə:
"Adım Ozimandiasdır. Mən Hökmdarlar Hökmdarıyam;
Bir bax Qüdrətimə, Əzəmətimə, bir də bu məyusluq hekayətinə!
Yalnız dağıntıdı göz işlədikcə. Dörd yanı məhv olmuş, hətta yox olmuş
Sonu görünməyən, ucsuz-bucaqsız, nəhəng bir Xaraba burda ucalmış
Yalnız, bu tənha səhra və saysız qum zərrəciyi uzanır sonsuzluğa".
