Bu gün fransız əsilli kanadalı yazlçı Anne Hebertin doğum günüdür.
Kulis.az onun "Kamouraska" romanından sitatları təqdim edir.
Ağlını itirmək budur məhz. Özünü bir röyaya qapdırmaq... Ona yer vermək, onun vəhşicəsinə və qatı şəkildə böyüməsinə imkan yaratmaq — ta ki səni sürütləyənə qədər...
***
Əllərimi bir-birinə vururam. Bu qüvvəni, bu enerji selini haradan alıram?)Ruhları qovmaq üçün. Qorxularımı dağıtmaq üçün. Yuxunu nizama salmaq üçün. Müəyyən bir tarazlığı qoruyub saxlamaq üçün...
***
Mənim sevgilim, mən buradayam. Kamouraskanın o körfəzində işini bitirənə qədər ömrüm boyu gözləyəcəyəm. Qana bulandığın əllərini yuyub yanıma qayıdana qədər.
***
Burada istədiyim kimi gizlənə bilirəm. Günlərlə elə gizlənə bilərəm ki, var olub-olmadığım bilinməz; hətta bunu özüm də yaxşı bilmərəm. Orada, yuxarıda özümə qapanıram. Oxuyuram, yatıram, yuxu görürəm. Heç tərpənmirəm də.
***
İlahi, məgər içimizdə heç nə heç vaxt silinib yoxa çıxmır? Elə hey heç nə olmamış kimi yaşayırıq, sonra qəfil ürəyimizin dərinliyindəki zəhər qalxıb səthə üzə çıxır.
***
Və indi gəlin hərəkətə gəlir. Ərinin qolundan yapışmış, karetə minən kiçik bir mexaniki kukla. Ağ ipək corabı, zərif ayaqqabısı...
***
İkimiz də eyni sərsəmlik içində birlikdəyik, eyni ağır iş üçün bir qoşquya qoşulmuşuq. Birlikdə sularda süzürük. Okeanın dibindən cüzi xəzinələrini qoparmaq üçün nəhəng torlarımız dibi qaşıyır. Dəlinin yaddaşı səhv etmədən midyə qabıqları kimi təfərrüatları da sürüyüb üstdə çıxarır.
***
Dünya qaydasındadır: Ölənlər — altda, yaşayanlar — üstdə...
