Yarım oldu yamalaq...

Yarım oldu yamalaq...
29 avqust 2014
# 10:43

Bütün gün danışır.

Səhər, axşam, günorta,

ev, bayır, bazar, bağça,

künc, qıraq- bucaq, orta demir,

danışır ki, danışır.

“Dünya dağılmaz ki, arada sussa!”

Amma, susmaz ki, susmaz..

Yasa gedirsən - danışır, toya gedirsən - danışır. Toya gedəndə yoxluqdan, evə gələndə toxluqdan gileylənir. Hələ qonşu masadakı Fatma xalanın boynundakı qızıl zəncirin halqalarını saymağını, qızları Aytənin ayaqqabısının timsah dərisi ilə Gültənin işləməli çantasının bər-bəzəyini süzdükdən sonra mənə atdığı o baxışdakı imaları demirəm. Sağ olmuş əlindəki tikələri elə didişdirir ki, elə bil toya gələn hər qadını bir-bir süfrəyə düzüb dişinə çəkir.

Evdən danışaraq yola salır, evdə danışaraq qarşılayır. Gün dəyişir, il dəyişir, vəziyyətimiz belə dəyişir, ancaq bu insanın danışmağı dəyişmir.

Üzündə hər zaman zəhrimar,

dilində giley, güzar.

Ağzını da açmağa qorxarsan ki, deyər “azzar!"

Oturtsan, dərdini soruşsan, bax onda susacaq.

Bu dəfə içindəkiləri səssiz- səssiz qusacaq.

Küləyin səsinə, günün istisinə, yağışın nəminə, qonşunun işığına danışır.

Yazın gəlişinə, payızın gedişinə, uşaqların ayaq səsinə danışır.

Ətrinin ətrinə, yorğanın içliyinə, armudun kalorisinə danışır.

Serialların vaxtına, Ferihanın gunahına, futbol verən kanallara danışır.

Qohumunun maşınına, hal-hazırkı yaşına, üzünün qırışına danışır.

Bıçağın itiliyinə, kreslonun yerinə, bananın əyrisinə danışır.

Metroda yer verməyənə: "ay uşaq, ay uşaq, cavan adamsan dur bir az da biz oturaq. Böyüyə hörmət etməyi öyrətməyiblər sənə?"

Məhəllədən iki dəfə keçənə: "Buralarda yaman gəzir, nəsə bir iş var bunun altında."

Üzünə gülümsəyənə: "Anana gül, atana gül, nəsil-nəcabətinə gül.

Mənim gülünəcək halım yoxdur." deyib danışır.

Arada nəsə söz deyirəm sonra lap peşman oluram. Deyirəm, kaş deməz olaydım. Başlayır yenə danışmağa. Danışır, danışır, danışır...

Evlənməzdən əvvəl dördcə dəfə üzünü görmüşdüm, o da ki yarım yamalaq.

Ağzından kəlbətinlə söz alırdım, səsini eşitməyə həsrət idim.

Danışanda da bir-iki kəlmə deyib, susurdu, dünya mənim olurdu.

İndi isə susmağına həsrət qalmışam.

Dedim evlənim bir yarım olsun,

Onda da yarım oldu yamalaq..

# 2158 dəfə oxunub

Oxşar xəbərlər

Neytral haldan yaranan insanlığın xülyası - Məhəmməd Kərimov

Neytral haldan yaranan insanlığın xülyası - Məhəmməd Kərimov

14:30 14 iyun 2024
Səkilərdə toqquşur baş-ayaq küt baxışlar - Xosrov Natil

Səkilərdə toqquşur baş-ayaq küt baxışlar - Xosrov Natil

11:30 23 may 2024
Məlikməmmədin nağılı - Aliyə Qədirovanın hekayəsi

Məlikməmmədin nağılı - Aliyə Qədirovanın hekayəsi

16:32 22 may 2024
Aş qonaqlığı - Xaliq Rəhimlinin hekayəsi

Aş qonaqlığı - Xaliq Rəhimlinin hekayəsi

12:00 21 may 2024
Azərbaycanda ilk qadın jurnalı - "İşıq"

Azərbaycanda ilk qadın jurnalı - "İşıq"

16:30 17 may 2024
Maria - Sabir Etibarlının hekayəsi

Maria - Sabir Etibarlının hekayəsi

16:48 30 aprel 2024
# # #