Kulis.Az Seyid Aynurun şeirlərini təqdim edir.

Xatırlayır sevgilisinin.....

Evin ortasında paslı vedrə,

ayaq üstə dayanmış papaqsız kişi-

bir əlində qarmaq.

hər gecə asır özünü,

inəyin boynuna bağlanmış çatıdan

Krişnanı arzulayan qadın.

Yağır evinə yağış,

deşir başını damcılar

xatırlayır qırçı sevgilisinin

“daha bir də çətin dama” deməsini,

anlayır yenə aldadıldığını.

Tökülür su,

Dolur vedrə

Hər musson mövsümü

Təkrarlanır olanlar.

Uşaqtək ağlamsınır hindli qadın

Çiynini çəkir yarıəfsanə ər,

Və can verir vedrədə ala balıq.

Hayku

Salxım söyüdlər,

Əl açan dilənçi qız

“Elmlər metrosu”.

***

Ağappaq əllər,

Eyvanda əriyən qar-

Yaz ayrılığı.

***

Su zambaqları,

Ümumxanada körpə

Lilli su, yağış

***

Bələnmiş körpə,

Yaylığa bükülü baş

Oyanmış miqren.

***

Sevgi oyunu,

Kürü qoyan balıqlar

Xəlbir gözlü duş.

***

Cırcıramalar,

Dilə gəlmiş vicdanım

Pozulmuş yuxu.

***

“Sən”-“O”:
Lal divarlar,
utandığından gözlərini yummuş çilçıraq,
bir fincan qəhvə-
içinə şəkər əvəzi gülüş qatılmış.
“Sən”-“O”:
Vanna otağının tərli kafelləri,
üzlü pərdələrin
gizlətməyə çalışdığını hayqıran vicdanlı pəncərələr,
doğulmayacaq körpə.
“Sən”-“Mən”,
“Ər”-“Arvad”:
orta statistik ailə olmağı bacarmayanlar.
Sevilməyən bədənlərdə əllərin yox,
yad gözlərin izi qalır.

***

Sevginin dilində çırtlamaq

divanda oturmaqla olmur

düş həyətə,

ətrafa bir bax!:

bəlkə, sənin tək

günə baxan tənha birisi var.

***

Qeyşasayağı

Sübh tezdən qarğalar,

pəncərəmə qonub

söz açdı xəyanətdən.

yenə səni yoldan çıxartdı

üzünü Qeyşasayağı kirşanlayan ay.

Mən isə inanmışdım

Zülmət gecələrin sadiqliyinə

Qapı cırıltısı,

Küləyin pıçıltıya bənzər

dedi-qodusu

Yenə oyuna saldın məni,

Sən ey yalan mələyi, Vilial!.

• Venesiya Karnavalının builki mövzusu qədim Olimpdir
• Həyatın hökmü - Knut Hamsunun hekayəsi
• "Onun qəhrəmanları iyrənmədən yaşaya bilmirlər..." - Bernhardla Dostoyevskini nə birləşdirirdi?