writer1

Aliyə

Məqalə sayı

976
clock13:23 calendar-gray 20 May 2014 view-gray1369 dəfə oxunub
view-gray1369 dəfə oxunub

Pul gələn tərəfə

Cəmiyyətdən qopuq teatr ildə bir neçə dəfə mətbuata gündəmə gəlir. Hər nə səbəblə olsa buna sevinmək lazımdı. Axır ki!

Amma çox vaxt bu səbəblər heç də səbəb olmur, daha çox illərlə yığılmış, sistem halına gəlmiş problemlərin fəsadları olur. Sənətkarların iki yarasının qaysağı tez-tez qopur: ad məsələsi və prezident təqaüdü.

Hər iki hadisə maddi möhtaclığın nəticəsidir. Teatr birbaşa Mədəniyyət Turizm Nazirliyindən asılı olan qurumdur . Əlbəttə, bu yerdə nazirlik görəvliləri qeyd edəcəklər ki, bu, tamamən belə deyil, teatrlar qismən təsərrüfat hesablı müəssisədir, yəni istəsələr əlavə qazanc əldə edə bilərlər və s. Amma əlbəttə, bunlar sözdür. Teatr kollektiv sənətdir və hər kəs, hər teatr özünü sistemin parçası hiss edir, ona görə də kənar bir təşəbbüs ağlının ucundan da keçmir. Onlar üçün işıq gələn tərəf bu sistemin içində azca fərqli həlqəyə çevrilmək, seçilmək, yəni ad almaq, mükafata düşməkdir.

Çünki maaşlar cüzidir, yaşayış minimumunu ödəmir. Hətta acınacaqlıdır. Bir aktyorla müsahibəyə “necəsiz, vəziyyət necədir” soraraq başlamışdım - adam “allaha şükür, pis deyil, 20 manat zvaniyadan gəlir, bu il təqaüdə düşmüşəm, 500 təqaüddən, yaşamaq olur” demişdi. Dilim ağzım bağlanmışdı, sonra nə sual verim bilməmişdim. Axı aktyor bilir ki, teatrın əvvəlki nüfuzu yoxdur, dövlət onu atsa, Evrovisionu sənət zirvəsi hesab edən, qlamurluğu ideologiyaya çevirən, “Adəmi adəm eləyən paradır” lozunqunu həqiqət kimi qəbul etmiş kütlə onu öpüb gözünün üstünə qoymayacaq. Kinoda da vəziyyət eynidir, kino bazarı yoxdur.

Ona görə də onun işıq gələn tərəfə - ada, təqaüdə sarı - getməkdən başqa çarəsi yoxdur. Şöhrət qazanmaq, diqqət mərkəzində olmaq hər aktyorun arzusudur, amma biz artıq arzudan yox, möhtaclıqdan danışırıq. Mətbuatda aktyorlar incik müsahibələr verirlər. Haqlıdırlar. Maddi cəhətdən olduqca çətindi. Verilənadların mənəvi tərəfinə qalanda... Məncə o adların həsrətini çəkməyə dəyməz. Bir düşünün. Bir vaxt şairlərə, aktyorlara Xalq Düşməni adı da verirdilər. Xalq Artisti, Xalq Yazıçısı kimi...

Paylaş

REKLAM

Yazarın digər yazıları

Xəbər lenti

“Doktor Jivaqo” hədsiz zəif əsərdir” – Brodskinin qeyri-adi müsahibəsi
21:01 23 Avqust 2019
Onlar 2019-da hamıdan çox qazandılar - Siyahı
19:00 23 Avqust 2019
Nəsiminin 650 illik yubileyinə həsr olunan xatirə pulu buraxılıb
18:24 23 Avqust 2019
Mirzə Cəlilin son cümlələri... - Mehman Qaraxanoğlu yazır
17:29 23 Avqust 2019
“İt gəzdirən xanım” tamaşası yenidən nümayiş olunacaq
16:37 23 Avqust 2019
Tələbəsinə aşiq olan, 20 Yanvarda adamları ölümdən qurtaran aktyor – Maraqlı faktlar
15:45 23 Avqust 2019
Oğru adlandırılan şair danışdı: “Olur belə şeylər"
15:07 23 Avqust 2019
Yaqub Zurufçu: “Ququşun “Ayrılıq" mahnısı seksual səslənir” – Müsahibə
14:58 23 Avqust 2019
İlqar Əlfioğlu yeni verilişdə - Anons
14:20 23 Avqust 2019
Şəhriyar Del Gerani: “Firudin Qurbansoy falıma baxdı...”
13:30 23 Avqust 2019
Mehriban Zeynalova erkən nikahlardan danışır: "Deyirlər, qadın adamın papağını yerə soxandır" - Müsahibə
12:40 23 Avqust 2019
İctimai nəqliyyat təcavüzkarları
11:50 23 Avqust 2019
Rasim Balayevin bağışlanmaz səhvi
11:15 23 Avqust 2019
Filmimiz beynəlxalq film festivalının qalibi oldu
10:36 23 Avqust 2019
Rasim Balayev: “Fərda, Elməddin, Müşviq meymunluğu sənətlə səhv salıblar” - Müsahibə
09:57 23 Avqust 2019
İran Oskara maraqlı bir filmlə qatılacaq: “Fəridənin sorağında”
09:36 23 Avqust 2019
Ərə getdiyi kişi bir il keçməmiş ölür – Bircənin Romanı
09:00 23 Avqust 2019
Elçibəyin oğlu: “Atamı çox qınamışam” - Müsahibə
21:01 22 Avqust 2019
Oğru şairlər: Yafəs Türksəs və başqaları...
19:04 22 Avqust 2019
“Manqurt” nümayiş ediləcək
16:02 22 Avqust 2019