writer1

Kənan Hacı

Məqalə sayı

193
clock11:35 calendar-gray 15 Avqust 2013 view-gray977 dəfə oxunub
view-gray977 dəfə oxunub

Nəcəfquluya niyə Nənəbaba deyirdilər?

Kənan Hacı yazır

Nənəbaba

Hər dəfə kəndə gedəndə dost-tanışdan soruşuram:

- Ölüb-itən olmayıb ki?

Və hər dəfə də qüssəli cavablar eşidirəm...

“Saranın oğlu Əbdül türmədə öldü”.

“Məşədinin qardaşını toy axşamında bıçaqladılar, yazığı xəstəxanaya çatdırınca yolda keçindi...”

“Həcini tanıyırdın da, Zərbəlinin qardaşı... Avariya düşdü, düz yolda maşını sürüşüb ağaca çırpılıb. Özü də evlərinə vur-tut əlli metr qalmış... Əcələ bax daa...”

Hər dəfə qohum-əqrəbadan zəng gələndə ürəyim qopur ki, görəsən kimin qapısında vay düşüb...

Allah saxlamışlar adamı ya xeyir iş olanda yada salırlar, ya da Əzrayıl gələndən-gələnə.

Amma çox vaxt telefon zəngi ölüm xəbərləriylə qulağımı sancır və içim göynəyir... Heminqueyin “Əcəl zəngi” romanının epiqrafını xatırlayırsınız?

“...hər insanın ölümü eləcə də mənim ömrümü qısaldır, çünki mən bəşəriyyətlə vəhdətdəyəm, ona görə kilsə zənginin harayını eşitsən, heç vaxt soruşma ki, kimdir dünyadan köçən? Sənsən dünyadan köçən”.

İlk dəfə bu cümlələri oxuyanda necə sarsıldığımı xatırlayıram. Başın yaşamağa qarışdığı bir vaxtda bu amansız həqiqət yumruq kimi sinənə dəyir. Başını qaldırıb dörd dövrənə nəzər salırsan və görürsən ki, gözünü açıb tanıdığın insanlar izsiz-tozsuz bu dünyadan köçünü çəkib gediblər... Və bu insanlar sənin keçmişindi. Daha onlar yoxdular... Güzgüyə baxırsan və görürsən ki, artıq qırışlar sənin də alnını biçib-töküb. Daha gənc deyilsən... İnkişaf geriyə doğrudur...

Nəcəfqulunun ölümünü eşidəndə möhkəm sarsıldım. Son vaxtlar möhkəm sınıxmışdı. Amma bu tezliklə öləcəyinə heç inanmazdım...

Onu kənddə heç kim adıyla çağırmırdı. Fiziki cəhətdən qüsurlu idi, bir gözü də çəp idi. Cəmi ikicə sözü (onu da çətinliklə) düz-əməlli tələffüz edə bilirdi. Nənə, baba. Bu səbəbdən hər kəsə ayama qoşmaqdan ötrü sinov gedən kənd camaatı onun da “qaşqa”sına bu adı yapışdırmışdılar: Nənəbaba.

Nənəbaba iş qabiliyyətinə malik deyildi deyin, onu elə bu kənd camaatı dolandırırdı. Kim görürdüsə, cibinə beşdən-üçdən basırdı. Qışda həmişə qaloş geyinirdi, yayda isə dabanları getmiş köhnə ayaqqabıyla kəndin tozlu yolunda dolaşırdı. Bir də görürdün ki, kimsə yüngülcə qoluna toxundu. Çönüb baxırdın ki, Nənəbabadı, həmişə olduğu kimi, boynunu büküb dayanıb, baş barmağını şəhadət barmağına sürtürdü. Yəni pul ver. Kimsə çiynini çəkib deyəndə ki, pul yoxdu, onda Nənəbaba əlini yelləyib deyirdi:

-Eee, aaala, aaala!...

Yəni elə həmişə ağlayırsan ki, pul yoxdur.

Nənəbaba pulu neynirdi ki? Yeməyini-içməyini evdə verirdilər, pul ona siqaret və araq üçün lazım idi.

Nənəbabanın “sezon”u bir də payız toylarında başlayırdı. Onda pulu çox olurdu və baxırdın ki, yerlə-göylə əlləşə-əlləşə gedir. Nənəbaba mağar toylarının yaraşığı idi. Elə ki, sərpayı onu hardansa tapıb sürüyə-sürüyə gətirib mağarın içinə itələyirdi, kənarda, künc-bucaqda dayanıb siqaret çəkən, arağın “kayf”ını tutan kənd cayılları bir anda içəri comalaşırdı. Hamı, uşaqdan-böyüyə Nənəbabanın tamaşasına dururdu. Musiqiçilər onunçün xüsusi hava başlayırdılar və hansı havadan hansı havaya keçmək lazım olduğunu da bilirdilər. Nənəbaba toyxanada akrobat cəldliyilə fırlanırdı və mağarın o başıyla bu başını ölçə-ölçə şövqlə oynayırdı. Onda Nənəbabanın kirli şalvarının cibləri pulla dolub-daşırdı. Belə axşamlarda Nənəbaba xoşbəxt olurdu.

Onu kəndin hər yerində görmək olardı. Harda hüzr məclisidi, harda toyaxşamıdı, kimin qırxı, ili nə vaxt veriləcək, Nənəbaba bütün bunları dəqiq bilirdi. Dəniz kənarındakı məşhur kababxanada yeyib-içənlər yaxınlıqda Nənəbabanı görüncə mütləq çağırıb yüz qram araq payını verirdilər və kababın yağlı tikəsindən seçib bir dilim çörəklə birgə onunçün qoyurdular ki, yesin. Nənəbabanın məmnun baxışlarını görəndə yedikləri canlarına yatırdı.

Həmişə Nənəbabanı görəndə cibinə pul basırdım, ona görə məni uzaqdan görüncə yanıma qaçırdı. Bu dəfə də gözü məni aldı. Möhkəm dilxor idim, içmək istəyirdim, cibişdanda da boşluq... Fikirləşdim ki, bu da bu yandan çıxdı...

Nənəbaba qırğı kimi başımın üstünü aldı. Məyus-məyus üzünə baxıb dedim:

-Bu dəfə yanında üzüqarayam...

Əlini boğazına aparıb çırtmaladı, belə edəndə bilirdim ki, vurmaq istəyir.

- Vallah, yoxumdu...- dedim.

Əsəbi şəkildə - eeee, - elədi,- yo eee! - Gördüm ki, qoluma girib məni kafeyə tərəf dartır. İşə düşdük də. Bunu necə başa salım ki, vəziyyət qəlizdi?

Bu vaxt gözləmədiyim bir hadisə baş verdi. Nənəbaba böyümüş və əsəbi gözləriylə üzümə baxa-baxa cibindən bir qom pul çıxarıb mənə göstərdi və əlini sinəsinə döyəclədi. Əl hərəkətləriylə başa saldı ki, pulu var, sadəcə, mənimlə yeyib-içmək istəyir.

Dünyanın işinə bax... Qəsəbənin şəhərə gedən yolunun kənarında dayanıb düşünürdüm ki, bir Allah bəndəsi tapılmır, oturub onunla dərdləşəsən... Hm, bu da Allah bəndəsi!

Nənəbaba mənə qonaqlıq verirdi və mən onun dediyi anlaşılmaz sözləri sağlıq kimi qəbul edib içirdim... Onun üzündən cibi dolu vaxtlarda olduğu kimi, xoşbəxtlik yağırdı. Arada kababı dişinə çəkə-çəkə çəp nəzərləriylə üzümə baxıb gülürdü.

- Nənəbaba, beş günlük dünyadı, ye-iç, kef elə!- dedim.

- Əəəəə, - Nənəbaba başıyla mənim “düşük fəlsəfə”mi təsdiqlədi və stəkanıma yüz süzdü.

O vaxtdan bir daha Nənəbabanı görmədim. O gün uşaqlıq dostum Sahiblə doğmaların məzarını ziyarətə getmişdim. Qəbiristanlığın cığırına düşüb gedirdim, təzə qəbirlərdən biri diqqətimi çəkdi, ayaq saxladım. Qəbrin ölçüsü çox kiçik idi, düşündüm ki, burda yatan yəqin uşaq olar.

Sahib: - Nənəbabanın qəbridi, -dedi.

Nənəbaba bu fani dünyada uşaq ömrü yaşadı, heç vaxt böyümədi...

REKLAM

Yazarın digər yazıları

Xəbər lenti

Türk aktrisası vəfat etdi
18:30 13 Avqust 2020
Azərbaycanda əcnəbi serialların yayımı bərpa olundu
17:57 13 Avqust 2020
Məşhur rejissorların ürəyində qalan 5 film - Çəkmək istəyirdilər, alınmadı...
17:02 13 Avqust 2020
"Avatar-2" filminin çəkiliş meydançasından fotolar
16:28 13 Avqust 2020
Xalq rəssamı vəfat etdi
15:09 13 Avqust 2020
Nazirlikdən gedənlər və gələnlər – Sərdar Amin yazır...
14:11 13 Avqust 2020
Mədəniyyət Nazirliyinin aparat rəhbəri vəzifəsindən azad olundu
13:24 13 Avqust 2020
Mahnılarını Niyaməddin Musayev oğurladı, rayonu işğal olunanda beyninə qan sızıb öldü – Bu gözəl musiqilərin müəllifini siz də tanıyın
13:19 13 Avqust 2020
Mühacirətdə olan yazıçı vəfat etdi
12:34 13 Avqust 2020
Sərdarın atası və əlləri
11:52 13 Avqust 2020
Bizə əl atan qoca müəllim
11:07 13 Avqust 2020
Britaniyalı jurnalistin Xocalıdan yazdığı ssenariyə film çəkildi
10:43 13 Avqust 2020
"Qarabağ hekayələri" özbək dilində nəşr olundu
10:04 13 Avqust 2020
Stalin Rəsulzadəni bu yolla qaçırdı, Səməd Vurğun yaralıları apardı – Ayxan Ayvazın reportajı
09:00 13 Avqust 2020
Türkiyəli şair vəfat etdi
18:30 12 Avqust 2020
Məhəllə futbolu - Hekayə
17:58 12 Avqust 2020
Özündən 25 yaş kiçik qadınla evləndi, yoldaşının ikinci əri bütün şəkillərini yandırdı, məzarı hələ də bilinmir – Nəsibə Zeynalovanın atasının dramatik həyatı
17:04 12 Avqust 2020
Məşhur "20th Century Fox" fəaliyyətini sona çatdırır
16:14 12 Avqust 2020
İtaliyada vəfat edən müğənnimizin nəşi vətənə gətiriləcək? - Açıqlama
15:30 12 Avqust 2020
Səfər Alışarlının "İşıq" hekayəsi
14:42 12 Avqust 2020