writer1

Mirmehdi Ağaoğlu

Məqalə sayı

543
clock08:45 calendar-gray 05 Avqust 2013 view-gray2743 dəfə oxunub
view-gray2743 dəfə oxunub

Tanımadığın qadın səndən uşaq istəyəndə

Bir neçə il əvvəl belə bir fikir yayılmışdı:Markes Azərbaycanda yaşayasaydı gündə bir əsər yazardı.

Səbəb çox sadə idi. Çünki Azərbaycanda o qədər absurd, qələmə gələn, sosial problemlərdən doğan bədbəxt hadisələr baş verir ki, kiçicik yazıçı bacarığı olan bir adam belə bu mövzulardan gözəl bədii əsərlər yarada bilər.

Bu fikirdən bir neçə il keçib. Bəs istedadlı nəsr əsərləri necə yaranıbmı? Nəticələr kitab vitrinlərindəndi. Məncə nümunələr barmaqla sayıla biləcək qədərdi.

Elə Frans Höhlerin ”Qapı döyülür” romanını da bu niyyətlə oxudum? Görəsən müasir dünyada yazıçılar nə yazırlar, nədən yazırlar?

Frans Höhler müasir İsveçrə ədəbiyyatının ən tanınmış yazarlarından biridir. 1943-cü ildə anadan olub. Bu günə qədər çoxsaylı romanlar, hekayələr, uşaq kitabları və pyeslər yazıb. Arada film də çəkib. Ən məşhur sayılan “Totemügerli” əsərində nağıl qəhrəmanının sərgüzəştləri təsvir olunub.

“Qapı döyülür” romanının qəhrəmanı Manuel Ritter loru dildə desək lor (burun-qulaq) həkimidir.

O, yaxşı təhsil almışdı. Arzusu öz peşəsində layiqli bir səviyyəyə çatmaq və ailə səadətinə qovuşmaqdır. Demək olar ki, arzuladıqlarının ikisinə də nail oldu.

Sevdiyi, ailə qurduğu qadın var. Ondan iki uşağı da olub. Ailəsinə və işinə aludə olan Ritter Yuliyanı tanıyandan sonra heç bir qadınla yaxınlıq etməyib. Heç bu barədə düşünmür də.

Və günlərin bir günü qəfildən bir qadın peyda olaraq ondan uşaq sahibi olmağı arzuladığını deyir. Başqa heç nə, uşağa qalandan sonra qadın onunla heç vaxt əlaqə saxlamayacaq.

Ritter etiraz edir. Kim qadın cilvəsi qarşısında tap gətirər ki? Naməlum xanımın əlləri boynunda gəzən kimi bədəni alovlanır və bu ehtiraslı qadını qucağına alaraq iş otağına keçir.

Bir il sonra Manuel qucağında körpə qız uşağı tutmuş həmin qadının şəkli olan açıqca alır. Bundan sonra bir daha qızı haqda məlumat almır.

Belə bir hadisə başqa adamın həyatında baş versəydi, sevincindən bu bəxtəvərliyi dostları ilə bölüşərdilər. O isə utandığından bu barədə heç kəsə demir. Hətta bunu arvadına söyləməyi özünə mənəvi borc bilir: “Fəqət bu da var idi ki, Manuel yad bir qadınla qoruyucu vasitə olmadan əlaqəyə girmişdi və bu əlaqə nəticəsində hər-hansı bir zöhrəvi xəstəliyə tutula bilərdi. Elə olan halda bunu mütləq arvadına etiraf etməliydi.”

Bütün ömrü boyu o qızın bir gün qapını döyəcəyindən təşvişə düşən Manuel qəribə xəstəliyə də düçar olur. Qulağında səslər peyda olur, ona həmişə elə gəlir ki, qapı döyülür.

Bir gün doğurdan da qapı döyülür. Bu odur. Maunelin heç vaxt xəbər tutmadığı və bu uşağın əmələ gəlməsində sadəcə olaraq sperma bankı və ya “kəl” rolunu oynadığı uşağı Manuela qapıdadır.

Əsər belə sonluqla bitir: Avtomobil qəzasına düşmüş Manuel ayılandan sonra ailəsinə deyir ki, mən mütləq danışmalıyam.

Vəssəlam. Heç bir dərin dram yox, konflikt yox. Cəmi 96 səhifəlik bir roman.

Olduqca süni, qeyri-təbii təsir bağışlayır. Yahu, bu cür də roman mövzusu olarmı? Müəllif baş qəhrəmanın həyatına başqa bir qadını da sanki süni bir yolla pərçim edib. Elə bil, Manuelin ömür boyu bir dərdi olmayıb, oturub qızının nə vaxtsa qapını döyəcəyini gözləyib.

Belə də roman olarmı? Bu nə farsdı, bu nə avantüradı, demək istəyirsən. Amma birdən yadına düşür; bu ki, İsveçrə romanıdır.

Dünyanın ən sakit ölkələrindən biri. Sosial həyatın olduqca yüksək səviyyədə təmin olunduğu ölkələrdən biri. İnsanların ən konfortlu həyat yaşadığı ölkələrdən biri.

Burada insanlar problem əlindən qaçmaq üçün deyil, yüksək dərəcəli kapitalist həyatının gətirdiyi tənhalıq mərəzindən qurtulmaq üçün intihar edirlər.

Bu ölkənin kişiləri işləmək üçün Rusiyaya gedib, orada saysız-hesabsız törəmələr qoyub gəlmirlər (və bu onları heç vaxt narahat etmir).

Bu ölkədə arvad işləmək istədiyinə görə ər onu bıçaqlamır.

Bu ölkədə qız onu sevdiyinə ərə verməyəcəklərinə görə intihar etmir.

Bu ölkədə oğlan sevdiyi ilə nişanlanmağa pul tapmadığına görə özünə qəsd eləmir.

Bu ölkədə abituriyent kitabça almağa 1 manata tapa bilmədiyi üçün özünü asmır.

Bu ölkədə ər-arvad dalaşanda kişi qəzəblənib arvadı baltalamır.

Bu cür həyat dramlarından yoxsul bir ölkənin romanlarından da dərin psixoloji, sosial konfliktlər, sarsıdıcı ailə dramları gözləmək də yersiz olardı.

Hans Xristian Anderson deyirdi: “Həyatın özünün yaratdığı nağıllardan yaxşısı yoxdur”. Qoca nağılbaz haqlıymış. İsveçrə həyatı ancaq belə bir nağıl uydura bilərdi.

Paylaş

REKLAM

Yazarın digər yazıları

Xəbər lenti

Mübariz Örənin Fransada romanı çıxır
14:32 17 Noyabr 2019
Fikrət Sadıqın oğlu: “Atama görə davalara düşürdüm” – Müsahibə
17:30 16 Noyabr 2019
Rusiyada rəssamımızın sərgisi açılıb
16:12 16 Noyabr 2019
Mikayıl Müşfiqin xatirəsinə həsr olunan tamaşa
15:11 16 Noyabr 2019
Oğluna bacısı qızını alan ananın faciəsi - Hekayə
14:00 16 Noyabr 2019
TEAS Press Nəşriyyat Evinin 5 yaşı tamam olur
13:29 16 Noyabr 2019
Bizdə seks inqilabı olarsa...
12:25 16 Noyabr 2019
Azərbaycanlı ilahiyyatçı: "Quranda baş örtüyü yoxdur"
11:32 16 Noyabr 2019
Elçin Əlibəyli TV-dən getdi
10:47 16 Noyabr 2019
Noyabr ayı üçün ən çox gözlənilən filmlər
10:12 16 Noyabr 2019
Siyasətə görə atası ilə düşmən olan jurnalist - Sevda Sultanova yazır...
09:00 16 Noyabr 2019
Salam Qədirzadənin oğlu: “Atamın adından istifadə eləməyi xoşlamıram” – Müsahibə
21:00 15 Noyabr 2019
Pantomima teatrı dekabrda - Afişa
18:40 15 Noyabr 2019
Məşhur ifaçı Bakıda konsert verəcək
18:01 15 Noyabr 2019
Dünya şöhrətli musiqiçi: “Vikinqlərin vətəni Azərbaycandır”
17:30 15 Noyabr 2019
Bakıda Milli Qəhrəmanın heykəlinin açılışı olub
16:51 15 Noyabr 2019
Müğənnilər deputata cavab verdi: “Getsin, kasıb-kusuba əl tutsun”
16:20 15 Noyabr 2019
Mir Cəlal adına hekayə müsabiqəsinə start verildi
15:38 15 Noyabr 2019
Üzü günə qalan evlər - Tanımadığımız şairdən seçmə şeirlər
15:01 15 Noyabr 2019
Rəfael və Coşqun "Şabaş"a görə qadın paltarı geyindi
14:20 15 Noyabr 2019