Sevgi...

... Yaşanmayanda

çıxammır yorğan-döşəkdən qırağa.

Bir atımdan, uzaqbaşı

bir gecədən sonra

yetir sona.

Təzyiqi az olur,

qalxammır, vura bilmir başa,

qurtarır

qurşaqdan aşağıda...

Sevdaya mesaj

Xatırlamaqçün, gərək yox,

yaddaşı eşələməyə,

sözləri sökməyə, yığmağa,

sözlərə sökülməyə, yığılmağa.

Onsuz da bir-birini

unutmaq imkanı, vaxtı

verilməyib, ayrılmayıb,

unuda bilməkçün o qədər

uzun ömür yazılmayıb

adamlara burda.

“Unutdum” deyənə inanma.

“Unutdum” demək burda

unuda bilməyənlərə ən yüngül təsəllidi.

Sərxoş şairin gecə uydurmalarından biridi,

ona yıxılmayan qadından

qisas almaq istəyidi.

(özü də varaqda, qələmlə)...

Əslində, bura yaddaşı olanların,

xatırlayanların gizlinidi,

anılarsız yaşaya bilməyənlərin

sürgün yeridi.

Üç gecə

Desəm, yer dəyişib yerini,

bir az gəlib qabağa,

küçə də itirib səmtini,

dirənib başqa dalana...

Desəm bu qapı da

dünən burda yox, soldaydı,

qucağıuşaqlı bu yumru gəlin

anasının qucağında uşağıydı,

o tay bu taydaydı –

çox olmaz?

Desəm, özümdən əvvəl doğulmuşam,

yaşca çox böyüyəm sözümdən...

Desəm, səni doğulmamışdan qabaq da

tanıyırdım, əzbər bilirdim kəlmə-kəlmə...

Desəm, biz BİZ olmamışdan

öncə də olmuşuq,

tamam ayrı şəkildə,

yaşamışıq başqa qaydalarla,

kölgələr aləmində -

çox olmaz?

Desəm, sevmək də işdi,

ancaq əllə görülən

işlərdən fərqli,

daha qəmli, daha önəmli...

Desəm, qadınlar sevilməkdən başqa

ayrı bir işə yaramırlar -

çox olmaz?

Film-dəhşət

Bir-birimizə qarışdıq,

itirdik günü, ayı...

Axır, bizi birləşdirdi

bu müqəddəs çarpayı.

Bütövləşib bir can olduq,

sığışdıq bu yatağa.

Sevgi şeirləri yazdıq

altımızdakı ağa...

Səni göylərdən düşürüb

öz yerinə qaytardım...

Beləcənə, xırda-xırda

səni yeyib qurtardım.

• "Sözün devalvasiyaya uğradığı çağdaş dövrdə..." - Rafiq Həşimov
• Bakı Dövlət Sirki “Səmaya yüksələnlər”i təqdim edəcək
• Cəmilənin küləyi - Alber Kamünün essesi