news-inner
clock17:04 calendar-gray 20 Fevral 2020 view-gray2551 dəfə oxunub
view-gray2551 dəfə oxunub

Albalı ağacı - Hekayə

Kulis.az Günel Natiqin “Albalı ağacı” hekayəsini təqdim edir.

Biz tərəfdə ilin 9 ayı qış keçir. Bir də baxırdın aprel ayının ortasında qar yağdı. Ona görə də ömür-billah zəhləm gedib soyuqdan. İl ərzində təbiətin ağ vaxtını yaşıl vaxtından çox görürdüm. Qışın sonunda günləri dənə-dənə sayıb yazı gətirərdim. May ayının sonuna qədər küçələrin kənarında qar topalarının əriməyib qaldığı olurdu. Pəncərədən görünən dağın ətəyindəki qarları gözlərimlə əridirdim. Hər səhər durub, bu gün nə qədər əridi - deyə baxırdım. Elə bilirdim qar təmiz əriyib qurtarmasa yaz gəlmiş hesab olunmur. “Aha, sabah da belə günəş olsa daha yerdə qar qalmayacaq” - deyə düşünəndə bir də görürdün ki, səhər qar yağdı, hər tərəf yenidən ağappaq oldu.

Həyətimizdə bir albalı ağacı varıydı. Yaz gəlib ilk çiçəyi açanda hamıdan birinci sevinirdim. Çox da hündür olmayan, hələ də gözümün qabağında olan əyri bir budağı vardı, onun üstündə özümə yer eləmişdim, sonradan elə vərdiş qalmışdı ki, lap böyük qız olanda da kitabı götürüb gedib üstündə oturardım. Bilmirəm, hündürdə olmaqdanmı xoşum gəlirdi, ya ağacda olmaqdan, qarışqalar hər yerimi basana qədər düşmürdüm üstündən. Ağacın tumurcuqları da mənlə birlikdə böyüyürdü, çiçəkləri gözümün qabağında açırdı. Nə vaxt ki, anam ağaca baxıb deyirdi, “yaxşı çiçək açıb, dolu tökməsə”, onda ürəyimə vəsvəsə düşürdü. Elə bil, bu cümlənin ağızdan çıxdısa gerçəkləşmək kimi bir qüvvəsi var idi, hər nə qədər özümə etiraf etməsəm də, hər günü dolu yağacağı qorxusu ilə yaşayırdım, hər dolu yağmadığı gün, bu gün də yağmadı - deyib sevinirdim, amma gec-tez onsuz da, yağardı dolu. Həm də elə yağırdı ki, pəncərədən vişnənin çiçəklərini necə tökməyinə baxanda, o doluları özümə dəymiş kimi hiss edirdim. Onda bilsəm də ki, bu artıq sondur, bu yayda da vişnə gətirməyəcək, yenə də içimdən kor ümidi silə bilmirdim. Hansı ki, məni dolu kəsən kimi vişnənin yanına qaçırdıb, “tez kəsdi əşi, o qədər də tökülməyib” dedirdirdi.

Anam deyirdi ki, axırıncı dəfə bacım doğulduğu il gətiribmiş. Vişnə desən, turş bir şey idi, bəlkə də yetişsə heç 3-5 dənədən çox yeməzdim. Amma ki, elə həvəslə gözləyirdim ki, elə bil istədiyim təkcə onu üstü dolu meyvə ilə görmək idi.

Yayın ortası gələndə vişnənin üstündə gözlə sayılacaq qədər zaval dəymiş, vişnədən başqa hər şeyə oxşayan meyvə olardı. Oları da ki, quşlar didikləyib aparardılar...

Sora böyüdükcə daha nə o albalıdan vişnə gözlədim, nə də yazları dolu yağma qorxusuyla keçirdim. Onsuz da, belə iqlimi olan yerdə vişnə yetişməyini gözləməyin mənasız olduğunu da anladım. Amma nə qədər vaxt keçsə də, nə qədər də böyüyüb böyük qız olsam da, nə isə bir şeyi həvəslə gözləyəndə, ürəkdən istəyəndə nə içimdən “dolu yağacaq” qorxusunu silə bildim, nə də “vişnə gətirəcək” kor ümidini. Mən albalı ağacını unutmuşdum, çoxdan unutmuşdum, amma sanki onun ümidsiz hekayəsi, hər dolu yağanda keçirdiyim məyusluq hissi bir parçama çevrilib, xarakterimin dərinlərinə həkk olunub mənimlə qalmışdı. Hansı ki, nə isə bir şeyə əl uzatmaq istəyəndə onun məşum sonuna işarə edib əllərimi geri çəkdirirdi. Sanki mən o vişnə ağacının tumurcuqlarına, çiçəklərinə sevgi bəsləmək üçün var idim, vişnələrini görə bilmək üçün yox.

Deyəsən, o vişnə ağacı sonradan qurudu, qolunu-budaqlarını kəsdik, amma ruhuma elə bir şey ötürdü ki, onu ordan silib təmizləmək sonradan bəlkə illərimi alan mübarizəyə səbəb olacaqdı...

Görüntünün olası içeriği: Günel Natiq, gülümsüyor, şapka ve yakın çekim

news-inner-user

16818 məqalə

Oxşar xəbərlər

Xəbər lenti

Nizami kino Mərkəzi Mel Gibsonun filmlərindən imtina etdi
16:32 27 Oktyabr 2020
Musiqili Teatrın əməkdaşları əsgərlərə məktub yazdı
16:19 27 Oktyabr 2020
Azərbaycanlı bəstəkarın “Xocalıya” əsəri təqdim olundu
15:39 27 Oktyabr 2020
Seymur Baycan üçün küçədə ağlayan qız - Fəridə yazır...
15:01 27 Oktyabr 2020
“Zəng” tamaşası onlayn göstəriləcək
14:15 27 Oktyabr 2020
Rövşən Lənkəranski haqqında kitab nəşr olundu
13:39 27 Oktyabr 2020
Qarabağa savaşa gələn Anna Akopyana bir-iki məsləhət
13:03 27 Oktyabr 2020
Bağırov ona aşiq oldu, həyatını zindana çevirdi: Güllələnən ilk qadın pianoçumuz
12:10 27 Oktyabr 2020
Ey Milli Qəhrəmanım! – Ali Baş Komandana şeir yazıldı
11:30 27 Oktyabr 2020
Dostum koronavirusa necə yoluxdu? - Ayxan Ayvaz yazır
10:49 27 Oktyabr 2020
Prustun heç yerdə yayımlanmayan hekayələri nəşr olunacaq
10:20 27 Oktyabr 2020
Şeytanın saçından bərk yapış - Yeni hekayə
09:00 27 Oktyabr 2020
41 ölkə “Eurovision-2021”də iştirakını təsdiqləyib
18:53 26 Oktyabr 2020
Səyyad Aranın romanı Türkiyədə çap olundu
18:15 26 Oktyabr 2020
Özündən 30 yaş kiçik tələbəsinə aşiq oldu, 4 dəfə evləndi, övladını vəhşicəsinə qətlə yetirdilər – Məşhur diktordan maraqlı faktlar
17:35 26 Oktyabr 2020
Xalq yazıçısının dünya yazıçılarına müraciəti əcnəbi mediada - Fotolar
16:56 26 Oktyabr 2020
Tanınmış rejissorun kitabı ilk dəfə Azərbaycan dilində
16:11 26 Oktyabr 2020
Gilasdan da yeyin, cənab Makron – Sərdar Amin yazır...
15:30 26 Oktyabr 2020
Maestro Ceyhun: “Köçüb Qubadlıda yaşayacam”
14:37 26 Oktyabr 2020
“Qızım orduya yazılıb” - Qubadlı yazarları qələbə sevincini bölüşür
13:50 26 Oktyabr 2020