writer1

Şərif Ağayar

Məqalə sayı

516
clock12:03 calendar-gray 11 Sentyabr 2019 view-gray1636 dəfə oxunub
view-gray1636 dəfə oxunub

32 ilin darağı, quyruqlu erməni arvadı və neandertal idmançı

Kulis.az Şərif Ağayarın “Üç miniatür” yazısını təqdim edir.

O gün iyirmi illik tanışımla təsadüfən bir məclisə düşdük. Sizə deyim, iyirmi il xeyli zamanmış. Bir çox vacib nüansları güc-bəla xatırladım. Xatırladım deyəndə, yaddaşımın qara dəliyindən həmin bu qaraşın, balacaboy tanışımın hesabına çətinliklə dartıb çıxardım. Dartıb çıxaran kimi başladıq şirin-şirin danışmağa. Xeyli danışdıq. Saatlarla. Qalxıb sağollaşanda qəfil tanışımın döş cibindəki bozumtul tel darağı diqqətimi çəkdi. Elə bil yanbızıma iynə batırdılar. Diksindim. Bu darağı 80-ci illərdən tanıyırdım. Bu qaraşın, balacaboy tanışımdan da, hardasa on il əvvəldən. Uşaq olduğum vaxtlardan. Dovşan rəngində, xəfif ala-bula, dişlərinin yarısı sıx, yarısı nisbətən seyrək düzülmüş bu darağı o zamanlar ən “bərkgedən” oğlanlar eynən bax bu cür döş ciblərində gəzdirirdilər.

Özümdən asılı olmadan dedim:

“Bu nədi belə?”

Tanışım darağa baxıb elə ürəkdən güldü ki, dedim, bu əndrabadi gülüş səhərəcən bu adamın üzündən çəkilməyəcək. Darağı çıxarıb işığa tutanda da üz cizgiləri dəyişməmişdi:

“1987-ci ildən cibimdə gəzdirirəm!”

Allah-Allah! Adam 32 il bir tel darağını cibində niyə gəzdirsin axı? Özü də kəşməkeşli bir 32 ildə; SSRİ boyda ölkə dağılıb, 6 rayon itirmişik, üç dəfə hakimiyyət dəyişib, kosmosa raket buraxmışıq. Bilmədim, qaraşın, balacaboy tanışımın bu qəribə xatirəsinə gülüm, yoxsa ağlayım. Amma o an kövrəldim nədənsə. Birdən tanışım dirəşdi ki, saçını dara bu daraqla, dara, dara gör, indi belə daraqlar var?

Slip of the Tongue, 2004, from David Bate's Bungled Memory Series is on show as part of 'Quiet Moments: Contemporary poetic photography' at Fremantle Arts Centre.

Etiraz etdim. Gigiyenik mədəniyyətə zidd olan bu hərəkəti qəbul eləmək istəmədim və elə etiraz edə-edə düşündüm ki, əcəba, indi niyə adamların cibində tel darağı olmur? Onlar tellərini daramırlar, bəlkə? Bəlkə indiki saç düzmünün darağa ehtiyacı yoxdur? Tamam, saatı anladıq, ona görə vurmurlar ki, mobil telefonda və şəhərin dörd bir yanında saatlar var. Bəs tel darağı harda var ki, onu gəzdirməyə ehtiyac duymuruq?

“Dara! Dara!” - tanışımın əl çəkməyəcəyini görüb darağı səliqə ilə bir dəfə başıma çəkdim; dərimin uşaqlıq yaddaşı oyandı! Hətta inanmayacaqsınız, bu otuz ildə itirdiyim saçların xatirəsi sızıldadı.

***

Yazıçı Pərviz Cəbrayıl yenicə çapdan çıxan “Məryəm surəsi” romanında yazır ki, müsəlman uşaqlar erməni Janna arvadın dalınca düşüb “Sünni gəldi, sünni gəldi!” deyə qışqırır, onun tumanını qaldırıb quyruğuna baxmaq istəyirdilər. Zaman keçdi, uşaqlar böyüdükcə anladılar ki, Janna sünni yox, ermənidir və quyruğu-zadı yoxdur.

İcazənizlə mən hörmətli yazıçımızın bu fikrini bir az da inkişaf etdirmək istəyirəm. Məncə, Janna doğrudan da erməni yox sünni imiş və onun doğrudan da quyruğu varmış. Uşaqlar tumanının altını elə-belə yoxlamırmışlar. Sadəcə, zaman keçdikcə, Janna adamların gözündə bir-bir sünnidən erməniyə çevrilib, quyruğu da tədricən əriyib gedib.

Image result for azap fotografları

Jannanın sünni olduğuna inandığın qədər o sünnidir, quyruğuna əmin olduğun qədər quyruqludur. Sən əmin olanda ki, yox, belə deyil, Janna ermənidir və quyruğu yoxdur, demək o cürdür. Bir DNT analizi verib elmin məntiqini ortaya qoysaq, ola bilər, Jannanın bioloji atasının qonşuluqda yaşayan sünni müsəlman olduğunu öyrənərik. O zaman Janna təzədən çevrilib quyruqlusünni olacaq.

Bəşəriyyətin uydurduğu və inandığıbütün həqiqətlər Jannanın quyruğuqədər yalan və onun qədər gerçəkdir: azadlıq da, demokratiya da, insan haqları da, bədii əsərlər də, qərb və şərq mifləri də...

Biz hər zaman bildiyimiz, əmin olduğumuz və inandığımız qədərik.

***

Səhər-səhər Səməd Vurğun bağında qulaqlıq taxmış şortikli bir idmançı böyrümdən yel kimi keçdi. Mən onu görə bildiyimiki-üç saniyədə eynəyimi sazlayıb zahiri görkəmini ələkdən keçirməyə imkan tapdım (Bu da insan azadlığına bir cür təcavüzdür – Ş.A.)

Ayaqları əyilmiş, qolları uzanmış, qulaqları ətlənmiş, burnu sınmış, başı balacalaşmışdı. İdman onu homo sapiensdən neandertala çevirmişdi. Qulaqları kimi beyni də ətraf aləmə qapalı idi. Yalınız gözləri mübhəm bir dərinlikdə laqeyd-laqeyd işarırdı. Ayağının altında qalsam hiss eləməzdi yəqin. Bircə anlıq onun gözləri ilə baxmaq istədim ətrafa: parka, adamlara, Milli Məclisə, Qarabağa, Azərbaycana, dünyaya...

Və elə ordaca maraqlı br fikir gəldi ağlıma. Sizinlə paylaşıram, amma xahiş edirəm mənə gülməyin:

Ruhu və bədəni idmanın qulluqçusuna çevirəndə adam eybəcərləşir - idman ruhun və bədənin qulluğunda duranda adam gözəlləşir!

Necə dedim?

REKLAM

Yazarın digər yazıları

Xəbər lenti

Mirzə Ələkbər Sabirin ilk və son müsahibəsi: “Başda o böyükdür, yaşda mən”
16:27 30 May 2020
“Ələddin” tamaşası "Youtube"da nümayiş ediləcək
15:31 30 May 2020
Aysel Əlizadə feminist kitab yazdı: "Qızlar ağlamaz"
14:39 30 May 2020
Cani rollarının ən məşhur ifaçısı öldü
13:37 30 May 2020
Ölüm çox qorxunc və arzuolunmaz gəlir – İkinci Mahmudun dərc olunmayan yazısı
12:51 30 May 2020
Ledi Qaqadan yeni albom - "Chromatica"
12:07 30 May 2020
Çəkilişinə 5 il icazə verilmədi - "Yenilməz batalyon" haqqında bilmədiklərimiz
09:00 30 May 2020
Məşhur aktrisa vəfat etdi
17:32 29 May 2020
Dəb xəstələri üçün 10 film - Siyahı
16:41 29 May 2020
Mehriban Ələkbərzadə: "Mədəniyyət naziri olmaq istəmirəm"
15:03 29 May 2020
"Altun kitab" uşaqlar günü ilə bağlı qeyri-adi layihəyə start verdi
14:40 29 May 2020
Merilin Monronun çılpaq şəkli hərraca çıxarıldı- Foto
13:36 29 May 2020
70 yaşında ata olan qocanın evindən reportaj
12:22 29 May 2020
Nəbi Xəzrinin sözlərinə bəstələnən mahnıya klip çəkildi
10:40 29 May 2020
Dünyada ən çox satılan bestsellerin müəllifi vəfat etdi
09:49 29 May 2020
Elə bildim cin yığnağına düşmüşəm - Bircənin romanı
08:59 29 May 2020
Qəfəsdəki quşların uçduğu göylər göynər - Şəhriyarın yeni şeirləri
16:45 28 May 2020
Əmi, bəlkə köhnə ayaqqabın ola? - Alikin yeni şeiri
16:00 28 May 2020
Reha Erdemden yeni film
14:45 28 May 2020
Mənim Habil Əliyevim - Şərif Ağayar yazır...
13:33 28 May 2020