news-inner
clock15:22 calendar-gray 10 Mart 2018 view-gray227 dəfə oxunub
view-gray227 dəfə oxunub

Vizir – Raymond Karverin hekayəsi

Amerika şair və novellaçısı Raymond Karver 1938-1988-ci illərdə yaşayıb yaradıb. XX əsr ikinci yarısından sonra ingilisdilli ədəbiyyata qısa prozanın ustalarından hesab olunur. Kulis.az Günel Eminlinin tərcüməsində Karverin “Vizir” hekayəsini təqdim edir.

Əlləri olmayan bir adam evimin şəklini mənə satmaq üçün qapıya gəldi.Xrom qarmaqları nəzərə almasaq, əllini haqlamış sadə qiyafəli bir kişi idi.Gəlişinin səbəbini izah etdikdən sonra:

− Əllərinizi necə itirmisiniz? – deyə soruşdum.

− Bu, tamam başqa hekayədir.Siz bu fotonu istəyirsiniz, ya yox?

− İçəri keçin. İndicə kofe dəmləmişəm.

Mən bir az da jele (Meyvə şirələrindən hazırlanan həlməşik desert yeməyi – Tərc.)hazırlamışdım. Amma bu barədə adama heç nə demədim.

− Tualetinizdən istifadə edə bilərəm, – dedi əlsiz adam.

Fincanı necə tutacağını görmək istəyirdim.

Mən onun fotoaparatı necə tutduğunu bilirdim. Bu, böyük, qara və köhnə “Polaroid” idi. Fotoaparatı kürəyinə aşırma keçirilmiş dəri kəmərinə bərkitmiş, beləcə, cihazı sinəsinə yaxşıca yerləşdirmişdi. O, evinizin qarşısındakı səkidə durur, evinizi aparatın vizirinə (Fotoaparatın şəkil çəkilən yerə baxan dəliyi – Tərc.) yerləşdirir, qarmaqlarından biri ilə düyməyə basır və fotonuz çıxırdı.

Pəncərədən tamaşa etmişdim.

− Tualetiniz haradadır dediniz?

− Qabaqdan sağa dönün.

O, aşağı əyilərək, donqarlanaraq qayışların həbsindən xilas oldu.

Fotoaparatı divana qoyaraq pencəyini düzəltdi.

− Mən gələnə qədər baxa bilərsiniz.

Şəkli ondan götürdüm.

Şəkildə balaca düzbucaqlı çəmənlik, qaraja gedən yol, qaraj talvarı, ön pilləkənlər, şahnişin və mənim mətbəxdən onu seyr etdiyim pəncərə var idi.

Bu faciənin fotosunu mən niyə istəməliydim ki?

Bir az daha yaxından baxanda fotoda mətbəx pəncərəsinin içində başımı,öz başımıgördüm.

Özümü belə görmək məni düşünməyə sövq elədi. Əmin olun, insanı düşündürür.

Sifonun çəkildiyini eşitdim. Zəncirbəndini bağlayıb gülümsədi, bir qarmağı ilə kəmərini tutub digəri ilə köynəyini şalvarının içinə soxaraq koridorun o biri başından gəlirdi.

− Nə fikirləşirsiniz? – o dedi. – Alınıb, sizcə? Məncə, işin öhdəsindən gəlmişəm. Mən nə iş çıxartdığımı bilmirəm?! Gəl razılaşaq ki, bunun üçün professional olmaq lazımdır.

Paçasını qaşıdı.

− Bu da kofe, – dedim.

− Təksiniz hə burda?

Qonaq otağına göz gəzdirdi. Başını yırğaladı.

– Çətindir, çətin, – dedi.

Fotoaparatın yanına oturdu, köks ötürərək divana yaslandı və elə gülümsədi ki, sanki mənim haqqımda nəsə bilirdi, amma bunu paylaşmağa can atmırdı.

− Kofenizi için, – deyə dilləndim.

Nə barədə danışacağımızı düşünürdüm və qərar verə bilmirdim.

− Yanıma üç uşaq gəlmişdi, bir dollar müqabilində ünvanımı səki kənarına yazmaq istəyirdilər. Bu haqda heç nə eşitməmisiniz?

Aldanmayacağını bilirdim. Amma yenə də gözlərimi ondan çəkmədim.

Fincanı qarmaqları arasında tarazlayaraq ciddi bir görkəmlə qabağa əyildi. Fincanı masanın üzərinə qoydu.

− Mən bu işdə təkəm, – dedi. – Həmişə tək olmuşam, tək də qalacağam. Siz nə deyirsiniz?

− Əlaqə qurmağa çalışırdım, – dedim.

Başım ağrıyırdı. Kofenin bir işə yaramayacağını bilirdim, amma bəzən jele dərdə dəyir. Şəkli əlimə aldım.

− Mən mətbəxdə idim. Amma çox vaxt isə arxada oluram.

− Tez-tez olur. Bura bax, onlar səni qoyub getdilər, hə? Məni götürün, mən tək işləyirəm. Nə deyirsiniz? Götürürsünüz şəkli?

− Götürəcəyəm, – dedim.

Qalxıb fincanları yığışdırdım.

− Əlbəttə, götürəcəksən, – dedi. – Şəhərin mərkəzində bir otaq tutmuşam. Pis deyil. Avtobusla şəkər kənarına çıxır, oradakı məhəllələri həll edir və yenidən şəhər mərkəzinə qayıdıram. Nə dediyimi başa düşürsünüz? Bilirsiniz, bir vaxtlar mənim də uşaqlarım var idi. Eynilə sizin kimi.

Fincan əllərimdə gözlədim və divandan necə çətinliklə qalxmasına tamaşa etdim.

− Gör bir başıma nə oyun açdılar.

Onun qarmaqlarına diqqətlə baxdım.

− Kofe və tualetə görə təşəkkür edirəm. Sizi anlayıram.

O, qarmaqlarını qaldırdı və aşağı saldı.

− Göstərin dedim. Məni nə qədər anladığınızı göstərin. Mənim və evimin daha çox fotosunu çəkin.

− Alınası şey deyil. Onlar daha geri qayıtmayacaqlar.

Amma qayışları keçirməsinə ona kömək elədim.

− Belə bir qiymət oxuya bilərəm sizə, – dedi. – Üçü bir dollara. Bundan aşağı düşsəm, ziyan eləyərəm.

Küçəyə çıxdıq. Diafraqmanı qurdu. Harada və necə duracağımı dedi və işə başladıq.

Evin başına dövrə vurduq. Sistematik. Arada başımı sağa-sola çevirib, arada düz önümə baxırdım.

− Yaxşıdı, hər şey yaxşıdı, – deyə-deyə biz evi dövrə vurub yenidən giriş qapısının qarşısında dayandıq. – İyirmi dənə oldu. Bəs eləyər.

− Yox, – dedim. Damda da çəkək.

− İlahi! – dedi. Binanı başdan-ayağa süzdü. – Yaxşı, danışdıq.

− Hər şeyi süpürüb apardılar, – dedim.

− Bunlara bir bax, – deyib qarmaqlarını yenə yuxarı qaldırdı.

Evə girib bir kətil gətirdim. Qarajın talvarının altına qoydum. Amma çatmadım. Əlavə bir yeşik götürdüm və yeşiyi kətilin üstünə qoydum.

Yuxarı, dam yaxşı idi.

Ayağa qalxıb ətrafa baxdım. Əl yellədim, əlsiz adam da qarmaqlarını yellədərək mənə cavab verdi.

Birdən damda onları, daşları gördüm. Bacanın yuxarısındakı nəfəsliyin üstündə balaca bir daş yuvası vardı elə bil. Uşaqları bilirsiniz. Bir dənəsini bacanıza salmaq üçün evin üstündən tulladıqlarını bilirsiniz.

– Hazırsan? – deyə qışqırıb bir daş götürdüm və məni vizirinə salana qədər gözlədim.

− Hazıram, – o da cavabında qışqırdı.

Əlimi yuxarı qaldırıb “indi”, – deyə qışqırdım. O oğraş oğlunu maksimum uzağa tolazladım.

− Bilmirəm, – deyə qışqırdığını eşitdim. – Hərəkətli çəkiliş eləmirəm.

− Bir daha! – deyə qışqırdım və başqa bir daş götürdüm./sim-sim.az/

news-inner-user

17131 məqalə

Oxşar xəbərlər

Xəbər lenti

İsti yatağım soyuq səngər misalı - Sara Selcandan yeni şeirlər...
16:28 28 Noyabr 2020
Azərbaycanda Mixail Qusmanın filminin premyerası oldu
15:01 28 Noyabr 2020
Bu nədir, Allahı danmaqdır? – Elçin yazır...
13:30 28 Noyabr 2020
"Şəngülüm, Məngülüm" tamaşası onlayn nümayiş olunacaq
12:01 28 Noyabr 2020
Türkiyədə "Azərbaycanlı şəhid uşaqların xatirəsinə" adlı konsert keçirildi - Foto
10:27 28 Noyabr 2020
Fuad Poladov: Qızla zirzəmidə görüşdüyümə görə məni məktəbdən qovdular – Müsahibə
09:00 28 Noyabr 2020
Ukrayna Milli Kitabxanasında Azərbaycan guşəsi açılacaq
18:31 27 Noyabr 2020
Qayıtdı gülləri yığıb başına, vətən gülşəninin Xarı bülbülü! – Yeni şeirlər
17:44 27 Noyabr 2020
Tələbənin universitetdən qovulması haqlı qərardırmı?
17:09 27 Noyabr 2020
"Qarabağ Azərbaycandır" adlı kitab nəşr olundu
16:34 27 Noyabr 2020
Rejissorumuzun da iştirak etdiyi festivalın qalibləri elan olundu - Siyahı
15:53 27 Noyabr 2020
Nənəsini yemək üstündə ağlatdı, xəstəliyinə görə yardım istədi, işdən çıxarılan gün həyat yoldaşı öldü – Məşhur diktordan maraqlı faktlar
15:11 27 Noyabr 2020
Məşhur Meksika filmlərinin ssenari müəllifi vəfat etdi
14:31 27 Noyabr 2020
İşğaldan azad olunan Xanabert qalası
13:53 27 Noyabr 2020
"Anamın kitabı" filmi gəlir - Yaxında
13:11 27 Noyabr 2020
Mənə ölümümdən yol verin... - Ötən gün dünyasını dəyişən şairin şeirləri
12:31 27 Noyabr 2020
Onlayn dərsdə gülməli vəziyyətə düşən müəllimlər
11:50 27 Noyabr 2020
Qorxu bilməyən işçimiz - Elçin yazır...
11:10 27 Noyabr 2020
Lalə Məmmədovadan duyğu dolu etiraf yazısı: “Hamınızı aldatdım!”
10:28 27 Noyabr 2020
Mirzə Cəlil haqda yeni kitab çıxdı – Dərs vəsaiti kimi təsdiq edildi
09:54 27 Noyabr 2020