writer1

Şərif Ağayar

Məqalə sayı

521
clock11:55 calendar-gray 01 Sentyabr 2015 view-gray183 dəfə oxunub
view-gray183 dəfə oxunub

Hər kəsin təvəllüd günü: 1 Sentyabr

Sentyabrın 1-i...İstər-istəməz məktəbə getdiyi günə qayıdır adam...Neyləsən də nostaljisiz ötüşmür bu gün...

İlk dərs günü...

Bilik bayramı...

Təzə paltar...

Çanta...

Yaşadığın evi, oturduğun sinif otağını, oynadığın həyəti dolduran hay-küylü sevinc...

Bir az da həyəcan...

Bir yaş böyük bacımla eyni sinifdə oxuyaq deyə atam məni tez qoydu məktəbə...

Üstəlik bacım da bir il tez getdi...

Boydan uzunduq deyə yaşımıza fikir verən olmadı...

Məktəb direktoru atamın xətrinə sovet qanununu əməlli-başlı pozdu...

5 yaşımda birinci sinfə gedəsi oldum...

Müəllimlərdən qorxurdum...

Dərsdən qaçırdım...

İndinin uşaqlarına bəlkə qəribə gələr, bir dəfə sinif müəllimimi köhnə paltarda tövlədə işləyən gördüm, necə sarsıldımsa...

Sən demə müəllim də hamı kimi peyin kürüyər, ata-inəyə ot-alaf verərmiş...

Həm də köhnə paltarda...

Həyatda söz və kitab adına nə bilirəmsə o müəllimə borcluyam...

Bəbir müəllimə...

İlk müəllimim...

Mənə ilk “Beş”i yazan kişi...

Həm də onun hesabına məktəbdən qorxmadım...

Dərslərdən qaçmadım...

Bəbir müəllim dərsi bilməyəndə, tapşırıqları yazmayanda müəllimdən utanmağı öyrətdi mənə...

Qorxmağı deyil...

O məsuliyyət hələ də içimdədir...

Oxumadığım kitablardan, baxmadığım filmlərdən utanıram...

Bir gün sinifdə belə bir əhvalat danışdı:

- Biz yeniyetmə ikən, dedilər, kəndlərin arasında dik dirəklər basdıracaq, onların üstüylə hamının evinə məftil çəkəcəklər. Tavanın ortasından armuda oxşayan şüşə asılacaq, divarda düyməni basan kimi evlər günüzmüş kimi işıqlanacaq. İnanmadıq. Gülüşdük. Ömrümüzdə belə gop görməmişdik...

Bəbir müəllim bu əhvalatı danışanda biz də güldük.

O vaxt sevimli müəllimimizin içimizdə də belə bir işıq yandırdığını anlamırdıq.

O vaxt anlamırdıq həyatımızın da bu əhvalata bənzər bir gop olduğunu.

Başqa sinif yoldaşlarımı bilmirəm, şəxsən mənim bu hap-gopa bənzəyən ömrüm nə qədər xərcləndisə Bəbir müəllimin içimdə yandırdığı o işığı qorumağa xərcləndi...

Anladım ki, o işığın son işartısı söndüyü gün məhv olacam...

Ağlaya-ağlaya məktəbə gedən o tər-təmiz varlıqdan əsər-əlamət qalmayacaq...

O işıqdan başqa hər şey yalanmış ömrümüzdə...

Və o işığı yandırmaqdan çox qorumaqdaymış məsələ!

İndi o işığı qorumağın Bəbir müəllimin xatirəsinə ən böyük ehtiram olduğunu xatırladıqca içimi hüznlü bir rahatlıq bürüyür.

Düşünürəm: insanın başqa bir ömrü də var ki, orda hər kəsin təvəllüd günü 1 Sentyabrdır...

Və bu ömürömürlərin ən gözəlidir.

REKLAM

Yazarın digər yazıları

Xəbər lenti

Azərbaycanlı alimin kitabı Avropa dillərində nəşr olunacaq
18:37 09 İyul 2020
Uşaqlar üçün tamaşa
17:56 09 İyul 2020
Təranə Vahidin Türkiyədə çap olunan hekayəsi: "Durna adam"
17:15 09 İyul 2020
Qızını ərə verən atanın ölümü
16:26 09 İyul 2020
İspaniyada Haqverdiyevə həsr olunmuş poçt markaları buraxıldı
15:47 09 İyul 2020
Qadına görə başına bəla gələn məşhurlar
15:08 09 İyul 2020
Məşhur sənətçi prezidentliyə namizəd olacaq
14:19 09 İyul 2020
Yaltaqlıq ən perspektivli valyutadır - Qorxmaz Quliyev yazır...
13:30 09 İyul 2020
Uşaq təbəssümü
12:53 09 İyul 2020
Qorxu və təşviş insanı necə formalaşdırır? – Nazlı Əmirova ekzistensializmdən yazır...
12:30 09 İyul 2020
Bəhram Bağırzadənin həyat yoldaşı: "Hələ danışa bilmir"
11:48 09 İyul 2020
Cinsi yanğısını Facebookda söyüşlə soyudanlar
11:19 09 İyul 2020
Son 200 ilin ən yaxşı qəzəli – Mətn
10:46 09 İyul 2020
Elton Conun şərəfinə sikkə hazırlandı
10:09 09 İyul 2020
Sovet ordusunda üsyan edib almanlar tərəfə keçən azərbaycanlı - Amerikadan yazırlar...
09:01 09 İyul 2020
Moskvada teatrlar avqustun 1-dən açılır
18:54 08 İyul 2020
Uşaq tabutunda basdırılan kişi - Günel Natiqdən yeni hekayə
18:22 08 İyul 2020
Son 10 ilin ən yaxşı qorxu filmləri - Siyahı
17:49 08 İyul 2020
Venesiya Film Festivalı əvvəlki qaydada keçiriləcək
17:10 08 İyul 2020
Qarabağda “iki” alıb, sinifdə qaldığım Vətən - Ramiz Qusarçaylıdan şeirlər...
16:23 08 İyul 2020