Zəngilanım

Zəngilanım
28 oktyabr 2014
# 15:55

Mahir Orucov

...sentyabr, oktyabr, noyabr, dekabr…

dayan bir anlığa, geriyə sən dön

nə dedin, hansı ay, oktyabr?

bir də saymağa başla,

amma onsuz…

silin, nə olar bu ayı

bu təqvimdən,

silin bu ayı, yaddaşımdan

fikrimdən, dünənimdən…

nəinki məndən

silin bu ayı

bu millətin tarixindən…

***

yenə gücsüzəm,

yenə zəifəm

yenə pərişanam

həmin gündəyəm.

***

29 oktyabr

həyat qəmli

həyat kinli,

baxışlardan qan süzülür.

haray salmağa

cəsarəti belə yox,

baxıb arxamızca

sakit-sakit düşünür.

bumu Vətən demək?

bumu etibar?

axı ana demək

ana səsləmək

təkcə sözdə olmur

əməldə olur.

yox, halal etmirəm

südümü sizə

qoy sağsın döşümü,

içsin qanımı,

halal edirəm

mənfur düşmənə.

***

mən o vaxt uşaqdım

anlamayırdım.

bir əyləncə kimi

gəlirdi mənə

Arazı keçmək,

İranı görmək,

Bakıya gəlmək.

heç istəmirdim

geriyə dönmək.

bircə orda saxladığım

ilk sevgi məktublarım

döndərdi məni

geriyə həmin gün.

bəli, tək-tənha

qayıtdım evə,

axtarıb tapdım

yenə oxudum,

amma götürmədim

qorxdum itirəm

qoydum yerinə

üstünü örtdüm.

***

indi mənə yazır

o sevgi məktubları

o məni çağırır

məni səsləyir

hər ildə bu ay.

hər il bu ayı

iflic oluram,

il-ildən gün-gündən

mən səndən

uzaqlaşıram.

yoxdu Vətən.

yoxdu Zəngilanım.

unudun getsin

heç olmayıb da

yalnız xatirələr

yalnız tarixdə

yaşadın onu!!

29 oktyabr və Zəngilanım!!!

# 930 dəfə oxunub

Oxşar xəbərlər

# # #