Bu gün Xalq şairi Rəsul Rzanın doğum günüdür.

Kulis.az "Günün şeiri" layihəsində onun "Şuşam mənim" şeirini təqdim edir.

Sinəsi qabarıq,

nağıllardan gəlmiş

pəhləvandır

Şuşam mənim;

Mərdliklə, gözəlliklə

qoşam mənim.

Azərbaycan torpağının

nur parçası.

İncə mahnılar yuvası,

Pənahların yadigarı,

Alagözlü,

qarasaçlılar diyarı

Səndə Cabbarın, Seyidin,

Nəvvabın, Üzeyirin, Bülbülün,

neçə-neçə nəğməkarın,

qoç igidin

nəğməsi var,

nərəsi var.

Könüllərdə

neçə-neçə mahnıların

zümzüməsi,

sözü qalıb,

Sənin doğma torpağında

neçələrin gözü qalıb.

Vətən adlı doğma yurddan

püşk olarmı?!

Pay olarmı?!

Yüz bir şəhər adı çəkim,

Gözəllikdə,

biri sənə tay olarmı?!

hər qarışın şair qızın

Natəvandan xəbər verir

Sən nəğmələr beşiyisən,

sən muğamlar keşiyisən.

Bəd əməllərin kükrətdiyi

alovlardan diri çıxdın.

Ey Səməndər - Həyat quşu!

Tarixindən səhifədir

hər enişin,

hər yoxuşun!

Torpağın da,

ləçək-ləçək çiçəyin də,

pıçıl-pıçıl yarpağın da

xəbər verir

ibrət dərsi bu olmuşu.

Tarixdə baş əyməmisən

bir fatehə, müxənnətə

Bir qonşunun, bir qonağın

könlünə də dəyməmisən.

Alqış sənə!

Bu qüdrətə!

Doğma yurdum,

gözəl Şuşam.

Fəsil-fəsil görüb səni,

Doyum-doyum gəzib

dağı, göy çəməni

yenə səndən doymamışam.

Haqqım vardır

şeir, əmək diyarına

bəstə-bəstə mahnı qoşam.

Tarix sənin

torpağında, daşındadır,

hər yan-yörən,

hər dolayın,

hər cığırın

Azərbaycan - Vətən dadır.

Dost gözüylə sənə baxan

hər kəs əziz qonağındır.

Sənə əyri baxanları

qəzəbinlə külə döndər,

yaxıb-yandır.

Dünənində

Qəhrəmanlıq zirvəsi var,

Bu günündə

dostluq, ülfət havası var.

Bu gün aləm səndən alır

Vaqiflərin sorağını.

Sən yandırdın neçə-neçə

milli sənət çırağını.

Cıdır düzü

şəfəqlərə boyananda

səhər-səhər,

Qoynundakı

hündür qatlı binalarda

çiçəklənir pəncərələr.

Öyünürəm

tarixinlə,

bu gününlə

Vətənimin şəfa yurdu,

məni dinlə!

Səni bircə dəfə görən,

bir könüldən, min könülə

sənə aşiq, bənd olmuşdur,

Qarabağın yaraşığı!

Sənə saysız nəğmə qoşub

neçə-neçə el ozanı,

el aşığı.

Yüz bir tərif desəm, azdır

bu gününə;

qoynundakı toy-düyünə.

Nəğmələrin qanad çalır

Bakıya da, Şirvana da,

qədim əziz Gəncəyə də.

"Nankor" dedim

bu gününə xor baxana,

səndən küsüb inciyənə.

Üz tuturam sizə sarı

Vətənimin allı-güllü

əlvan-əlvan çiçək xallı,

göy dağları!

Kirsin sərin mehi gəlir,

sığallanır Cıdır düzü.

Dan yerindən qalxan günəş

xəbər verir,

zəfər dolu bir gündüzü.

Danış-danış Cıdır düzü,

Nə zamandan qalıb səndə,

sərt qayalı daş sinəndə,

ağ köpüklü köhlənlərin

qaynar, iti

nal imzası!

İgidlərin

cığır izi.

Sən mətanət, mərd dostluğun

səngəri, həm qalasısan.

Kim nə deyir, desin,

Sən beləsən,

bu adla da qalasısan

Köhlənlərin su içdimi

Şair qızın bulağından?

Maral, cüyür ürküşdümü

tərlanların qıy vuranda

sürülərin oylağından?

Tarixinlə öyünürəm.

Bu gününlə sevinirəm.

Fərəhinlə fərəhliyəm.

Yorulmaram,

gəlhagəlli,

incə telli

büsatından yüz gün deyəm.

Şuşam mənim!

Mətanətlə, dəyanətlə

səxavətlə qoşam mənim!

Avqust, 1980

• Ermənilərin Xocalıdakı cinayətlərini ifşa edən rusiyalı yazıçı vəfat etdi
• Qaranlığı yaran işıq - Coşqun Xəliloğlunun hekayəsi
• Əməkdar artist vəfat etdi