Bu gün məşhur italyan rəssam Cüzeppe Çezarinin anım günüdür.
Kulis.az onun "Məsih" tablosu haqqında materialı təqdim edir.
Barokko dövrünün başlanğıcında fəaliyyət göstərmiş məşhur rəssam Cüzeppe Çezari bu tablosunda xristian teologiyasının və bəşər tarixinin ən dramatik, emosional anlarından birini — İsa Məsihin fiziki sınaqlar qarşısındakı mənəvi ucalığını kətan üzərinə köçürmüşdür.

Sənətkarın fırçasından çıxan bu kompozisiya, işıq-kölgə təzadları və insan psixologiyasının dərin vizual qatlarını üzə çıxarmaq baxımından müəllifin yaradıcılıq irsinin ən monumental nümunələrindən biri hesab olunur.
Manierizmdən barokkoya keçid dövrünün ən bariz estetik xüsusiyyətlərini özündə daşıyır.
Rəsmdə sonradan Karavacconun (rəssam Çezarinin emalatxanasında fəaliyyət göstərmişdir) yaradıcılığında zirvəyə çatacaq tenebrizm və kiarokkuro (işıq-kölgə) texnikasının ilkin fəlsəfi təzahürləri görünür.
Kompozisiyanın mərkəzində dayanan İsa fiquru sanki daxili və ilahi bir nurla işıqlandırıldığı halda, ətrafındakı cəlladlar və əzabverənlər qaranlığın dumanlı fonunda boğulurlar.
Bu vizual kontrast sadəcə texniki bir işıqlandırma effekti deyil; o, metafizik Xeyir ilə Şərin, mənəvi Aydınlıqla insani Cəhalətin əbədi mübarizəsini simvolizə edən fəlsəfi manifestdir.
Əsərdə İsa Məsihin bədən dili və üz ifadəsi əsas metaforik mərkəzdir. Ətrafındakı aqressiv, materialist və fiziki gücü təmsil edən fiqurların təzyiqi qarşısında İsa, mütləq bir sükunət və mənəvi təslimiyyət içindədir.
Lakin bu təslimiyyət bir məğlubiyyət və ya zəiflik deyil, əksinə, taleyin qaçılmazlığına və ali missiyaya qarşı göstərilən stoik dözümün, metafizik qalibiyyətin fəlsəfəsidir.
Ön plandakı fiqur aşağıda İsanı bağlayan və ya qamçılayan personajın gərgin, əzələli qolu və hərəkəti maddi dünyanın kobud reallığını, instinktləri simvolizə edir.
İsanın yuxarıya və kənara yönəlmiş nisgilli, lakin humanist baxışları isə fövqəltəbii bir aləmə, zamanı və məkanı aşan mənəvi azadlığa işarə edir.
Rəssam Cüzeppe Çezari klassik antik gözəllik idealı ilə xristian mistisizmini uğurla sintez etmişdir.
İsanın fiziki zərifliyi və anatomik mükəmməlliyi, insan bədəninin ilahi bir məbəd olduğu ideyasını vurğulayır.
Bu estetik bədən, onun ətrafındakı cəlladların kobud və qaraqabaq cizgiləri ilə kəskin təzad yaradaraq əsərin psixoloji gərginliyini artırır.
Rəssam bədənin vizual gözəlliyini ruhun saflığı ilə eyniləşdirir və tamaşaçıya sarsıdıcı bir həqiqəti ötürür: fiziki olaraq zəncirlənmiş bir varlıq, mənəvi olaraq özünü zəncirləyənlərdən qat-qat azaddır.
Nəticə etibarilə bu tablo sadəcə dini bir səhnənin təsviri deyil, insanın mənəvi sınaqlar və əzablar qarşısında öz ləyaqətini, daxili işığını necə qorumalı olduğunun rənglərlə yazılmış vizual poemasıdır.