Bu gün italyan rejissor Mikelancelo Antonioninin anım günüdür.

Kulis.az onun haqqında materialı təqdim edir.

Mikelancelo Antonioni İtaliya və dünya kinosunun ən böyük novatorlarından biri, kinematoqrafiyada "özgələşmə" və "insan tənhalığı" mövzulaşdıran dahi rejissordur.

Klassik süjet quruluşunu darmadağın edərək diqqəti hadisələrdən qəhrəmanların daxili boşluğuna, memarlığa və sükuta yönəldən Antonioni modern kino dilinin təməlini qoyan şəxslərdən biridir.

Antonioni İtalyan neorealizmindən bəhrələnsə də, tezliklə bu çərçivədən çıxaraq diqqətini sosial problemlərdən modern insanın daxili böhranına - "mənəvi inkişafsızlığa" çevirdi.

Rejissora dünya şöhrəti gətirən və aktrisa Monika Vitti ilə əməkdaşlığının bəhrəsi olan filmlər xüsusilə yaddaşlarda qalıb:

"Macəra” - İtən bir qadının axtarışı zamanı süjetin unudulması və obrazların bir-birinə yadlaşmasını təsvir edir.

“Gecə" filmi bir nikahın tədricən sonlanmasını təsvir edən minimalist şah əsərdir.

“Tutulma” isə maddi rifah içində yaşayan modern insanın hissizliyini göstərən filmdir.

Antonioninin ilk rəngli filmi - “Qırmızı səhra” rəngin sənaye mühitindəki ruhi böhranı ifadə etmək üçün istifadə edildiyi estetik zirvə sayıllır.

“Böyüdülmə” - Reallıq və illüziya arasındakı sərhədi araşdıran, Kann Festifalının "Qızıl Palma Budağı”nı qazanan ingilisdilli ekran əsəridir.

Mikelancelo Antonioninin həyatındakı ən acı və daxili dəhşət saçan məqam 1985-ci ildə keçirdiyi ağır insult nəticəsində nitq qabiliyyətini və bədəninin sağ tərəfini itirməsi idi.

Bütün yaradıcılığını "ünsiyyətsizlik", "insanların bir-birini anlamaması" və "sükut" mövzusuna həsr etmiş sənətkar üçün taleyin bu hökmü dəhşətli ironiya və faciəyə çevrildi.

Antonioni artıq danışa bilmir, fikirlərini yalnız hərəkətlərlə, mimikalarla və qısa səslərlə ifadə etməyə çalışırdı.

O, kino çəkmək həvəsi ilə alışıb yanırdı, lakin sığorta şirkətləri və prodüserlər fiziki baxımdan əlil olan bir rejissora film etibar etməkdən imtina edirdilər.

10 ildən çox davam edən bu məcburi sükutdan sonra, 1995-ci ildə rejissor Vim Venders ona kömək əlini uzatdı.

Venders çəkiliş meydançasında Antonioninin gözləri, əlləri və dili oldu.

Onlar birlikdə “Buludların arxasında” filmini çəkdilər. Çəkiliş zamanı Antonioninin bir səhnəni izah etmək üçün nitq tapmayıb çarəsizlikdən göz yaşları tökməsi, kinematoqrafiya tarixinin ən təsirli və acı kadrlarından biri sayılır.

Bu gün Mikelancelo Antonioni vizual vizyoner və modern çərçivələrin yaradıcısı kimi son dərəcə aktualdır: Müasir kinoda dialoqların azaldığı, vizual estetikaya və mühitə üstünlük verildiyi hər bir kadrda (məsələn, Nuri Bilge Ceylan, Paolo Sorrentino kinosunda) Antonioni məktəbinin izləri var.

Antonioninin 60 il əvvəl küncə sıxılmış, texnologiya və urbanizasiya içində tənhalaşmış insan obrazı, bu gün sosial şəbəkələr dövründə yaşayan insanın mənəvi vəziyyətinə tam güzgü tutur.

• XIl Bakı Beynəlxalq kitab sərgisinin fəxri yazarları kimdir?
• Vüqar Zifəroğlu Mətbuat Şurasının sədri seçildi
• Maykl Ceksonun "Super Bowl" şousu haqqında sənədli film çəkiləcək