“Gözləmək sonsuzluq kimidi...” – Yeni Şeirlər

Kulis.az Nərgiz Nazimin yeni şeirlərini təqdim edir. 

***

Biz möcüzə qadınlar ola bilmədik, əzizim
Hansı ki bir toxunuşla
adamların həyatını dəyişən
İliyə qədər işləyən qışı, qaranəfəs yaza çevirən 
qadınlardan ola bilmədik...
Biz sadəcə möcüzəyə inanan qadınlar olduq...
İnandıq ki, qar altındakı ayaq izlərimiz 
Yaz gəldimi cücərəcək...

Sənin bir aprel sabahında çıxıb gedən taleyinə
Mən qal deyə bilmədim
Mən möcüzə qadın ola bilmədim...

indi bu gediş 
zamanın qapılarına meydan oxuyur...
Gözləmək sonsuzluq kimidi...
Və lövbər şəkli
Unutma, əzizim
Lövbər şəkli
Geri qayıtmağa ümiddi...

 

***

 

Körpələrin xırdaca ovucları arasına
Bütün dünyanın taleyini buraxıb
Qoşulub qaçışan uşaqlara
Çıxıram ölümü yarı yolda qarşılamağa...

***

Getməsəydin

 

Deyirəm, getməsəydin
Dərdlərimizin əlindən tutub
Qaçardıq üzü Xəzərə tərəf...
Sən unuda bilmədiyin qızdan danışardın ona
Mən unuda bilmədiyim "səndən"
Bir az uşaqlığımızdan
Bir az itirdiklərimizdən
Bir az da yoxsulluğun
canımıza saldığı
Bizə doğmalaşan xəstəliyimizdən...

Bilirdik axı..
xoşbəxtlik bir şeir kitabının sətirlərində
Ən yaxşı unudulan iki insan olmaqdı...
Bilirdik ki, səadət elə unudula-unudula
səadətin arxasınca qaçmaqdı...

 

***

Hərdən biz də yetim qalırıq
Atadan, anadan, bacıdan, qardaşdan
Hərdən də ən böyük sevgidən, 
yaxın sirdaşdan...
Bir qolumuz qırılır
Bir qol iki ayaqla yaşamağı öyrənirik
İki qolumuz qırılır...
iki ayaqla...
Bəs görəsən iki qolunu, iki ayağını qırdıqların
Necə yaşayır, İlahi?

 

***

 

Səidənin ağ-qara şəklinə ithaf

 

Keçmişin qayıtmaz xatirələri arasından bir qız baxır.

Deyirəm ki,

Vicdan haqqı, o qapqara gözlərin,

Ağ-qara şəkilə yaman yaraşır.

 

Qəlbimizi boğan ağrıları didib parçalamaqçün,

Gülüşündən gen dünyaya pəncərələr açılır...

Bəlkə elə bu şəkildən

Yeni doğulan günəş

gah yıxılır,

gah yeriyir,

gah əl çalır,

gah qaçır...

 

***

 

Bircə dəfə görüb,

bütün ömrə sığdırılacaq qədər həqiqətsən.

Bəlkə bir az yuxu,

bir az eşq,

azca da səadətsən...

Bu dünyada ən sevdiklərindən,

Sözsüz-söhbətsiz ayrılıqsan sən...

 

Dodaqlarından qəlbinə enmək üçün

Neçə küçə,

neçə şəhər,

neçə ölkə

yol getmək lazımdı, görəsən?

 

****

 

Qar yağır...

Əllər donur,

Gözlər axır,

Xatirələr papaq geyir,

Sevgilər əlcək taxır...

Qar yağır...

Bakının dar küçələri,

Qarış-qarış bəyazlara bürünür.

Mürgüləyən soyuq qış

Elə insanlar kimi

Varlının qapısını qoyub,

Kasıbın qapısını döyür.

Qar yağır...

Bu çəhrayı şəhərdə

Balaca bir qızcığaz

Gözün şəklə dikib,

Keçən qışdan gəlməyən

Atasıyla didişir.

Qar yağır...

Bu odlar ölkəsində

Cavanlar bikar, veyl,

Canın dişinə taxıb,

Qocalar qar kürüyür.

Qar yağır...

Yolların sinəsində

Addımlar yeyinləşir.

Bu ağappaq təmizlik

Beləcə yavaş-yavaş

Ömrünü başa vurub,

Gələn qışa tələsir...

 

***

 

Mənim həyat yollarımda

Sənin ayaq izlərin

Qara düşən ləpirlərtək

Uzandıqca uzanır...

 

Duruxmusan, gözləyirsən

Axı belə nəyi sən?

Gah irəli, gah da geri yüyürürsən

Eyni izin üstündən...

 

Zaman axır, dayanmayır

Sənə qurban, biləsən.

Bu yolun sonu hardadı

Məncə, gedib görəsən.

 

***

 

Yollarımda uzaqlaşıb itdikcə,

Mənə addım-addım yaxınlaşırsan.

Dodağım altında mızıldanıram,

Elə özüm qədər etibarsızsan...

 

***

 

Ay balaca qızcığaz,

Sənin rəngli dünyanda

Sevgilər siyah-bəyaz

Hörüklərin uzanır

Dolaşıq yollar kimi

Könlümün sarayına

Sarı saçların deyir

Məni bir az sığalla

Məni azca sorğula

Uşaq çiyinlərində

illərin yükü durur

Nə azalır,

Nə qırılır,

Nə yox olur...

Küləklə sovrulursan

Payız yarpağı kimi

Küçələrə, evlərə

Sən yenidən doğulmaqçün

Qarışırsan torpağa

Qarışırsan gecəyə...

 

 

LENT

22 İyun 2018
21 İyun 2018
20 İyun 2018
19 İyun 2018