writer1

Şərif Ağayar

Məqalə sayı

550
clock11:01 calendar-gray 03 İyun 2014 view-gray1948 dəfə oxunub
view-gray1948 dəfə oxunub

Nazim Hikmətin küsməsi

Şairin anım gününə

Günlərin bir günü Rasim Qaracadan maraqlı bir təkilif gəldi: “Çingiz Hüseynovla görüşmək istərdinmi?”. Düşünmədən söylədim: “Əlbəttə!” Söz tamama yetər-yetməz Axundov həndəvərindəki köhnə binaların birində buldum kəndimi. Burada Çingiz müəllimin qardaşı yaşayırdı.

Biz içəri girəndə tanınmış yazıçı türk kanallarından birinə müsahibə verirdi. Sakitcə əyləşib dinləməyə başladıq. Söz hərlənib-fırlanıb Nazim Hikmətin üstünə gəldi. Bu mövzu telekanal üçün də, Çingiz müəllim üçün də, bizim üçün də maraqlı idi. Çingiz müəllim bir xatirə danışdı.

Mehdi Hüseyn Türkiyəyə gedibmiş. Qayıdanda xeyli kitab-dəftər, qəzet-jurnal gətirib özüylə. Səhərin gözü açılmamış zəng edib Çingiz Hüseynova. Zəng edib ki, başını orda islat, AYB-də qırxdır. Öskürdü Çingiz Hüseynov. Boğazını arıtlayıb dedi: “O vaxt çox cavan idim!”

Mehdi Hüseyn səfər təəssüratlarına keçməmiş Türkiyədən gətirdiyi kitab-dəftəri səhmana salmağa başlayıb. Bu zaman hardansa Nazim Hikmət peyda olub. Türkiyədən gələn kitabları, jurnalları görəndə özünü itirib, birini götürüb o birini qoyub. Hər götürdüyü kitabı, jurnalı Mehdi Hüseynə göstərib, “Bunu mənə verərsənmi” deyirmiş. Səfər eyforiyasından ayılmayan, başı səliqə-səhman işlərinə qarışdığından “vəziyyəti dəyərləndirə bilməyən” Mehdi müəllim dilinin zəhərli yerinə salıb: “Nazim, indi gəlmişəm, qoy bir gətirdiklərimi yerbəyer eləyim, sonra nə istəyirsən götürərsən. Qaçaqaçdı?! ”

Çingiz müəllim də başıaşağı Mehdi Hüsynə kömək edirmiş. Birdən fərqinə varırlar ki, Nazim Hikmət yoxdur. Necə peyda olmuşdusa eləcə də qeybə çəkilib. “Bu necoldu?” – Mehdi müəllimin dalağı sancıb. Baxıblar: böyük şair gün eynəyini otaqdakı pianonun üstündə unudub!

Çingiz Hüseynov: “Eynəyi götürüb özümü aşağı atdım, küçə boyu bir aşağı, bir yuxarı qaçdım, ancaq Nazimi tapa bilmədim”.

Məncə bu kiçik əhvalat Nazim ömürlüyünün əsl qayəsini özündə kifayət qədər ehtiva edir. O getməyi, arxasında böyük bir boşluq buraxmağı bacarıb həmişə. Sevdiyi qadınların həyatından, ailəsindən, vətənindən, günlərin birində isə bütün nanəcibliklərinə rəğmən dəlicəsini sevməyi və sevdirməyi bacardığı dünyadan eləcə sakit-səssiz, qəflətən, heç kimin gözləmədiyi anda yox olub. Hər dəfə də nələrisə unudub! Hər dəfə də kimsə onun arxasınca yüyürüb, ancaq çata bilməyib (geriye dönmeyi sevmem!). Səbəb sadədir – onu anlamayıblar heç vaxt! Nə kommunistlər, nə millətçilər, nə də və sairçilər. Zaman özü boyda bir Mehdi Hüseyn olub ona qarşı.

Məncə, Nazim böyük olmağa can atmır, bunu arzulamırdı. Hər halda şeirlərindən bu nəticəyə gəlmək olur. O, uşaq səmimiyyəti ilə fövqəladə sənətkarlıq nümayiş etdirməyi bacarırdı. Çünki böyüklük onun həyat tərzi, alın yazısı idi. Təsəvvür edin, tərəzinin bir gözündə böyük Türkiyə vardısa, o biri gözündə Nazim Hikmət vardı. Onun barəsində danışanlar bu seçim qarşısında qalırdılar: Türkiyəmi, Nazimmi? Bu məfhumların əslində biri-birinin içində olduğunu çox sonralar anlayacaqdı hər kəs!

Nazim Hikmət türkdilli şeirdə epoxa yaratmış yeganə adamdır, deyəsən! Əgər şeirimizdə bir dahi yeri varsa, bu yeri şəksiz, Nazim Hikmətə vermək lazım gəlir.

Onun min illik simvollara münasibətini Azərbaycanın böyük yazarı Həmid Herisçi İbrahim peyğəmbərin bütləri dağıtmasına bənzətmişdi. Bəli, hər iki hadisədən sonra insan düşüncəsi hüdudlarını aşaraq sonsuzluq qazandı. Şairlər ilk dəfə öz içlərinin dərinliyindən çıxıb ətrafı yazdılar. Hadisələrə yarıqaranlıq ay işığında deyil, gün işığında baxmağa başladılar. Kitablarda şam və bülbül yox, insan mənzərələri göründü. Şeirimiz sazın və tarın patriarxal hegemonluğunu dəf edib çoxsəsli musiqiyə doğru addımladı, dınqıltıya yox, orkestroya bənzədi.

Nazim çağdaş Azərbaycan şairlərindən daha müasirdir. Biz formaca sərbəst şeirə gəlmişiksə də məzmunca simvolikadan aralana bilmirik.

...Bir gün bəşəriyyət üçün himn yazılarsa mən aşağıdakı misraları təklif edərdim:

Yaşamak – bir ağac gibi tek və hür

Ve bir orman gibi kardeşcesine...

Təklif edərdim və məncə hamı razılaşardı.

REKLAM

Yazarın digər yazıları

Xəbər lenti

Qonşuda bir gözəl vardı... - Ramiz Əzizbəylinin şeirləri
11:01 13 İyun 2021
Azad Qaradərəlinin yeni kitabı çap olundu
18:30 12 İyun 2021
Məşhur aktrisalar eyni filmdə
17:23 12 İyun 2021
Filmi qorxudan başqa ölkədə çəkdilər: Ölüm fətvası verilən yazıçının romanı necə ekranlaşdı?
16:30 12 İyun 2021
Bu roman yazılmalı deyildi – Seymur öz romanından yazır...
15:40 12 İyun 2021
Aleksandr Sokurov yeni filmindən danışdı
14:20 12 İyun 2021
Ramil Əhmədin Orxan Pamukla bağlı kitabı çap olundu
12:55 12 İyun 2021
İsa Hüseynovun qızı: “Uşaqları olmadığı üçün anamı ondan boşatdırmaq istəyirmişlər” - Müsahibə
12:30 12 İyun 2021
Məşhur filmin ikinci adı bəlli oldu
11:39 12 İyun 2021
Respublika Gənclər Kitabxanası Belinskiyə həsr olunmuş silsilə materiallar hazırlayıb
10:12 12 İyun 2021
“Almanı atdım xarala” mahnısındakı gizli məna nədir? – Unudulmaz mahnılar
09:03 12 İyun 2021
Kamal Abdullaya "Şərəf" ordeni təqdim edildi
18:42 11 İyun 2021
Nizami haqda yeni monoqrafiya - Rus dilində
18:01 11 İyun 2021
Atası anasını öldürməsin deyə, evdəki bıçaqları gizləyən qızcığaz
17:25 11 İyun 2021
Vaqif Səmədoğlu medalı sahiblərinə təqdim edildi
16:44 11 İyun 2021
Mikayıl Müşfiqə aid olduğu bildirilən qalıqlarla bağlı araşdırmaya fasilə verildi
16:02 11 İyun 2021
Xəyanət etməyən azərbaycanlı kişilərin problemi
15:14 11 İyun 2021
Rejissorumuz beynəlxalq mükafat aldı
14:36 11 İyun 2021
Atamı öldürən səbəb - Alpay Azər yazır
13:45 11 İyun 2021
Bu gün Kulisdə premyeradır – Qaçırmayın!
13:01 11 İyun 2021