writer1

Fəridə Zero

Məqalə sayı

21
clock11:10 calendar-gray 03 Dekabr 2020 view-gray2064 dəfə oxunub
view-gray2064 dəfə oxunub

Xudayarın nəğmə ilə layla çaldığı məzar

Bakı-Qazax yolu uşaqlığımın tən ortasından keçən ağ zolaq olub.

İllərlə gah maşınla, gah avtobusla bu yolu getmişəm. Yol boyunca evləri, ağacları, lövhələri, kənd adlarını saya-saya keçirdim.

Pəncərədən burulub dairə şəklində fırlanan və geridə qalan yaşıl zəmilər dünyanın yuvarlaq olduğuna inandırırdı məni.

Ağaclar, maşınlar, inəklər, adamlar...

Hər şeyi geridə qoyub sonra da yenidən ora qayıtmaq...

Elə bilirdim, hər şey həmin vaxt sadəcə mən ordan keçim deyə var.

Əyləncəli idi.

Sadəcə, tək bir yer vardı ki, ora çatanda hər dəfə dəyişirdi əhvalım. Hər ordan keçəndə uşaq ağlımla ciddiləşməyə cəhd edirdim. Gözlərim dolur, sanki dünyanın da rəngi dəyişirdi, hətta burulub, qıvrılan, dairə şəklinə düşən dünya kiçilib balaca bir qutuya çevrilirdi. Ürəyim sıxılırdı. Bakı-Qazax yolunun hansısa kilometrində unudulmuş, kol-kos basmış əsgər məzarı...

Hər il ən az dörd dəfə onunla rastlaşırdım o yolda. Hərdən kolluqda itmiş olurdu o məzar. Hərdən üstündə solğun bir səməni, hərdən qərənfil, hərdən də qırmızı lent görürdüm. Balaca, düzbucaqlı, qara bir lövhənin üstündə sanki ağ təbaşirlə yazılmışdı: “Naməlum əsgər məzarı”

Mənim uşaqlığımın cavabsız suallarından biri idi bu – əsgər necə naməlum olur axı?

Beş ildən çoxdur o yoldan son dəfə keçdiyim.

İtkin düşmüş əsgərlərlə bağlı xəbər mənə yoldakı o balaca lövhəni – naməlum əsgər məzarını xatırladır.

Görəsən, heç kim axtarmayıb onu?

Ya hələ də gözləyəni varmı?

Ya da görəsən, indi itkin düşən uşaqlardan hansısa o yolda o məzarı görmüşdü haçansa?

Nə qəddar düşüncə imiş – hər şey o yolda sadəcə haçansa sən ordan keçəsən deyə var...

Şəhid əsgər Xudayarın qəmzəli yanaqlarında nisgilli təbəssümlə oxuduğu nəğməsi günlərdir mənim də başımda dumana dönüb. Yumru dünya yenə kiçilib qutuya dönüb.

Uşaqlıq illərimdəki eyni qəddar düşüncə yenə beynimə hakim kəsilir - bəlkə də hər şey, sadəcə sən öz nəğməni oxuyasan deyə vardı...

Məni əylənə-əylənə böyüdən o düşüncə indi diksindirir.

Qəmzəli, təbəssümlü, nisgilli o məlum nəğmə bütün naməlum əsgər məzarlarına deyilən laylaydır sanki.

REKLAM

Yazarın digər yazıları

Xəbər lenti

Facebookda tənha insanları necə tanımaq olar?
21:00 30 İyul 2021
Ssenaristlər üçün Yay Məktəbi təşkil olunur
19:00 30 İyul 2021
Şəhidlərə həsr olunmuş kitab işıq üzü görüb
18:05 30 İyul 2021
Ürək dil acır ki, sönməmiş odum - Səməd Vurğundan şeir çələngi
17:30 30 İyul 2021
Qısa hekayə: Yanğın
16:23 30 İyul 2021
Hüquqşünas teatra rəhbər gəldi
15:30 30 İyul 2021
Xalqı efirdən partizan hərəkatına çağıran Xalq artisti - O, İlhamə Quliyeva ilə eşq yaşamışdımı?
14:26 30 İyul 2021
Türkiyə evimizdir - evimiz yanır
13:51 30 İyul 2021
Rejissorumuz beynəlxalq festivalda jüri sədri oldu
13:06 30 İyul 2021
İçimizi yanır! – Türk sənətçilərin yanğın harayı
12:20 30 İyul 2021
Yazıçımız Beynəlxalq ədəbiyyat festivalında qalib gəldi
11:41 30 İyul 2021
Ssenarimiz Ukraynada ən yüksək balı topladı
11:05 30 İyul 2021
Özü torpağın altında, saatı cibimdə... - Orxan Cuvarlı yazır
10:09 30 İyul 2021
Tural Abbaslının hay-küyü, Aysel Əlizadənin kukla eksperimenti - “Elin sözü” düzdürmü?
09:01 30 İyul 2021
Ən gözəl sevgilərlə xərçəng belə sağalar - Bahar Zamanının şeirləri
21:00 29 İyul 2021
Kino Günü açıq havada qeyd olunacaq
18:06 29 İyul 2021
Müəllifi kim öldürüb? - Qismət yazır...
17:20 29 İyul 2021
Azərbaycan almanlarından bəhs edən kitab çıxdı
16:51 29 İyul 2021
Dünya şöhrətli musiqiçi vəfat etdi
16:07 29 İyul 2021
APA TV-yə yeni baş direktor təyin olundu
15:21 29 İyul 2021